เธองามเมื่อยามฝนพรำ

โดย...ภัทรชัย ปรีชาพานิช

โลกของดอกไม้สวยสดงดงามเสมอ คุณว่าจริงไหม?

ทุกฤดูฝนมาเยือนหลายคนพากันเบือนหน้าหนีความเฉอะแฉะของเม็ดฝน ไม่ต่างกับผมที่อลหม่านกับการหลีกหนีจราจรอันคับคั่งบนท้องถนน บนความหลากหลายของมิติสัมพันธ์ เมื่อวันนี้เราเกลียดและกลัวกับการจราจรของหน้าฝนในทางกลับกัน “ดอกไม้” และ “ผืนดิน” กับเฝ้ารอฝนเม็ดแรก เหมือนชาวนาที่รอคอยสายฝนเพื่อเป็นระฆังเตือนให้พวกเขาได้หว่านกล้าลงเมล็ดในการปลูกข้าวอีกครา และเฝ้ารอเก็บเกี่ยวข้าวเมื่อออกรวง เช่นกันกับคำถามที่เฝ้ารอคำตอบของหน้าฝน การได้ถ่ายภาพดอกไม้ในฤดูนี้เป็นอะไรที่วิเศษสุดสำหรับผม เม็ดฝนที่เกาะบนยอดหญ้าละเอียดลออเหมือนแก้วที่ยังไม่เคยผ่านการใช้งาน

อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม จ.ชัยภูมิ คือ ดินแดนที่อุดมไปด้วยดอกกระเจียว นอกจากที่แห่งนี้แล้วอุทยานแห่งชาติไทรทอง ก็พบมากไม่แพ้กันเลย ลำนำของบทเพลงแห่งสายฝนหยดเม็ดลงบนระเบียงหน้าบ้านเหมือนเคาะประตูเรียกให้เราออกชมระบำดอกกระเจียวยังไงยังงั้น ผมค่อยๆ ละเมียดเก็บภาพดอกกระเจียวและไอหมอกในยามเช้าอย่างเอ่อระเหย คล้ายกับเดินหลงไปในวังวนของทุ่งดอกกระเจียว

 

ข้อมูลเชิงลึกบอกว่าดอกกระเจียว หรือทิวลิปสยาม (SiamTulip) เป็นพืชล้มลุกมีเหง้าอยู่ในดินจะพักตัวเองในฤดูหนาวและฤดูร้อนจะบานในช่วงเดือน มิ.ย.ส.ค. เราจะเห็นดอกกระเจียวบานเต็มทุ่ง ผู้คนจะแห่แหนไปชมความงามของมันในวสันตฤดู และยังเป็นดอกไม้ประจำ จ.ชัยภูมิ อีกด้วย ลักษณะนิสัยของมันจะชอบอากาศชื้นเย็น

พิจารณาดูดอกไม้ชนิดนี้เหมือนจะเป็นสาวขี้เล่น ชอบพราวเสน่ห์ให้หลงรักแล้วเธอก็จากไป ผมได้แต่บันทึกเล่กลของเธอทุกถ่วงท่าที่เธอโผตามแรงลม กลิ่นดินและยอดหญ้าที่หอมจางๆ กระทบโสตประสาททำให้ชีวิตของเราชุ่มชื้น เหมือนมีแรงขับให้ก้าวเดินต่อไปยังทุ่งกว้างที่สะพรั่งไปด้วยดอกงามนับสายพันธุ์

ที่เหลือก็แค่เพียงประวัติศาสตร์ หรือคำกล่าวอ้างที่รอวันพิสูจน์