วันเด็กปีนี้ เที่ยวสนุก ลูกไม่หาย

โดย...ตุลย์ จตุรภัทร

วันเด็กปีนี้ พาลูกพาหลานไปเที่ยวที่ไหนดีถึงจะสนุกและปลอดภัย? -- นี่คงเป็นคำถามที่พ่อแม่ ผู้ปกครองในยุคสมัยนี้ฉุกคิดเป็นคำถามแรกเมื่อวันเด็กใกล้เข้ามา เหตุเพราะเทศกาลวันเด็กคือเทศกาลที่ลูกหลานจะพลัดหลงหาย หรือถูกลักพาตัวได้ง่ายดายมากที่สุด

ถ้าไม่คำนึงถึง เราอาจต้องมานั่งเสียใจในภายหลัง เอกลักษณ์ หลุ่มชมแข หัวหน้าศูนย์ข้อมูลคนหาย มูลนิธิกระจกเงา ได้เผยว่า สำหรับเทศกาลวันเด็กที่ใกล้จะถึงนี้ การพลัดหลงกันในงานวันเด็กมันย่อมมีเป็นธรรมดาอยู่แล้ว

“หากพลัดหลงกัน แล้วลูกหลานเผลอเดินออกไปนอกงาน เขาอาจจะเจออะไร หรือเจอใคร เราก็ไม่รู้ จะไปเจอมิจฉาชีพหรือเปล่า หรือเจออุบัติเหตุหรือเปล่า ตรงนี้ต้องระวัง อย่าลืมว่า เจ้าหน้าที่ในงานมี 100 คน แต่คนมาร่วมงาน 1 หมื่นคน มันดูแลกันไม่ทั่วถึงอยู่แล้ว เพราะสัดส่วนมันต่างกันมาก ทางออกที่ดีที่สุดคือ พ่อแม่ผู้ปกครองต้องดูแลลูกหลานของตัวเองไม่ให้คลาดสายตา จูงมือตลอด พ่อแม่
ผู้ปกครองต้องพึงสอนให้เด็กรับของแจกจากผู้จัดงานเท่านั้น ใครให้ก็ไม่ควรเอา หรือถูกหลอกล่อว่าจะไปที่นั่นที่นี่ ก็ไม่ควรไป นอกจากนี้ผู้จัดงานควรมีมาตรการป้องกันไว้ด้วย นั่นคือ ใส่เสื้อที่เป็นสัญลักษณ์ของงาน มีป้ายห้อยคอว่าเป็นทีมงานอย่างชัดเจน รวมทั้งมีศูนย์กลางการช่วยเหลือได้โดยตรงไว้คอยบริการ”

นอกจากนี้ เอกลักษณ์ ยังเผยอีกว่า สาเหตุที่ทำให้พ่อแม่ผู้ปกครองกับลูกหลานพลัดหลงกันได้ง่าย เกิดจากการที่พ่อแม่ผู้ปกครองเดินเข้าไปรับของแจก ซึ่งเป็นสาเหตุใหญ่ที่ต้องคำนึงถึง

“ไม่ใช่ลูกหลานเดินต่อแถวไปรับของแจกในงาน แล้วตัวเองก็เดินไปต่อแถวรับของแจกด้วยเช่นเดียวกัน รู้ว่าพ่อแม่ผู้ปกครองเดินไปรับของแจกเพื่ออยากมาให้ลูกหลานของตัวเอง แต่เมื่อตัวเองห่วงแต่ของแจก จนเผลอปล่อยมือหรือปล่อยให้ลูกหลานคลาดสายตา มันไม่คุ้มกัน”

นอกจากการพลัดหลง การป้องกันการลักพาตัว ก็เป็นสิ่งที่พ่อแม่ผู้ปกครอง รวมทั้งคนจัดงานต้องคำนึงถึงให้มากถึงมากที่สุด

“เราไม่รู้ว่าจะมีคนร้ายแฝงตัวเข้าไปในงานหรือเปล่า ทางออกที่ดีที่สุดคือ พ่อแม่ผู้ปกครองต้องป้องกันไว้ก่อน ลดความเสี่ยงไว้ก่อน เดี๋ยวนี้เทคนิคการล่อลวงเด็กของคนร้ายมักจะเดินเข้าไปพูดคุยกับเด็ก หลอกว่าจะพาไปหาพ่อแม่ หรือพาไปซื้อขนม พาไปซื้อของเล่น ซึ่งท่าทีของเขาดูเป็นมิตร ไม่ได้ดูเหมือนผู้ร้าย สังเกตว่าคนร้ายมักจะเดินจูงมือเด็กผ่านที่สาธารณะ ทำตัวปกติ ซึ่งถ้าเราไม่สังเกตดีๆ จะไม่รู้เลยว่าเขากำลังล่อลวงเด็กไปทำมิดีมิร้าย เพราะเขาดูเป็นคนปกติเหมือนเราๆ ท่านๆ นี่แหละ”

ในส่วนของเด็กที่ถูกลักพาตัวไป มักคิดว่าคนร้ายพาเด็กไปเที่ยวเล่น ไม่คิดว่าถูกลักพาตัว เพราะคนร้ายมักตามใจเด็ก ใช้ความอ่อนโยน แต่ก็มักกระทำทางเพศไปด้วย หรือถึงแม้จะรู้ว่าถูกหลอก แต่ก็ไม่กล้าขอความช่วยเหลือ บางครั้งถูกหลอกให้เปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนข้อมูลใหม่ รวมทั้งให้จดจำชื่อและข้อมูลใหม่ทั้งหมด ทำให้ยากที่เด็กจะรอดกลับมา

“น่าเป็นห่วงที่สุดคือ เด็กที่ถูกลักพาตัวไป มักจะมีความผูกพันทางใจกับคนร้าย แยกจากคนร้ายไม่ได้ ลักษณะจะคล้ายเด็กติดเพื่อน บางครั้งเด็กก็ได้เรียนรู้เรื่องเพศเป็นครั้งแรกจากคนร้าย ได้เรียนรู้รสสัมผัสเหล่านั้นจนติดใจก็มี เอาเป็นว่า ในวันเด็กปีนี้ผมขอฝากแนวทางการเช็กถูก ลูกไม่หาย ไว้ดังนี้ละกันครับ 1.ทราบรูปพรรณสัณฐานของลูกหลาน ไม่ว่าจะเป็น ส่วนสูง น้ำหนัก ตำหนิ สีเสื้อผ้า 2.ถ่ายรูปล่าสุดพร้อมชุดที่สวมใส่ของลูกหลานก่อนออกจากบ้าน 3.ทำป้ายชื่อและเบอร์ติดต่อพ่อแม่ผู้ปกครองติดตัวไว้กับลูกหลานได้เลย 4.สอนลูกหลานไว้ว่า หากพลัดหลงให้นัดเจอกันตรงจุดไหน 5.สอนลูกหลานว่า หากตกอยู่ในอันตราย มีคนไม่รู้จักนอกเหนือจากพ่อแม่ผู้ปกครองมาจูงมือไป ให้ร้องตะโกนเสียงดังๆ ให้คนช่วย”

มาที่คุณพ่อลูก 4 บ๊อบ-ณัฐธีร์ โกศลพิศิษฐ์เขาเผยว่า ตอนนี้สามารถพาลูกสาวคนโต(น้องณัชชา ณัชชาวีณ์) เที่ยวงานวันเด็กได้แล้ว ส่วนอีกสามคนที่เหลือยังเล็กอยู่ ณัฐธีร์ ฝากบอกพ่อแม่ผู้ปกครองว่า เมื่อพาลูกไปงานวันเด็ก คนมันจะเยอะมาก อยากให้โฟกัสไปที่ตัวลูก อย่าโฟกัสไปที่ตัวเอง

“เราต้องให้ลูกมีความสุข สนุกไปกับงาน เรามีหน้าที่ดูแลให้ลูกอยู่ในสายตาเราเท่านั้น เพราะงานวันเด็กที่เราไป มันไม่ใช่ความสุขหรือความสนุกของพ่อแม่ แต่เป็นของลูก”

ครั้งหนึ่งณัฐธีร์กับภรรยา (ณัฐสินี โกศลพิศิษฐ์)พาน้องณัชชาไปงานงานหนึ่ง ก่อนงานจบได้มีการแจกลูกโป่ง “พอเราให้น้องณัชชาเดินเข้าไปเอาลูกโป่ง เด็กก็รุมกันเยอะ ประจวบกับทีมงานเปิดประตูเพื่อให้คนทยอยออก เมื่อเด็กได้ลูกโป่ง เด็กก็กรูกันออกทางประตู ปรากฏว่าน้องณัชชาพลัดหลงหายไป เหตุเพราะเมื่อรับลูกโป่งแล้วก็เผลอเดินออกไปประตูทางออกอีกฟาก

เราสองคนพ่อแม่ต่างตกใจ รีบตามหาโชคดีที่มีคนเห็นและถามน้องณัชชาว่าพ่อแม่ชื่ออะไร มีเบอร์โทรไหม แล้วน้องณัชชาจำชื่อและเบอร์โทรของเราได้ ก็เลยตามหาตัวกันเจอ บทเรียนครั้งนี้ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า เมื่อคิดจะพาลูกไปงานต่างๆ โดยเฉพาะงานวันเด็กที่มีสิทธิพลัดหลงกันได้ ควรสอนให้ลูกจำชื่อและเบอร์โทรศัพท์ของเราให้ขึ้นใจ จำอย่างเดียวไม่พอ ต้องให้ลูกซ้อมโทรศัพท์หาเราจริงๆ ได้คุยกันจริงๆ ลูกจะได้รู้ว่าเมื่อพลัดหลงจะต้องทำยังไง ถ้าจะให้ดี ให้ห้อยนามบัตรของเราไว้ที่คอลูกก็จะเป็นการดี อย่าลืมว่า ทุกที่ที่มีคนเยอะ ลูกเรามีสิทธิพลัดหลงได้เสมอ”

ในส่วนของคุณแม่ยังสาว เป้ย-ปานวาด บุญยรัตกลิน คุณแม่ของ น้องโปรด อัษศดิณย์ ลูกชายวัย 2 ขวบ กำลังซน เธอเผยว่า เธอเคยพาน้องโปรดไปเที่ยวที่ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์ ซึ่งเธอกับสามี (นิธิ บุญยรัตกลิน) ต้องตามประกบอยู่ตลอดเวลา ยิ่งลูกชายของเธอกำลังวิ่งซน เวลาวิ่งที วิ่งเร็วมาก ต้องวิ่งตามให้ทัน

“วิธีป้องกันเด็กเล็กพลัดหลงหายของเป้ยคือ เอาชื่อและเบอร์โทรของเราใส่กระเป๋าเสื้อเด็กไว้ แต่ทางที่ดีคือ พ่อแม่ต้องไม่ประมาท ต้องให้ลูกอยู่ในสายตาตลอด เดี๋ยวนี้มีสายจูงที่ผูกกับตัวลูก สามารถนำมาใช้ได้ เด็กวิ่งเด็กเดินไปไหน เราก็เดินตามเด็กไปด้วยสายจูงได้”

ปานวาด ยังเผยว่า พ่อแม่คนไหนที่ห่วงลูกมาก จนไม่อยากพาลูกไปในที่ที่มีคนเยอะๆ อย่างงานวันเด็ก ถือเป็นการปิดกั้นความสุขของลูกได้เหมือนกัน

“จริงๆ แล้ว พ่อแม่ไม่ควรเก็บตัวลูกอยู่แต่ในบ้านนะคะ เราควรพาลูกออกไปสนุกสนาน ไปเล่น ไปซน เพราะลูกกำลังอยู่ในวัยเรียนรู้ ควรได้สนุกกับกิจกรรมสังคม ทางที่ดีคือ เราที่เป็นพ่อแม่ควรดูแลลูกให้ดีที่สุดมากกว่าจะเก็บตัวลูกไว้ เพราะกลัวลูกจะพลัดหลงหายไป”