
ภัทริยา รุ่งโรจน์ ‘คนเราต้องรู้จักการเรียนรู้อยู่เสมอ’
“สาวน้อยดาวเด่น พูดเก่งไม่มีพัก” ด้วยบุคลิกที่น่าจะได้คำนิยามว่า “อะเลิร์ทตลอดเว (ลา)”
โดย...เพ็ญศรี ภาพ กิจจา อภิชนรจเรข
“สาวน้อยดาวเด่น พูดเก่งไม่มีพัก” ด้วยบุคลิกที่น่าจะได้คำนิยามว่า “อะเลิร์ทตลอดเว (ลา)” ฝ้าย ภัทริยา รุ่งโรจน์ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ภาควิชาวารสารศาสตร์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ สาวขอแค่ได้เจอหน้าเพื่อนสนิทเข้าสักคน น้องฝ้ายสามารถฝอยรวบตึงรวดเดียวเป็นชั่วโมงได้โดยไม่เหนื่อย พูดเก่ง สดใส ร่าเริง แถมน่ารักแบบนี้ ตำแหน่งดาวของภาควิชาคงไปอยู่ที่ใครอื่นไม่ได้อย่างแน่นอน
สาวน้อยผู้ครองตำแหน่งดาวดวงใหม่ปีล่าสุดของภาควิชาวารสารศาสตร์ “น้องฝ้าย” ไม่ใช่แค่สวยอย่างเดียวถึงขึ้นไปยืนบนเวทีประกวดของคณะได้ เธอเป็นสาวที่มากความสามารถ ไม่ว่าใครจะอยากให้ทำอะไร ภัทริยา ก็จะพยายามตั้งใจทำ ไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องงาน เพราะมองว่าการหาเงินได้ด้วยตัวเองเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่น่าภาคภูมิ
การรับงานถ่ายแบบแฟชั่นทำเป็นงานอดิเรก แม้จะดูเป็นงานเล็กน้อยแต่มันก็ทำให้มีรายได้ไว้ใช้จ่ายส่วนตัว ไม่ต้องไปเดือดร้อนพ่อแม่ และบุคลิกที่เป็นคนขี้สงสัย มีความอยากรู้อยากเห็น ชอบตั้งคำถามกับเรื่องที่ไม่รู้ต่างๆ มากมาย ภัทริยา เล่าให้ฟังด้วยบุคลิกมั่นใจว่า “คนเราต้องรู้จักการเรียนรู้อยู่เสมอค่ะ” แล้วแม้ว่าการเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยครั้งนี้จะไม่ได้มาจากความมุ่งมั่น แต่การที่ตกลงใจเลือกเรียนตามเพื่อนก็ไม่ได้ทำให้เกิดปัญหาใด ใบหน้าอมยิ้มน้อยๆ บอกเล่าช่างพูดช่างคุย
“การเรียนไม่ได้ยากมากมายอะไร ฝ้ายคิดๆ ดูแล้วไม่ว่าเลือกเรียนแบบไหน ชีวิตในมหาวิทยาลัยก็เท่ากับเริ่มต้นชีวิตใหม่อยู่ดีนะคะ เพราะเรียนหนังสือในมหา’ลัย ย่อมไม่เหมือนกับตอนที่เรียนอยู่ในรั้วมัธยมหญิงล้วนที่ฝ้ายจบมาเลยสักนิดค่ะ ที่เด็กทุกๆ คนก็ต้องโตมาพร้อมกับหลักสูตรวิชาการสอนแบบเดียวกันทั้งสิ้น จะมีใครรู้ได้อย่างไรว่าตัวเองชอบอะไร แต่เพื่อนบางคนที่รู้ก็มีค่ะ อันนี้ไม่เถียง (หัวเราะชอบใจ) แต่บางคนแบบฝ้ายไม่รู้ก็มีเยอะนะคะ อาจจะเพราะขาดแรงบันดาลใจ ก็เลยไม่รู้ว่าต้องเรียนแบบไหนถึงจะเหมาะ ฝ้ายคิดแบบนี้ (ยิ้ม) ก็เลยเลือกมาเรียนต่อกับเพื่อนที่สนิทที่สุดในชีวิตค่ะ” ภัทริยา บอกแย้มยิ้ม
“ฝ้ายติดเพื่อน ขาดเพื่อนแทบไม่ได้เลยล่ะค่ะ แทบจะหมกตัวอยู่ด้วยกันทุกเวลา อย่างบางครั้งที่ฝ้ายต้องอยู่บ้านคนเดียว ฝ้ายก็จะโทรศัพท์ตามเพื่อนที่สนิทๆ ให้มาหาที่บ้าน คงเพราะเป็นคนขี้เหงา อยากพูด อยากคุยอยู่ตลอดเวลา (หัวเราะ) เพื่อนหลายคนบอกว่าเวลาอยู่กับฝ้ายจะมีเรื่องที่ทำให้ขำ เฮฮา ยิ่งอยู่กันเยอะๆ ก็ยิ่งสนุกสนานกันใหญ่ ต่างคนก็จะต่างแย่งกันพูดไม่หยุด (หัวเราะ) หลายคนเคยเข้ามาคุยกับฝ้าย บอกว่าถามฝ้ายแค่คำเดียว ฝ้ายตอบเขาได้เป็นชั่วโมงเลย อะเลิร์ท คึกคักร่าเริง อัธยาศัยดี สนิทกับคนง่าย อยู่กับฝ้ายไม่ต้องห่วงว่าจะเหงาเลยค่ะ ไม่มีทางแน่นอน” ภัทริยา บอกพลางตบท้ายด้วยหัวเราะสดใส
ภาควิชาที่เรียนมีสมาชิกน้อย แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา ภัทริยา ให้ความเห็นว่าน้อยคนก็น้อยเรื่อง ทุกคนรักกันมาก เข้าใจกัน สนิทกัน ไปไหนไปกันตลอด ภาควิชาวารสารเป็นสาขาสอนเกี่ยวกับงานข่าว งานหนังสือพิมพ์ อาจจะดูเหมือนยากเกินไปสำหรับใครบางคน แต่ไม่ยากจนเกินไปสำหรับสาวน้อยคนนี้ วิชาภาษาอังกฤษเป็นสิ่งหนึ่งที่โปรดปราน และแน่นอนว่าสิ่งที่เธออยากจะเบือนหน้าหนีเป็นที่สุดคงไม่พ้นวิชาคณิตศาสตร์
ภัทริยา มองว่า อนาคตภาษาคือสิ่งที่จำเป็นมาก และใบปริญญาที่การันตีความรู้เพียงใบเดียวคงไม่พอ ปัจจุบันแค่ปริญญาตรีใครก็จบกันทั้งนั้น อนาคตจึงจะเรียนต่อด้านภาษาจริงจัง
“ฝ้ายห่วงว่าตัวเองจะสู้คนอื่นๆ ไม่ได้ ยิ่งเรามีความสามารถมากเราก็ยิ่งได้เปรียบคนอื่นค่ะ ฝ้ายตั้งใจจะไปเรียนต่อต่างประเทศ ซึ่งทางบ้านสนับสนุนค่ะ ยิ่งเรียนประสบการณ์ยิ่งเพิ่ม ฝ้ายมองว่าการที่เราไปอยู่ในสถานที่ต่างภาษาจะช่วยให้เรามีความกระตือรือร้นในการเรียนรู้มากขึ้นค่ะ”
ภัทริยา บอกทิ้งท้าย คติประจำใจที่ใช้สอนตัวเองในทุกๆ วัน คือ “ทุกอย่างเป็นจริงได้เพียงแค่เราเริ่มต้นลงมือทำ” สาวน้อยร่างเล็กที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สดใส ร่าเริง และมีความขี้เล่นอยู่ตลอดเว (ลา) ย้ำสิ่งสำคัญที่เธอไม่ทิ้งคือความมุ่งมั่นตั้งใจ อุปนิสัยไม่ย่อท้อ มุมานะเรียนรู้ หาประสบการณ์ชีวิตอยู่เสมอ เป็นสิ่งยืนยันได้ว่าเส้นทางในอนาคตจะต้องสดใส







