สิ่งที่ได้จากหมาจ๋า

โดย...จตุรภัทร หาญจริง

ถ้าพรุ่งนี้...

ฉันไม่ได้ ‘น่ารัก’ เหมือนเดิม

‘เ ธ อ จ ะ ยั ง รั ก ฉั น อ ยู่ ไ ห ม ?’

จู่ๆ ผมก็สะเทือนใจไปกับภาพและถ้อยคำนี้ในแฟนเพจที่มีชื่อว่า “หมาจ๋า” เมื่อพิจารณาจากภาพและถ้อยคำ เราจะพบอะไรบางอย่างจากสารที่เจ้าของเพจหมาจ๋าได้สื่อออกมา มันคือถ้อยคำที่ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า เมื่อทุกอย่างเป็นสิ่งไม่เที่ยงแท้แน่นอน เราจะยอมรับสิ่งที่ไม่เที่ยงแท้แน่นอนนี้ได้มากน้อยเพียงใด

หากน้องหมาที่เราเคยเลี้ยง เคยรัก วันหนึ่งมันกลับไม่น่ารัก แก่ เหี่ยวเฉา เป็นโรค เรายังจะรักมันอยู่ไหม และหากวันหนึ่งคนที่เรารักเขาไม่ได้น่ารักเหมือนเดิม เขาทำอะไรก็ไม่ถูกใจเรา เราจะยังรักเขาอยู่อีกหรือเปล่า ในเมื่อเรื่องน่าเศร้าของหมากับคน มันเหมือนกันอย่างกับแกะเช่นนี้ คนที่เป็นเจ้าของหมากับคนที่เป็นเจ้าของคนยังจะหายใจอยู่อย่างคนที่มีความสุขได้อยู่อีกหรือ

ผมไม่ได้ตั้งใจจะกล่าวโทษใคร เพียงแต่ว่าเมื่อมองดูการเติบโตของจำนวนน้องหมาที่ถูกทอดทิ้งในกรุงเทพมหานครแล้วอดใจหายไม่ได้ เพราะนับวันๆ มันยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ และสาเหตุหลักๆ ของน้องหมาที่ถูกทิ้ง ก็คือ “มันไม่น่ารักเหมือนเดิมแล้ว” (คนถูกทิ้งช่างไม่แตกต่างกัน)

ในฐานะที่ผมเป็นหนึ่งในคนที่ทำคอลัมน์มายเพ็ต คอลัมน์ที่พูดถึงคนกับสัตว์เลี้ยงแสนรัก ทุกคนที่ผมได้ไปสัมภาษณ์ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า หากคิดจะเลี้ยงสัตว์เลี้ยง ต้องคิดถึงวันที่มันไม่น่ารักเหมือนเดิมด้วย อยากจะเลี้ยงเพราะมันน่ารักในตอนเริ่มต้นเพียงอย่างเดียวไม่ได้ เพราะสัตว์เลี้ยงย่อมแก่ เหี่ยวเฉา เป็นโรค และไม่น่ารักสวยงามเหมือนดังเก่า

นี่คือความไม่เที่ยงแท้แน่นอนที่เป็นสัจธรรม

และมันก็เป็นสัจธรรมที่เราต้องเรียนรู้และยอมรับมัน

หากเสียงสะท้อนจากน้องหมาในเพจหมาจ๋านี้ จะสามารถเด็ดดอกไม้จนสะเทือนไปถึงดวงดาว ผมก็อยากให้มันเป็นการสั่นสะเทือนที่ทรงพลัง เพื่อที่มันจะได้ทำให้คนที่คิดอยากจะเลี้ยงสัตว์เลี้ยง (รวมทั้งคนที่คิดอยากจะทิ้ง) ได้ตระหนักถึงสิ่งสำคัญสิ่งนี้ เพื่อที่เราจะได้ไม่เผลอทิ้งสิ่งหนึ่งสิ่งใด จนตกไปเป็นภาระของใคร โดยเฉพาะภาระของสังคมที่ชักจะแก้ไขได้ยากมากขึ้นทุกวันๆ

อย่าลืมว่า แค่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นภาระ

มันก็ดูหนักอึ้งและไม่น่าอภิรมย์แล้ว

หวังว่าผู้อ่านทุกท่านคงไม่อยากปล่อยให้สังคมเมืองของเราไม่น่าอภิรมย์ เพียงเพราะคนบางคนทิ้งสิ่งหนึ่งสิ่งใดด้วยสาเหตุมันไม่น่ารักเหมือนเดิมแล้วนะครับ ลองเก็บกลับไปคิดดู ก่อนที่สังคมเราจะไม่น่าอภิรมย์มากขึ้นไปกว่านี้ จนสายเกินที่จะกลับมาแก้ไขได้ทัน

ปล. หากใครสนใจอยากเข้าไปดูเพจหมาจ๋า เขาไปดูได้ที่ https://www.facebook.com/maaja