มอร์ริสซีย์ ถามหาสันติภาพ

โดย...เพ็ญแข สร้อยทอง

Morrissey

World Peace Is None of Your Business***/Universal Music

5 ปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลง เจ้าพ่ออินดี้ “มอร์ริสซีย์” ก็กลับมาแล้วพร้อมกับงานเพลงใหม่ ในเวลาไล่เลี่ยกันชีวิตของศิลปินวัย 55 ปี ผู้นี้ก็อีรุงตุงนังด้วยหลากเรื่องหลายราว ไม่ว่าจะล้มเจ็บจนต้องยกเลิกทัวร์ มีปัญหากับต้นสังกัด ผลงานเพลงถูกถอดออกจาก iTunes และ Spotify ฯลฯ เมื่อชีวิตค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ (ขึ้น) ตอนนี้มอร์ริสซีย์ก็พร้อมแล้วที่จะโปรโมทอัลบั้มใหม่อย่างเต็มตัว เขาประกาศตารางทัวร์ในหลายประเทศแถบยุโรป อีกไม่นานจะตามด้วยอเมริกา และไม่แน่ว่าจะมาถึงเอเชียหรือเปล่า

สตีเวน แพทริก มอร์ริสซีย์ หรือที่รู้จักกันดีใจชื่อ มอร์ริสซีย์ (เรียกสั้นๆ ว่า มอซ) เขาเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงที่มีพื้นเพจากเมืองแมนเชสเตอร์ เป็นอดีตสมาชิกวงเดอะ สมิธส์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงในอังกฤษ กระทั่งเลิกวงไปในปี 1987 จากนั้น มอร์ริสซีย์ ก็กลายมาเป็นศิลปินเดี่ยวที่มีงานออกมาเป็นระยะ

สิ่งที่ทำให้ผู้ชายคนนี้โดดเด่น คือ เสียงร้องที่มีเสน่ห์ ยิ่งแก่เสียงก็ยิ่งเท่ นอกจากนั้นแล้วเขายังมีฝีไม้ลายมือในเรื่องการเขียนเนื้อเพลงอย่างหาตัวจับได้ยาก ทั้งสวยงามด้วยภาษา มีความหมาย เล่ามุมมองเรื่องราวที่น่าสนใจ ประท้วง เรียกร้อง มีนัยยะทางการเมืองและสังคม ประชดประชัน เปรียบเปรย ฯลฯ โดย มอร์ริสซีย์ ได้ยังคงคุณสมบัติเด่นของตัวเขาไว้ครบถ้วนในอัลบั้ม World Peace Is None of Your Business

แค่ชื่ออัลบั้มก็ทำให้เกิดคำถามและตามด้วยรอยยิ้ม ( แบบนี้สิจึงใช่น้ามอซ...) นี่นับเป็นผลงานเดี่ยวชุดที่ 10 ของ มอริสซีย์ โปรดิวซ์โดย โจ ชิคคาเรลลี ผู้เชี่ยวชาญเรื่องอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่เคยทำงานให้กับศิลปินมากมายรวมถึง อลานิส มอร์ริสเซตต์ อัลบั้มนี้บันทึกเสียงที่ฝรั่งเศส เพลงส่วนใหญ่ออกมาในจังหวะกลางๆ ขาดท่อนฮุกโดนใจ เป็นงานที่ควรฟังอย่างตั้งใจและใคร่ครวญคิด

เพลงชื่อเดียวกับชื่ออัลบั้มถูกตัดออกมาเป็นซิงเกิ้ลในเอ็มวีมี แนนซี ซินาตรา มาร่วมแสดงและร้อง “Spoken Word” คือ พูดเนื้อเพลงเคล้าคลอกับดนตรี ในเนื้อเพลงเป็นการถามหาสันติภาพของโลกในแบบของ มอร์ริสซีย์ โดยกระทบกระเทียบทั้งตำรวจ รัฐบาล กองทัพ ฯลฯ ลองฟังและอ่านดูแล้วก็ตอบกับตัวเองว่า จริงหรือไม่จริง เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย

Istanbul เป็นเฮฟวี่ร็อก ขณะที่ Earth Is the Loneliest Planet และ The Bullfighter Dies มีกลิ่นอายฟลาเมงโก้ เพลงหลังนี้ความยาวแค่ 2 นาที เล่าถึงบรรยากาศสนุกสนานรื่นเริงในสนามสู้วัวกระทิงเมื่อมาทาดอร์ถูกวัวฆ่าตาย!!! ดนตรีมีเสียงกีตาร์ ทรัมเป็ต และแอ็กคอร์เดียนเป็นสีสันโดดเด่น ขณะที่เสียงร้องของ มอซ ทรงเสน่ห์อย่างยิ่ง เพลง Kiss Me a Lot ซึ่งสุดแสนป๊อปนั้นกลายเป็นเหมือนส่วนที่แปลกต่างของอัลบั้ม

งานนี้ตอกย้ำว่า มอร์ริสซีย์ ยังคงเป็นหนึ่งในสุดยอดนักเขียนเนื้อเพลงหรือกวีเพลงของโลกยุคปัจจุบัน สิ่งที่ มอร์ริสซีย์ นำเสนออาจจะทำให้ถูกมองว่า “อวดฉลาด” หรือพยายามที่จะ “คมคาย” ซึ่งเจ้าตัวก็คงจะไม่สนใจและไม่เคยคิดเปลี่ยน

เจ้าพ่ออินดี้คนนี้ไม่มีใครควบคุมเขาได้ เขาไม่ได้ทำเพลงตามเทรนด์ของโลก ไม่ได้ทำเพราะใครอยากจะฟัง แต่เขาทำในสิ่งที่อยากจะทำ ร้องในสิ่งที่อยากจะเล่า ซึ่งนี่คือ เสน่ห์ประหลาดๆ ของ มอร์ริสซีย์ ที่ปฏิเสธไม่ได้

เมื่อปี 2012 มอร์ริสซีย์ เคยให้สัมภาษณ์ว่า ... เขาอาจจะรีไทร์ในปี 2014 แต่พินิจเอาจากอัลบั้มนี้แล้วให้รู้สึกว่า น้ามอซยังมีพลังในการทำงานแบบล้นเหลือ เขา (คง) มีเรื่องราวอีกมากอยากเล่าผ่านบทเพลง มอร์ริสซีย์ ยังอยู่กวน teen สะกิดหัวใจใครๆ ได้อีกนาน

แต่จะเอาแน่เอานอนกับ “อินดี้ตัวพ่อ “ไม่ได้หรอก ... ที่ควรทำคือ ฟังเพลง (เก่าๆ) แล้วรอต่อไป

มอร์ริสซีย์ รับประทานมังสวิรัติมาตั้งแต่อายุ 11 หรือ 12 ปี “แม่ของผมเป็นนักมังสวิรัติอย่างเข้มงวดมาตั้งแต่ผมจำความได้ เรายากจนมาก และผมคิดว่าเนื้อสัตว์เป็นแหล่งสารอาหารที่ดี จากนั้นผมได้เรียนรู้ความจริง”

ที่ผ่านมา มอร์ริสซีย์ ไม่เคยปิดบังความรู้สึกของเขาที่รับไม่ค่อยได้กับเหล่า “มนุษย์กินเนื้อ” ทั้งหลาย เขาเคยแต่งเพลง Meat Is Murder เนื้อเป็นฆาตกรรม ให้กับวงเดอะ สมิธส์ ในปี 1985 มอร์ริสซีย์ เคยเดินลงจากเวทีการแสดงในเทศกาลดนตรีแห่งหนึ่ง เพราะได้กลิ่นอาหาร ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อย่างหรืออะไรสักอย่างโชยมา เขาพูดว่า “หวังว่าจะเป็นเนื้อมนุษย์”!!!

ในอัลบั้มนี้ มอร์ริสซีย์ พูดเรื่องสิทธิสัตว์ใน The Bullfighter Dies เพลงนี้สนับสนุนให้ยกเลิกการต่อสู้วัวกระทิง “แม้จะมีหลายๆ คนเชื่อว่า มนุษย์สามารถทำสิ่งที่พวกเขาต้องการกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ได้ แต่ก็มีหลายคนที่ไม่ได้รู้สึกแบบนั้น”