ลลิดา โลหะชิดานนท์ บอสสาวสุดเก๋มากความสามารถ

โดย...พุสดี สิริวัชระเมตตา ภาพ : ภัทรชัย ปรีชาพานิช

หากชีวิตคนเราเกิดมาพร้อมแผนที่นำทาง แผนที่ชีวิตของ หน่อย-ลลิดา โลหะชิดานนท์ คงต้องผ่านเส้นทางที่คดเคี้ยวใช่ย่อยกว่าจะมาเจอจุดพัก ที่ได้เดินทางเป็นเส้นตรง เพื่อก้าวไปสู่จุดหมายของชีวิต ปัจจุบัน หน่อย สาวเก๋ลุคเกาหลี นั่งเก้าอี้ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของเมอร์ลิน เอ็นเตอร์เทนเมนต์ส กรุ๊ป ผู้ดำเนินกิจการโอเชี่ยน เวิร์ลและมาดามทุสโซ

ผู้บริหารสาว เล่าว่า เติบโตมาในสายงานเอเยนซี ไม่เคยคิดจะมาทำงานในสายการตลาดแบบจริงจัง แต่ด้วยจังหวะและโอกาสทำให้ได้เข้ามาโลดแล่นในสายงานนี้

“ตอนแรกที่ออกจากงานเก่า เพราะตั้งใจจะไปเปิดร้านขนมของตัวเอง แต่พี่ที่รู้จักชักชวนให้มาลองทำงานที่นี่ มาแล้วก็ไม่ผิดหวัง ได้ทำงานกับสินค้าที่ไม่เหมือนใคร เพราะเราต้องทำการตลาดกับสิ่งมีชีวิต ยิ่งท้าทาย และสนุก มาทำงานเหมือนมาเที่ยว ได้ทำงานในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงทุกวัน”

ย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นของชีวิต หน่อยบอกว่า อาชีพนักการตลาดไม่ได้อยู่ในหัว เพราะสิ่งที่เธอสนใจ คือ สายงานที่ได้ใช้ภาษา แต่ด้วยความที่เป็นเด็กเรียนกลาง เลยกังวลว่าจะไม่สามารถเอนทรานซ์เข้าคณะยอดนิยม อย่างอักษรศาสตร์หรือนิเทศศาสตร์ โชคดีที่อาจารย์แนะแนวแนะนำให้ลองเลือกคณะครุศาสตร์ ซึ่งมีสาขาให้เลือกเรียนด้านภาษาเหมือนกัน

“พอได้เข้ามาเรียนก็ไม่ผิดหวัง เพราะเราเรียนเอกที่สำหรับสอนเด็กมัธยม เพื่อจะได้เลือกเอกภาษาอังกฤษ ได้เรียนเหมือนเด็กอักษรศาสตร์ ซึ่งเราก็ชอบ ตอบโจทย์ความต้องการได้”

พอเรียนจบมา หน่อยเลยตามความฝันยอดฮิตของเด็กที่อยากจะเป็นนางฟ้า ด้วยการสมัครเข้าเป็นแอร์โฮสเตสที่สายการบินโคเรียนแอร์ 1 ปี ก่อนจะลัดฟ้าไปเรียนต่อด้านเอ็มบีเอ ที่สหรัฐ เพระคุณพ่อคุณแม่อยากให้เรียนสาขาที่น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการทำงานในอนาคต

“ตอนเป็นแอร์ฯ หน่อยได้ประสบการณ์หลายอย่างนะ ที่ตลกคือเราเป็นคนไทยแท้ๆ แต่ไปอยู่เกาหลี อยู่กับเพื่อนแอร์เกาหลี แต่คนเกาหลีเลือกจะถามทางเรา เราก็ขำ คิดว่าหน้าตาเราคงออกไปทางบ้านเขามากจริงๆ”

ถามว่า เรียนครุศาสตร์มา ไม่อยากเป็นคุณครูของเด็กๆ หรือ หน่อยบอกว่า ตอนเรียนก็ชอบอาชีพครูนะ แต่ด้วยบุคลิกอาจไม่เหมาะจะเป็นคุณครู เป็นตัวอย่างของเด็ก แต่ถ้าเป็นครูสอนพิเศษอาจจะพอไหว

หลังจากเรียนจบ หน่อยถือโอกาสทำงานอยู่ที่สหรัฐก่อน 1 ปี จนกระทั่งที่บ้านตามตัวกลับ จึงมาทำงานสายอีเวนต์และเข้าสู่สายงานเอเยนซี ทำให้เธอได้เรียนรู้การทำงานด้านการตลาดอย่างจริงจัง ตั้งแต่ Above the Line และ Below the Line ซึ่งลูกค้ารายสุดท้ายก่อนจะลาออก ก็คือ สยาม โอเชี่ยน เวิร์ลนั่นเอง

 

นอกจากในส่วนของสยาม โอเชี่ยน เวิร์ล ที่ผู้บริหารสาวเก่งแอบกระซิบว่า ปลายปีนี้มีเซอร์ไพรส์ใหญ่แน่นอน เมื่อเร็วๆ นี้เธอเพิ่งได้รับอีกโจทย์ นั่นคือ ดูแลด้านการตลาดให้กับมาดามทุสโซ ด้วยหน่อยบอกว่า เป็นอีกหนึ่งความท้าทาย เพราะคนไทยยังไม่ค่อยรู้จักมาดามทุสโซเท่าที่ควร ซึ่งเป็นโจทย์ใหญ่ของเราที่ต้องทำการบ้าน

“ล่าสุด เพิ่งเปิดตัวหุ่นขี้ผึ้งพี่มากไป ก็ได้รับกระแสตอบรับจากแฟนๆ ดี เพราะปั้นออกมาแล้วเหมือนมาริโอ้มากๆ ซึ่งกว่าที่เราจะปั้นหุ่นแต่ละตัว ต้องคิดหนักว่าจะเลือกใคร เพราะหุ่นแต่ละตัวใช้ต้นทุน 8 หลัก เราต้องคิดให้ดีว่า จะปั้นใคร ไม่ใช่แค่เลือกคนที่กำลังดัง เพราะหุ่นนี้ยังต้องอยู่กับเราไปอีก 5 ไป เราต้องคิดว่าจะยังมีคนมาดูมั้ย อย่างหุ่นพี่มาก เราเลือกเพราะไม่ได้ดังแค่ไทย แต่ดังไปทั่วเอเชีย”

นอกจากงานประจำอยู่แล้ว หน่อยยังมีงานอดิเรกมาเติมเต็มความสุขให้ชีวิต นั่นคือ การทำขนม ซึ่งเธอหลงรักการทำขนมมาก จนอยากจะเปิดร้านของตัวเอง หน่อยเล่าว่า ตอนแรกเริ่มจากทำเค้กกล้วยหอม บราวนี คุกกี้ ไปให้ญาติและเพื่อนๆ กิน ปรากฏว่าทุกคนชอบ เพราะเราเปิดดูสูตรในเน็ต แต่ก็ปรับตามความชอบของเรา เอาแบบที่เราคิดว่าอร่อย อย่างเค้กกล้วยหอม เรากินแล้วรู้สึกว่า ทำไมมีแต่กลิ่น ไม่ได้รสชาติกล้วย พอทำเองก็ปรับสูตรให้ใส่กล้วย 3 ลูก เราก็ใส่ 6 ลูกแทน

“ตอนนี้ หน่อยก็ยังมีออร์เดอร์บ้าง แต่เรารับได้มากสุดก็ทีละ 500 ชิ้น แล้วก็ไม่ค่อยมีเวลาทำ แต่ก่อนเปิดเตา 3 เดือนครั้ง เดี๋ยวนี้งานยุ่งก็เหลือปีละครั้งแทน”

พักจากงานขนม หน่อยยังลงขันกับเพื่อนทำแบรนด์กระเป๋าขายทางเฟซบุ๊กด้วย ชื่อ “The Basket” หน่อยบอกว่าเริ่มต้นจากความต้องการอีกเช่นเคย ที่กำลังมองว่ากระเป๋าสวยๆ สำหรับใส่ของจุกจิก เวลาลงมากินข้าวกลางวัน แต่หาไม่ได้ พอดีมีเพื่อนที่มีคอนเนกชั่นกับโรงงาน เราเริ่มออกแบบ ติดต่อโรงงานทำขายซะเลย ตอนนี้เปิดมาได้ไม่ถึงปี ก็มีลูกค้าสั่งเข้ามาเรื่อย เพราะเราสามารถทำแบบตามความต้องการได้ จะเอาแบบไหน สีไหน เลือกเป็นซิกเนเจอร์ของตัวเองได้เลย

อย่างไรก็ตาม หน่อยบอกว่า ถึงจะตามเทรนด์แฟชั่นอยู่เสมอ แต่สุดท้ายสไตล์การแต่งตัวก็ยังขึ้นอยู่กับโอกาสและความชอบ

“เราไม่ใช่หุ่นนางแบบ เลยต้องเลือกชุดที่เหมาะสม คงไปตามทุกเทรนด์ที่ออกมาไม่ได้ ส่วนแอกเซสซอรี หน่อยไม่ใช่คนบ้าพวกนี้มาก ก็ใส่เฉพาะถ้าเห็นชุดเรียบ พื้นฐานจะมีแค่แหวน ต่างหู เพราะถ้าชุดที่ใส่เยอะอยู่แล้ว ของพวกนี้ก็ไม่จำเป็น

สำหรับอนาคต หน่อยบอกว่า ความฝันที่จะทำร้านขนมยังไม่หายไป เพียงแต่คิดว่า ถ้าทำจริง ขนมร้านนี้ต้องแพงมาก เพราะใส่วัตถุดิบแบบจัดเต็ม แต่ ณ ตอนนี้ แผนอนาคตอันใกล้ คงทำงานที่รับผิดชอบให้ดีที่สุดไปก่อน

สาวนักวิ่งมาราธอน

หน่อยบอกว่า สมัยก่อนออกกำลังกายหลายอย่าง ตีแบด ชกมวย เป็นพวกอุปกรณ์ดีเด่น มีครบทุกอย่าง แต่สุดท้ายไม่ได้สักอย่าง เพราะจะตีแบด ก็ต้องรอนัดเพื่อนให้ได้ 4 คน จะชกมวย ก็ต้องนักเทรนเนอร์ บางทีนัดไม่ได้ ก็ไม่ได้ออกกำลังกาย ตอนนี้เลยมาอินกับการวิ่งมาราธอน เพราะวิ่งคนเดียวได้ อุปกรณ์ไม่ต้องเยอะ

“เพื่อนหน่อยที่นิวยอร์กเป็นคนชวนให้มาลองวิ่ง เราลองไปวิ่งที่นู่น ปรากฏว่าลองแล้วชอบ เพราะเวลาวิ่งก็ได้ชมวิวสวยๆ จากที่เคยวิ่งในยิมก็อยากลองมาวิ่งที่สนาม พอเริ่มวิ่งญาติก็ชวนให้ลองไปวิ่งมาราธอนการกุศล เริ่มจาก 5 กิโลเมตรก่อน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะทำได้ แต่สุดท้ายแล้วเราได้สัมผัสความรู้สึกตอนวิ่งเข้าเส้นชัย เป็นอะไรที่ฟินมาก ไม่รู้หรอกว่าเราชนะใคร แต่เราชนะใจตัวเอง”

จากตรงนั้น ต่อมาใครชวนไปวิ่งก็ไป จนกลายเป็นนักสะสมเหรียญไปแล้ว ตอนนี้ก็มีอยู่ประมาณ 10 เหรียญแล้ว เป็นความภูมิใจที่ประเมินค่าไม่ได้เหมือนกัน