เรื่องส่วนตัวของ(ฉัน) บุษราพร ทองชัย
ผู้หญิงหลากหลายรูปร่าง คละเคล้าด้วยสีหน้าและแววตาชวนฉงน ปรากฏกายอยู่ในพื้นที่แกลเลอรีเล็กๆ โดยมีเจ้าของผลงาน “เดือน-บุษราพร ทองชัย” เป็นคนสร้างสรรค์
ผู้หญิงหลากหลายรูปร่าง คละเคล้าด้วยสีหน้าและแววตาชวนฉงน ปรากฏกายอยู่ในพื้นที่แกลเลอรีเล็กๆ โดยมีเจ้าของผลงาน “เดือน-บุษราพร ทองชัย” เป็นคนสร้างสรรค์
โดย...วิชช์ญะ ยุติ
ไม่มีวันหรอกที่ผู้ชายอย่างเราๆ จะเข้าใจผู้หญิงได้ทุกแง่มุม สิ่งที่คุณบอกว่าใช่แน่เลย บางทีมันอาจตรงข้ามสิ้นเชิงกับความคิดของพวกเธอ และบ่อยครั้งเมื่อคำตอบเป็นยังงี้ซ้ำๆ ผู้ชายจึงมักไม่พยายามค้นหาต่อจากปากผู้หญิง มีก็แต่ผู้หญิงเองนั่นละที่เป็นคนออกมาเปิดเผยเรื่องราวที่ถูกซ่อนเร้นไว้
ผู้หญิงหลากหลายรูปร่าง คละเคล้าด้วยสีหน้าและแววตาชวนฉงน ปรากฏกายอยู่ในพื้นที่แกลเลอรีเล็กๆ โดยมีเจ้าของผลงาน “เดือน-บุษราพร ทองชัย” เป็นคนสร้างสรรค์ขึ้น ซึ่งวันที่เราไปเยือนเธอยังอาสาพาเดินสำรวจจนทั่ว
“ทั้งหมดนี้มันเป็นเรื่องของหนูคะ” เดือนยอมรับอย่างไม่อ้อมค้อม “มันเป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในครอบครัวของหนูที่หนูไม่เคยลืมมันได้เลย”
ที่ผ่านมาชีวิตของเธอเป็นยังไง ผู้หญิงร่างบอบบางอย่างเธอเจอกับอะไร ภาพจำเหล่านั้นล้วนถูกนำมาถ่ายทอดเป็นผลงานที่โดดเด่นด้วยเทคนิคเครยองบนผ้าใบ ยั่วล้อในแบบทีเล่นทีจริง ขณะเดียวกันก็เสียดสีเยาะเย้ยความเป็นเพศแม่
“ตอนเด็กๆ พ่อจะเฮี้ยบมากกกก เป็นใหญ่ในบ้านคนเดียว ไม่มีใครกล้าหือกับพ่อเลย พอพ่อเสียบ้านค่อยคลายบรรยากาศความเฮี้ยบลง แต่ก็ยังมีบางเรื่องที่ทำให้บ้านหนูไม่ค่อยเป็นบ้านเท่าไหร่ โดยเฉพาะแม่ที่สอนลูกๆ ว่าอันโน้นไม่ดีอันนี้ไม่ดี อย่าทำนะ แต่สุดท้ายแม่นั่นแหละที่เป็นคนทำเอง”
ผลงานชุด “เรื่องของผู้หญิง(ฉัน)” เดือนบอกว่าไม่ใช่การเรียกร้องสิทธิที่ผู้หญิงคนหนึ่งพึงกระทำ (ทั้งที่สามารถจะทำได้) เพราะเจตนาของเธอคืออยากนำเรื่องส่วนตัวมาเล่าให้คนอื่นรับรู้อย่างบริสุทธิ์ใจ
“ถ้าคนจะมองมันเป็นศิลปะเพื่อการเรียกร้องสิทธิผู้หญิง หนูคงห้ามเขาไม่ได้หรอกค่ะ เพราะเขามีสิทธิที่จะตีความแบบนั้น มองอีกด้านก็ดีซะอีกที่เรื่องส่วนตัวของหนูสามารถไปกระทบกับความรู้สึกของเขา ซึ่งหนูว่าบางคนอาจมีอดีตที่เหมือนหนู”
เท่าที่คุยกันร่วมชั่วโมง บุคลิกภายนอกเดือนเป็นคนตรงไปตรงมา แต่ก็มีการครุ่นคิดตลอดเวลาระหว่างที่อยู่กับเรา จึงเป็นเรื่องยากจะบอกชัดได้ถึงตัวตนแท้จริงของเธอ เช่นเดียวกับผลงานที่เรียงรายบนผนังแกลเลอรีและบางชิ้นจัดไว้บนโต๊ะโดยทับด้วยกระจกใสอีกชั้น ดูเผินอาจไม่มีอะไรทว่าเมื่อเพ่งพินิจก็ค่อนข้างซับซ้อนอยู่พอสมควร
ภาพผู้หญิงหลายบุคลิก คล้ายตัวการ์ตูน แสดงอากัปกิริยาที่บ่งชี้อารมณ์ที่พวกเธอสัมผัสมา สีสันไม่เน้นฉูดฉาด แต่กลับสร้างแรงปะทะต่อผู้ชมค่อนข้างมาก เพื่อให้ได้เห็นถึงภาวะทางความนึกคิดของศิลปินและโลกส่วนตัวที่เธอกำลังนำพาเข้าไป เธอยังสอดแทรกไว้ด้วยปมปัญหาที่รอวันคลี่คลาย
“โชคดีค่ะที่หนูมีโอกาสเรียนศิลปะ เพราะศิลปะสำหรับหนูคือที่ระบาย มันสามารถระบายทุกสิ่งทุกอย่างที่ค้างคาใจหนูได้ อาจจะไม่ทั้งหมด แต่ส่วนใหญ่ศิลปะก็จัดการกับมันได้ หนูว่าหนูเป็นคนเก็บกดนะ แต่ศิลปะทำให้หนูเปลี่ยนไป กล้าที่จะเปิดเผยมากขึ้น กล้าที่จะบอกความรู้สึกกับคนอื่นๆ ใช้คำพูดไม่ได้ก็แทนด้วยภาพวาด หนูว่ามันก็ลงตัวดีนะคะ”
ถือเป็นนิทรรศการแสดงเดี่ยวเต็มตัวครั้งแรกของศิษย์เก่าคณะจิตรกรรมประติมากรรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยา ลัยศิลปากร ก่อนหน้านั้นเธอเคยมีผลงานเข้าร่วมนิทรรศการกลุ่ม เช่นว่า Art in Ardel Cafe Brand New 2009 และเป็น 1 ใน 12 ศิลปินรุ่นใหม่ “Young Female Artists of the Year 2009 by Baan Lae Suan”
นิทรรศการ “เรื่องของผู้หญิง(ฉัน)” จะมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการวันที่ 10 มิ.ย. นี้ ขณะที่ผลงานได้ติดตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้วพร้อมให้ผู้สนใจสามารถแวะไปชื่นชม ณ อาร์เดลเธิร์ดเพลส แกลเลอรี (สุขุมวิท 55 ทองหล่อซอย 10) สอบถามรายละเอียด โทร.02-422-2092 08-4772-2887
