ภูริ หัสดินทร์ อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนแปลง

โดย..วรธาร ทัดแก้ว

เห็นหุ่นใหญ่ล่ำบึ้กหากดูให้ลึกก็มีส่วนคล้าย เวย์น จอห์นสัน หรือ เดอะ ร็อค นักมวยปล้ำและนักแสดงชื่อดังอยู่นะเนี่ย ไม่เชื่อลองขอให้ถอดเสื้อโชว์ซิกแพ็กดูได้สำหรับ (เดอะ) “ร็อค” ภูริ หัสดินทร์ โค้ชสอนออกกำลังกายอิสระ และเป็นทั้งเชฟและนักโภชนาการ วัย 37 ปี ชาวขอนแก่น ปัจจุบันเป็นนักโภชนาการประจำตัวให้กับ
วู้ดดี้-วุฒิธร มิลินทจินดา พิธีกรชื่อดัง

ภูริคือผู้ชายที่เจออุปสรรคและมรสุมครั้งใหญ่ในชีวิตหลายครั้ง แต่เขาไม่เคยยอมแพ้ต่ออุปสรรคนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นการเป็นคนอ้วนตามกรรมพันธุ์ที่มีน้ำหนักมากถึง 100 กว่ากิโลกรัม การเป็นอัมพาตเดินไม่ได้ เป็นต้น และกล้าที่จะลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเองและเลือกเดินในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ แต่เหนืออื่นใดเขามีจิตใจที่ดีงามอยู่ในร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาด้วย

ภูริไม่มีใบปริญญาติดตัวเพราะไม่ยอมเรียนต่อมหาวิทยาลัยให้จบ แต่เลือกเข้ามาทำงานในกรุงเทพฯ ในห้องครัวของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งด้วยความที่ชอบทำอาหาร ระหว่างนั้นได้แอบศึกษาการทำอาหารผ่านการทำงานไปด้วย จนวันหนึ่งเชฟที่เป็นหัวหน้าเห็นฝีมือการทำอาหารก็ได้สอนการทำอาหารให้ประมาณ 6 เดือน จนได้ขึ้นมาเป็นผู้ช่วยเชฟและชูส์เชฟในเวลาต่อมา

“ผมเคยเรียนมหาวิทยาลัยนะแต่ไม่จบ เพราะไม่ใช่สาขาที่อยากเรียน พอไม่เรียนก็มาดูว่าตัวเองชอบอะไร ก็รู้ว่าชอบอาหาร อยากเป็นเชฟ ตอนนั้นไม่มีที่เรียนก็เลยไปสมัครทำงานเป็นผู้ช่วยทั่วไปที่ครัวของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่งในตำแหน่งผู้ช่วยทั่วไปในห้องครัวโรงแรม ทำทุกอย่างล้างผัก ล้างอุปกรณ์ครัว เทขยะ แต่วันหนึ่งเชฟรู้ว่าผมชอบทำอาหารเลยสอนทำอาหารให้เป็นเวลา 6 เดือน แล้วให้ขึ้นมาเป็นผู้ช่วยเชฟและก้าวขึ้นมาเป็นเชฟในเวลาต่อมา”

ชีวิตการทำงานในฐานะเชฟที่โรงแรมถือเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข โดยเฉพาะในเรื่องของเงินเดือนที่สูงน่าพอใจ ซึ่งต่างจากคนที่จบปริญญาตรีที่เงินเดือนในช่วงนั้นอยู่ที่ประมาณ 8,500 บาท ขณะที่เขาได้ 3.5 หมื่นบาท/เดือน ทว่าด้วยวัยในช่วงนั้น 20 ต้นๆ เขาคิดถึงการมีแฟนซึ่งเป็นธรรมดาของผู้ชายทั่วไป แต่ปัญหาคือเขาอ้วนเกินไปเลยไม่มีผู้หญิงไหนมีท่าทีตอบด้วยสักคน จนทำให้คิดถึงการเปลี่ยนแปลง
ตัวเองด้วยการลดน้ำหนัก

“ตอนนั้นพอมีเงินก็อยากมีแฟนเป็นธรรมดา แต่พอชอบใครคนนั้นก็ไม่มีท่าทีตอบ แถมบางคนยังคิดหลอกด้วย ก็มาคิดว่าน้ำหนักที่มากเกินไป 100 กว่ากิโลกรัม คืออุปสรรคทำให้ผู้หญิงมองข้าม ผมจึงหาทางลดความอ้วนด้วยการกินยาลดความอ้วน แต่ผลที่ตามมาคือกลับเลวร้าย น้ำหนักขึ้นไปถึง 135 กิโลกรัม กลายเป็นโยโย่เอฟเฟกต์ เป็นทั้งความดัน เบาหวาน หัวใจโต ตอนแรกรู้สึกกังวล แต่ก็คิดว่าปัญหาทุกปัญหาย่อมมีทางแก้ จึงไปหาหมอและท่านแนะนำให้ออกกำลังกายและคุมอาหาร”

ชีวิตช่วงนั้นของเขาถือเป็นช่วงที่ยากลำบากในเรื่องของสุขภาพอย่างมาก แต่ก็ไม่คิดยอมแพ้ เมื่อหมอแนะนำให้ออกกำลังกายและคุมอาหาร เขาจึงไปปรึกษากับเทรนเนอร์ประจำฟิตเนสของโรงแรมที่เป็นฝรั่งที่มองว่าน่าจะช่วยได้ แต่ก็ต้องเจอปัญหาเพราะต้องจ่ายเงินค่าการเทรนออกกำลังกายและสอนเกี่ยวกับหลักโภชนาการหากให้เทรนเนอร์ฝรั่งสอน

“เจออย่างนี้คิดหนักเหมือนกันนะ เพราะค่าสอนครึ่งหนึ่งของเงินเดือนผมเลย ก็มีการต่อรองลงมาเรื่อยๆ จนในที่สุด ผมขอเขาว่าจะทำอาหารให้เขากินฟรี แล้วเขาต้องเทรนผมฟรี เขาโอเคนะ แต่ปัญหาคือเขาเป็นเทรนเนอร์ เป็นนักโภชนาการ เวลากินไม่ได้กินทั่วไปเหมือนเราจะคำนวณแคลอรีออกมาเรียบร้อย เขาสอนทั้งการออกกำลังกายและสอนโภชนาการให้หมด ผมเองก็เปลี่ยนการทำอาหารสิ้นเชิงมาเป็นอาหารสุขภาพ ทำอาหารอร่อยๆ ให้เขากิน ปกติเขาทำอาหารกินเอง แต่อาหารของเขาได้ตามหลักโภชนาการนะ แต่ไม่อร่อยเพราะเขาไม่ได้เป็นเชฟ แต่ผมเป็นและรู้ว่าการทำอาหารอย่างไรให้อร่อย เพียงแต่ผมต้องเปลี่ยนการทำอาหารทั่วไปมาเป็นทำอาหารแนวสุขภาพ แต่อร่อยให้เขากิน”

 

ด้วยความพยายามและความตั้งใจ ภูริใช้เวลา 2 ปี กับการออกกำลังกายและการรับประทานอาหารที่ถูกต้องตามหลักโภชนาการ จนทำให้น้ำหนักของเขาลดลงมาอยู่ที่ 84 กิโลกรัม ขณะส่วนสูงที่ 181 เซนติเมตร กลายเป็นชายหนุ่มหุ่นดีอย่างที่เห็น แต่ปัจจุบันน้ำหนักอยู่ที่ 88 กิโลกรัม

“โล่งครับ ถือเป็นช่วงเวลาแห่งชีวิตที่รู้สึกดีมากๆ ผมว่าไม่ว่าใครที่ทำอย่างนี้ได้ก็คงรู้สึกดีเหมือนผม ผมเองเหมือนยกภูเขาออกจากอก ความไม่มั่นใจที่เคยมีมาก่อนนั้น หลังจากวันนั้นความรู้สึกนั้นหายไปจากใจผมหมดสิ้น และที่เซอร์ไพรส์กว่านั้นคือมีผู้หญิงชมว่าผมหุ่นดีและขอเบอร์โทร อันนี้พูดถึงช่วงแรกๆ นะครับ ตอนนี้ไม่มีแล้ว”

อย่างไรก็ตาม จากการที่เขาได้รับการเทรนเรื่องการออกกำลังกายและได้รับการสอนในเรื่องของโภชนาการจากเทรนเนอร์ฝรั่งเป็นเวลา 2 ปีนั้น ต่อมาได้ตัดสินใจลาออกจากการเป็นเชฟที่โรงแรมแล้วผันตัวมาเป็นเทรนเนอร์สอนออกกำลังกายและดูแลโภชนาการให้กับคนอื่นๆ โดยไปสอบใบเซอร์ทิฟิเคตจากสมาคมเพาะกายและฟิตเนสแห่งประเทศไทย และปัจจุบันเขาเป็นโค้ชระดับกลาง ซึ่งถือเป็นโค้ชระดับสูงสุดในประเทศไทย

ภูริเล่าถึงสาเหตุที่ลาออกจากการเป็นเชฟว่า เพราะไม่อยากทำอะไรที่ขัดกับความรู้สึกและความไม่สบายใจของตัวเอง ในเมื่อรู้หลักโภชนาการแล้วก็อยากให้คนอื่นได้กินอาหารที่อร่อยและดีต่อสุขภาพด้วย และทุกวันนี้ตนยังคงทำอาหารสุขภาพกินเอง และบางครั้งก็ทำไปขายให้กับคนที่รักสุขภาพที่เป็นแฟนคลับเรียกร้องให้ทำออกมา

 

ชีวิตของภูริดูมีความสุขกับการเป็นเทรนเนอร์ แต่แล้ววันหนึ่งเขาต้องประสบอุบัติเหตุในช่วงของการเตรียมตัวเพื่อคัดตัวนักกีฬาเพาะกาย เพื่อเป็นตัวแทนไปชิงแชมป์โลก แล้วร่างกายเขาไร้ความรู้สึก เป็นอัมพาตนานเกือบเดือน ซึ่ง ณ ตอนนั้นทำให้เขารู้สึกเครียดกับชีวิตที่ต้องมาเป็นอย่างนี้ ใครจะเชื่อว่าจากนักกีฬาที่ร่างกายแข็งแรง แต่จู่ๆ กลับเดินไม่ได้

“ผมเองนอกจากเป็นเทรนเนอร์และเชฟ ยังเป็นนักกีฬาเพาะกายด้วย เคยประกวดได้รางวัลมาบ้าง แต่ครั้งหนึ่งได้เข้าคัดตัวเพื่อเป็นตัวแทนประเทศไทยไปชิงแชมป์โลก เนื่องจากปีนั้นนักกีฬาตัวแทนเกิดบาดเจ็บหลายคน จึงมีการเปิดคัดเลือกใหม่ และโชคร้ายผมประสบอุบัติเหตุขณะซ้อมหมอนรองกระดูกปลิ้นไปทับเส้นประสาท ทำให้เป็นอัมพาตครึ่งตัว ไม่มีความรู้สึกอยู่ประมาณ 1 เดือน

ตอนแรกรู้สึกกังวลและเครียดมาก แต่ก็มาคิดว่าปัญหาทุกอย่างมีทางออกเสมอ เลยไปค้นข้อมูลในเน็ตเพื่อหาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญในการรักษา แล้วก็ได้อาจารย์แพทย์ ศ.นพ.กันต์ แก้วโรจน์ ตอนนั้นท่านอยู่โรงพยาบาลรามาธิบดี รักษาผมด้วยการผ่าตัดและกายภาพจนกลับมาเดินได้ แต่ก็ต้องใช้เวลากายภาพอยู่เป็นปีจึงดูปกติประมาณ 90% ซึ่งการทำกายภาพนั้นต้องทำเอง เพราะไม่มีเงินไปกายภาพ ช่วงนั้นไม่ได้ทำงานและเงินที่มีก็หมดไปกับการผ่าตัด”

ภูริ ยอมรับว่า การที่กลับมาเดินได้ดังเดิมนั้นเป็นเสมือนชีวิตที่เกิดใหม่ เพราะตอนแรกที่ร่างกายไม่มีความรู้สึกและเดินไม่ได้ รู้สึกกังวลและกลัวว่าจะต้องเป็นคนพิการ แต่ด้วยใจที่ไม่เคยยอมแพ้ก็กล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองจนสำเร็จ และทุกวันนี้ก็มีความสุขกับการเป็นเทรนเนอร์สอนออกกำลังกายและการทำอาหารสุขภาพให้กับตัวเองและคนอื่น