รักหลง?

โดย...ปู โลกเบี้ยว

ความรักเป็นสิ่งที่ดี เป็นกำลังใจในทุกๆ ด้าน ทำให้โลกสดใส ความรักก็เหมือนหลายๆ อย่างในโลกนี้แหละที่ควรจะต้องสมดุลกัน เพราะ... ถ้ามันมีมากเกินไป หรือน้อยเกินไป เป็นความรักแบบผิดๆ ผิดแบบผิดธรรมชาติ มันจะกลับกลายเป็นผลร้ายเอาน่ะซิ

นับตั้งแต่พ่อแม่ที่ปูพื้นฐานให้กับคุณลูกเลยล่ะ พ่อแม่ทุกคนรักลูกหวงลูกทั้งนั้นแหละ แต่จะรักมากแค่ไหน รักยังไง แบบไหน ห่วงยังไง ดูแลกันจนเกินไปมั้ย? หรือปล่อยตามยถากรรม พ่อแม่บางคนก็รักลูกซะจนลูกเหลิงกลายเป็นคุณหนูเอาแต่ใจ จะเอาอะไรต้องได้ ทำให้ลูกได้ทุกอย่าง อาละวาดฟาดหางกลางห้างงี้ แม่ก็ไม่ห้ามตามใจ รักแบบนี้รักจริงไม่ทิ้งกันแน่ ไม่แม่ติดลูกก็ลูกติดแม่ล่ะ แต่มีอยู่ข่าวหนึ่งดูแล้วหงุดหงิด อีคุณลูกสาวไปเป็นเหยื่อผู้ชายในเฟซบุ๊ก ที่โฆษณาตัวเองไว้ซะเลิศเลอ แต่ปรากฏว่ารูปและประวัติในเฟซบุ๊กกับตัวจริงอ่ะ มันคนละคนกันเลยน่ะซิ ไม่รวยแล้วก็ยังไม่หล่ออีกด้วย อีคุณแม่ก็ออกมาด่าผู้ชายใหญ่เลยว่า “ดูซิฉันเลี้ยงลูกมากำลังจะใช้งานได้อยู่แล้วเชียว” อ้าว! ตกลงมรึงงงรักลูกล่ะป่าวฟระ *_* พอถึงวัยหนุ่มสาว ความรักมักทำให้หูหนวกตาบอด ไม่ฟังใครทั้งนั้น ฉันจะรักซะอย่าง ไม่เห็นความเลวร้ายกาจ เห็นแต่ได้ จะเอาท่าเดียวงี้จนไม่รู้ว่ามันคือความรักหรือหลง มันคือการเอาชนะหรือความต้องการจริงๆ กันแน่น่ะซิ

เคสแรกเป็นชายกับชาย คนของเราเนี่ยหน้าตาดี ฐานะดี มีการศึกษาสูง หน้าที่การงานมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักเชียวล่ะ เรียกว่าสมบูรณ์แบบสุดๆ แต่เสียดายที่มองร้อยเมตรก็รู้แล้วว่าเป็น 0_^ ... เสียดายสุดๆ ผู้ชายยิ่งมีน้อยๆ อยู่ด้วย แต่ก็เอาเหอะ คนเรารสนิยมต่างกันอ่ะนะ เอาชนะได้หมดยกเว้นเป็นทาสรัก ปูเคยเห็นคู่รักของเขานะ เทียบอะไรไม่ได้กะคนของเราเอาเสียเลย ไม่ได้เข้าข้างน้องนะ หน้าตาธรรมดาบ้านๆ มาก เตี้ยก็เตี้ย นิสัยก็แย่ คือ จากที่น้องเล่าให้เราฟังอ่ะ เอาแต่ได้ เห็นแก่ตัว ไม่รู้มันมีอะไรดี ไอ้คนของเราถึงยอมมันทุกอย่าง ทั้งบ้าน รถ เครื่องทำมาหากิน หาให้มันพร้อม แต่ก็ไม่วายตีกันได้เป็นประจำ พ่อแม่พี่และเพื่อนๆ น้องก็ปลอบไปยุไป...อยากให้เลิก น้องแกก็ไม่ยอมเลิก ยอมให้เขากระทำไอ้เจ้านั้นมันขอเลิกตั้งหลายครั้ง ไอ้คนของเราก็ไม่ยอมเลิกซะงั้น : (อย่างกับว่าตัวเองอ่ะมีปมด้อยอะไรยังงั้นแหละ ขาดความรักความอบอุ่นจากครอบครัวก็ไม่ใช่นะ เพราะพ่อแม่รักดั่งแก้วตาดวงใจ เงินทองชื่อเสียงก็มีพร้อมหมด หลงใหลหรือจะเอาชนะก็ไม่เข้าใจ แต่ที่แน่ๆ คือเสียดายน้องอ่ะ (^o^)

อีกเคสอันนี้หนุ่มสาวตามธรรมชาติ ไปเจอกันในสถานอโคจร สปาร์กกันจนกลายเป็นแฟนกันภายในไม่กี่วันอ่ะ เด็กสมัยนี้อะไรมันก็ช่างรวดเร็วเสียจริง ปูก็เตือนน้องว่าอะไรที่มันมาเร็วมันก็จะไปเร็วด้วยนะ แล้วตามจังหวะชีวิตดูแล้วมันโดนหลอกเต็มๆ แต่ไอ้คนของเราอ่ะหลงเขาเอามากๆ ถึงขนาดยอมออกจากบ้านไปเช่าหออยู่ด้วยกันอ่ะ เดือนกว่าๆ เท่านั้นแหละ ผู้หญิงก็เริ่มออกอาการน่าเป็นห่วง คือ บอกว่าแม่ให้เรียกกลับบ้านนอกไปช่วยแม่ทำงานที่ต่างจังหวัดซะงั้นแหละ ไอ้คนของเราก็เศร้าอ่ะดิ ปูก็ยุเลยว่าตามไปส่งเขาเลย ไปเยี่ยมเขาบ้างนะ แต่ไอ้น้องคอตกแล้วบอกว่า “เขาบอกว่าไม่ได้ ไม่ให้ไปส่ง ไม่ให้ไปหาเพราะแม่เขาไม่รู้” อ้าว!ไม่เป็นไร คบกันไปเรื่อยๆ ก่อนเนอะ แล้วค่อยๆ เข้าหาแม่เขาให้มันถูกต้องซะ ปูก็ยุอีกว่าให้ไปหาเขาบ้าง คนเราห่างกันนานๆ เดี๋ยวจะต่อกันไม่ติดนะ รักแท้เกิดแพ้ระยะทางขึ้นมาล่ะ “ไม่ได้ครับพี่ เขาบอกว่าต้องทำงาน ไม่ว่างออกมาเจอกันเลย” เฮ้ย! คนเรามันจะทำงาน 24 ชั่วโมงเลยเหรอวะ? มันแปลกๆ น่ะ เอางิ แกไปหาเขาไม่ต้องบอกเขาก่อนนะ เซอร์ไพรส์ เผื่อจะได้เห็นอะไรบ้าง ตาจะได้สว่าง “โหย! พี่อย่าแช่งผมสิ ไม่มีอะไรหรอก เขารักผมจะตาย คุยกันทุกวัน” (>^<..) คราวนี้คนของเรามาหาปูตาแดงก่ำเชียว บอกว่าเขากลับไปดีกับแฟนเก่าเขาอ่ะพี่ เขาบอกว่าตอนที่คบกับผมอ่ะ เขาก็กลับไปมีอะไรกับแฟนเก่าด้วย เขาทิ้งกันไม่ได้ อ้าว! @~@ เฮ้ย! คุณผู้หญิงแกควงสองเลยรึ “เลิกเลย หาใหม่” ไม่ครับพี่ ผมยอมแบ่งวันกันครับ โอ้แม่เจ้า*o*มันอะไรกันเนี่ย