รถเมล์ฟรี...แต่บริการไม่นำพา

....อ.ตุ้ย วรธรรม

มีหลายคนมาบ่นให้ฟังถึงบริการของรถเมล์ โดยเฉพาะรถเมล์ฟรีที่มาจากภาษีของประชาชน ต้องบอกว่าเป็นบางคัน ไม่ได้เหมารวม และโฟกัสของบริการแย่นั้นก็อยู่ที่พนักงานขับรถกับพนักงานเก็บค่าโดยสาร

เริ่มที่พนักงานเก็บค่าโดยสาร ไม่ใช่ว่าจะต้องทำหน้าที่หลักคือเก็บค่าโดยสารเพียงอย่างเดียว แต่ในขณะเดียวกันต้องไม่ละเลยหน้าที่รองลงมา เช่น การเป็นผู้ช่วยคนขับ

หน้าที่นี้คือจะต้องคอยบอกและให้สัญญาณคนขับเวลาที่ผู้โดยสารขึ้นลงรถว่าเรียบร้อยหรือยัง เพราะบางครั้งคนขับเองก็มองไม่เห็น นอกจากนี้จะต้องเอาใจใส่ในบริการ พร้อมอำนวยความสะดวกให้กับผู้โดยสารอย่างเต็มที่

อาทิ การพูดจากับผู้โดยสารต้องสุภาพ อ่อนโยน ไม่ออกอารมณ์กระแทกกระทั้นผู้โดยสารไม่ว่าผู้โดยสารคนนั้นจะปฏิบัติตัวไม่เหมาะสมกับตัวเองอย่างไรก็ต้องพยายามใช้ความอดทนเป็นที่ตั้ง ต้องไม่ใช้อารมณ์ต่อกรกับผู้โดยสารเป็นอันขาด!

ส่วนการอำนวยความสะดวกนั้น เวลาที่ผู้โดยสารกำลังขึ้นมาถ้าเป็นคนแก่ หญิงตั้งครรภ์ เด็ก คนพิการ ก็ต้องรีบเข้าไปอำนวยความสะดวก รวมถึงการหาที่นั่งให้เพราะว่าจะมีที่นั่งซึ่งจัดให้คนพิการและสตรีมีครรภ์อยู่

พนักงานเก็บค่าโดยสารต้องกล้าขอคืนที่นั่งนั้นให้คนพิการและสตรีมีครรภ์ เพราะผู้โดยสารบางคนก็ไม่กล้าบอกผู้โดยสารซึ่งนั่งบนที่นั่งของพวกเขาซึ่ง (บางคน) ไม่อีนังรู้สึกรู้สาให้ลุกขึ้นได้ จึงขึ้นกับสำนึกของคนนั่งตรงนั้นว่าจะมีหรือไม่มี

พนักงานต้องคิดเสมอว่าที่นั่งทุกที่นั่งบนรถเมล์เป็นที่นั่งของผู้โดยสารทุกคน มิใช่สำหรับตัวเอง เพราะฉะนั้นสิทธิที่จะนั่งบนที่นั่งบนรถเป็นของผู้โดยสารมิใช่พนักงานเก็บค่าโดยสาร

การที่ผู้โดยสารขึ้นมาแล้วไม่มีที่นั่ง แต่พนักงานเก็บค่าโดยสารจองที่นั่งสบายใจเฉิบ ผู้โดยสารกลับต้องยืนจับราวที่นั่งจึงไม่ใช่ภาพที่ออกมาแล้วน่ามอง

ส่วนพนักงานขับรถจะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้โดยสารเป็นสำคัญ ต้องขับรถสุภาพ ไม่ขับกระชากจนผู้โดยสารเกิดความกลัว ขวัญเสีย

พนักงานขับรถต้องคิดเสมอว่าในรถนั้นอาจมีผู้โดยสารที่มีโรคประจำตัวซึ่งอาจได้รับอันตรายเพราะการขับเร็วได้โดยเฉพาะคนที่เป็นโรคหัวใจ

คนขับจะต้องตรวจตราให้ดีก่อนที่จะออกรถ ต้องคอยดูว่าผู้โดยสารขึ้นรถและลงรถเรียบร้อยหรือยัง ถ้าเห็นว่าเรียบร้อยจึงออก และต้องไม่ด่วนออกรถในทันที

ที่กล่าวมาพอสรุปหน้าที่ของพนักงานเก็บค่าโดยสารและพนักงานขับรถของ ขสมก. ได้ แต่ปรากฏว่าปัจจุบันคนที่ใช้บริการของ ขสมก. โดยเฉพาะกับรถเมล์ฟรีเริ่มบ่นให้เห็นทุกวัน

คนหนึ่งนั่งรถเมล์สาย 62 (สาธุประดิษฐ์อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ) สะท้อนว่าวันหนึ่งไปส่งลูกที่โรงเรียนยังไม่ทันลงรถเรียบร้อยรถเจ้ากรรมก็เร่งออกทำให้เสียหลักเกือบล้มไปพร้อมลูก

ที่แย่กว่านั้นพนักงานเก็บค่าโดยสารก็ยังไม่มาคอยอำนวยความสะดวกให้ผู้โดยสารขณะลง ทั้งที่หน้าที่เก็บค่าโดยสารก็ไม่ได้ทำเพราะเป็นรถเมล์ฟรี

ต่างจากสาย 62 อีกหนึ่งคันที่ในวันหนึ่ง (แต่จำทะเบียนไม่ได้) ไม่มีพนักงานเก็บค่าโดยสารแต่คนขับก็ยังคอยบอกผู้โดยสารขณะลงรถให้ระวังรถมอเตอร์ไซค์ทางซ้าย ซึ่งได้ยินแล้วก็ชื่นใจ

อีกคนสะท้อนรถเมล์ฟรีสาย 62 อีกเช่นกันว่า วันหนึ่งมีผู้โดยสารคนแก่อุ้มหลานขึ้นมา แทนที่พนักงานเก็บค่าโดยสารคนนั้นจะลุกให้นั่ง แต่นั่งเล่นโทรศัพท์เฉย

นอกจากนี้ยังไม่สนใจผู้โดยสารเวลาขึ้นลงรถด้วย ซึ่งกระเป๋ารถเมล์ที่มีพฤติการณ์อย่างนี้ อย่ามีเลยดีกว่า แทนที่ไม่มีการเก็บค่าโดยสารก็น่าจะทำหน้าที่บริการอำนวยความสะดวกให้ผู้โดยสารอย่างเต็มที่

ที่พูดมานี้ไม่ใช่แค่สาย 62 แต่สายอื่นๆ ก็มีให้เห็น มีบ่นตลอดจากผู้โดยสาร จึงขอเตือนว่าจงพอได้แล้วกับพฤติการณ์แบบนี้ ถ้ายังอยากทำงานนี้ต่อไปก็จงปรับปรุงตัวเองใหม่ หากไม่อยากทำหน้าที่ตรงนี้ก็จงออกไป คนอื่นที่อยากทำยังมีอยู่เยอะ