วรรณถวิล สุขน้อย กับหนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว

ในฐานะคนเขียนบท ไม่ว่าจะเป็นบทละครซิตคอม เรื่องเฮง เฮง เฮง บทละครโทรทัศน์ เรื่องน้ำขึ้นให้รีบตัก เรือนเสน่หาหรือบทละครเวที เรื่องสี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล ย่อมต้องได้รับแรงบันดาลใจจากการอ่านหนังสือไม่มากก็น้อย ซึ่งข้อนี้ "โอ๊ะ-วรรณถวิล สุขน้อย" ผู้มีอาชีพคนเขียนบทละครดังกล่าวยืนยันด้วยตัวเองว่าจริง

"ปกติเป็นคนที่อ่านหนังสือเร็วมาก อ่านได้วันเดียวจบ ไม่ว่าจะเป็นนิยาย หรือบทความ ถ้าตั้งใจอ่าน บางวันก็อ่านจบหลายเล่ม แต่ไม่น่าเชื่อว่าหนังสือเรื่องหนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว ของกาเบรียล การ์เซีย มาร์เควซ ที่ไปคุ้ยในกองหนังสือมือสอง แล้วบังเอิญเจอฉบับพิมพ์ครั้งแรก ปี2529 กลับใช้เวลาในการอ่านเป็นอาทิตย์"

วรรณถวิลเผยว่า สิ่งที่เธอประทับใจในหนังสือเล่มนี้ คือ วิธีการเล่าเรื่อง"ยอมรับว่ารักหนังสือเล่มนี้ รักความเป็นเฟมินิสม์ของอูร์ซูล่า และอีกตัวละครหนึ่งที่ชอบมากคือ เรเมดิออส อ่านไปก็แปลกใจตัวผู้หญิงคนนี้ไป ว่าเธอเป็นอะไรของเธอ แต่สุดท้ายเธอก็คือคนที่ชอบมากที่สุด และจดจำได้มากที่สุดเฉยเลย"

"เราจะกลายเป็นเถ้าถ่านในบ้านนี้โดยไม่มีผู้ชาย แต่เราจะไม่ยอมให้เมืองเลวทรามแห่งนี้พึงพอใจกับการได้เห็นเราร้องไห้"

"ความว้าวุ่นใจของการตกอยู่ในห้วงแห่งความรักนั้น ไม่มีทางจะสงบลงได้ นอกจากบนเตียงนอนเท่านั้น"

นี่คือถ้อยคำจากในหนังสือที่วรรณถวิลประทับใจ โดยเธอเผยว่า แม้จะรู้ว่าหากชอบหนังสือเล่มไหน ควรอ่านให้ได้มากกว่า1 ครั้ง เพื่อจะได้ค้นพบความรู้สึกที่ไม่เหมือนครั้งแรกที่ได้อ่าน แต่เธอก็ไม่กล้าอ่านครั้งที่สอง เพียงเพราะแค่ครั้งแรกก็ชอบจนใจจะขาดแล้ว