อัศจรรย์อารยธรรมเขมร

โดย...โจ เกียรติอาจิณ / ภาพ วิชช์ญะ ยุติ

“ซัวซไดย” ขอทักทายเป็นภาษาเขมรก่อนเลย เพราะตอนนี้เรายืนอยู่แผ่นดินเขมรเรียบร้อย

2 คืน 3 วัน คือระยะเวลาที่อยู่เขมร แม้จะเป็นระยะเวลาสั้นๆ แต่มันก็นำความอัศจรรย์ใจมากๆ

ถ้าไม่นับว่าผู้คนและบ้านเรือนที่ไม่คุ้นชิน รวมถึงอาหาร ซึ่งให้รสชาติคนละแบบกับกรุงเทพฯ แล้ว สิ่งที่สร้างความอัศจรรย์ใจสุดๆ คงหนีไม่พ้นอารยธรรมเขมร

 

แน่นอน เราไม่ได้มุ่งไปปราสาทพระวิหาร แล้วก็ไม่ได้ใช้ชีวิตหรูๆ เยี่ยงฝรั่งเศสสไตล์ ณ กรุงพนมเปญ แต่เราบ่ายหน้าสู่ “เสียมเรียบ” (เสียมราฐ) เพื่อสูดกลิ่นปราสาทอันงดงาม

ท้องฟ้าปลอดฝน ฟ้าเป็นสีฟ้าสด เมฆขาวลอยฟูอยู่เหนือหัวคล้ายดั่งกระดาษที่มีคนทำสีฟ้าหกใส่ยังงั้นเลย เรื่องร้อนไม่ต้องพูดถึง ร้อนโคตร แดดงี้เปรี้ยงได้เปรี้ยงดี แยงลูกตาซ้ายย้ายไปทะลุลูกตาขวา จากคนที่ตาโต (อยู่แล้ว) ก็ได้เป็นตี๋อินเทรนด์สมใจ (ครึครึ) แต่กระนั้นเราก็หาได้ลดละความตั้งใจที่จะไปสัมผัสตัวปราสาทไม่ สู้ว้อย!!!

ขึ้นต้นเป็นมะลิซ้อน พอแตกใบอ่อนเป็นมะลิลา เฮ้ย!!! ขึ้นต้นที่ “ปราสาทบันเตียไสร” ทำหน้างงกันทำไม ก็ที่เดียวกับ “ปราสาทบันทายสรี” นั่นแหละ

 

บันทายสรีเป็นปราสาทที่มีความหมายว่า “ปราสาทสตรี” ห่างจากตัวเมืองเสียมราฐประมาณ 30 กิโลเมตร มีขนาดไม่ใหญ่ ทำให้เดินจบได้อย่างรวดเร็ว แต่หลายคนถ้าเพลินอารมณ์ก็อาจเสียเวลาไปบ้าง

ความงดงามวัดได้จากหินทรายสีชมพูที่ปรากฏอยู่ทั่วตัวปราสาท ตามประวัติว่าไว้ สร้างขึ้นเพื่อถวายพระอิศวรนาม “ตรีภูวนมเหศวร” (ผู้เป็นใหญ่ในสามโลก)

เริ่มสร้างปลายสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 แต่มาเสร็จจริงสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 5 สิ่งที่ทำให้เราตื่นตา ได้แก่ จำหลักภาพบนซุ้มประตู เช่นว่า จำหลักภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณตรงทางเข้า ขณะที่ซุ้มทางซ้ายมือและขวามือเป็นจำหลักภาพพระอิศวรทรงโค มีพระอุมาเทวีประทับด้านซ้ายและรูปพระนารายณ์อวตารเป็นนรสิงห์

 

ของดีของเด่นที่นี่ยังรวมถึงลวดลายอันอ่อนช้อยวิจิตรบรรจง แสดงถึงความเป็นเอกอุด้านช่างศิลปะและงานสถาปัตยกรรมที่สมบูรณ์ ยิ่งเฉพาะรูปปั้นนางอัปสรา ว่ากันว่า สวยกว่าทุกๆ ปราสาท

“ปราสาทตาพรหม” อีกหนึ่งปราสาทที่ได้รับความนิยม ถือเป็นปราสาทหินในยุคท้ายๆ ของอาณาจักรเขมร สะท้อนความรุ่งเรืองศาสนาพุทธแห่งยุคสมัย สร้างด้วยความรักและภักดีของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ที่มีต่อพระมารดา (พระนางชัยราชจุฑามณี) ที่เปรียบพระมารดาดุจพระพุทธเจ้า

ต้นไม้ยักษ์กลายเป็นไฮไลต์ ยิ่งเมื่อเป็นต้นเดียวกับที่ “แองเจลินา โชลี” แอ็กชันบู๊ระห่ำภาพยนตร์ Tomb Raider ก็จะถูกจับจองเป็นโลเกชันฮิต เดินลัดเลาะตามทางพบว่าที่นี่ยิ่งใหญ่ แม้อาจจะไม่สมบูรณ์เช่นยุคก่อน เพราะโดนทำลายจนเกือบจะสูญสิ้นความงดงาม วันที่เราไปเยือนก็มีการก่อสร้างซ่อมแซมแทรกตามปราสาท ทำให้อรรถรสในการชมเสียไม่น้อย

 

ถึงอย่างนั้น ที่นี่ก็ยังมีลูกเล่นให้ได้สัมผัสกันไม่มีเบื่อ หนึ่งในนั้นก็คือ ห้องทุบอก มันแน่นอก ต้องยกออก เปล่าไม่ได้จะชวนใครให้ยกหน้าอกหน้าใจ แต่กำลังจะชวนเข้าห้องทุบอกในปราสาทแห่งนี้ต่างหาก เข้าไปก็ทุบหน้าอกตัวเอง จะได้ยินเสียงกึกก้องเหมือนกำลังตีกลองทีเดียว

บีนบันไดกันสนุกเชียวล่ะ ตั้งแต่ขั้นแรกไล่ไปจนถึงขั้นที่อยู่สูงๆ ก่อนปีนก็อย่าลืมแชะภาพด้านหน้า มุมหากินที่ทุกคนต้องแวะแชะภาพ “ปราสาทบายน” สะท้อนน้ำช่างเป็นภาพรีเฟล็กชันที่สวยจับใจ แชะภาพจนหนำใจค่อยปีนต่อ ปีนไปนับพระพักตร์พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรที่ปรากฏอยู่ในปรางค์ปราสาททั้ง 54 ปรางค์ ได้เท่าไหร่ แถน แถ่น แถ้น 216 พระพักตร์พอดีเป๊ะ

ออกจากปราสาทบายนก็มุ่งสู่ “อังกอร์ธม” หรือ “นครธม” (อังกอร์ แปลว่า นคร ธม แปลว่า ใหญ่) เหนื่อยไม่เบา ถ้าอยากไปยลโฉมนางอัปสรายิ้มยิงฟัน หรือภาพสลักเรื่องราวเกี่ยวกับเทวะและพระพุทธศาสนา ก็ต้องไปค่อยๆ ไต่ระดับความสูงขึ้นไป คนแข้งขาไม่ดีต้องบอกว่าซอร์รีหลายๆ คงได้แต่ชื่นชมความงดงามด้านล่าง

ตามความหมายนั้น นครธมจึงถูกยกให้เป็นพระนครหลวงสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 โดดเด่นด้วยศิลปะบายนและประติมากรรมลอยตัว โอฬารตระการตาด้วยงานก่อสร้างหินทราย เห็นแล้วทึ่งในความพยายาม ความอดทน และฝีมือช่าง บวกกับความคิดสร้างสรรค์ ที่สามารถเนรมิตให้เป็นศิลปะอันงดงามได้อย่างสุดยอด คุ้มค่าแก่การไปเยือน ไม่มาเห็นกับตาคงนึกภาพไม่ออกหรอกว่า อารยธรรมเขมรน่าอัศจรรย์ใจเพียงใด

 

ลิ้มรสเขมรแท้ Banteay Srey

ร้านป๊อปปูลาร์ของชาวเสียมราฐ เสิร์ฟอาหารเขมร รสชาติไม่จัด บางจานกลมกล่อมและไม่หวานเลี่ยน “ยำมะม่วงปลากรอบ” “ไข่เจียวปลาเค็ม” อร่อยมากก “น้ำพริก” หน้าตาเหมือนแกงเผ็ด ก็อร่อยดี ชอบสุดคือ “ปลาทอด” กินกับผักดอง ครบเครื่อง

กินเก๋ๆ FCC

นั่งสบายในบรรยากาศเก๋ๆ เสิร์ฟอาหารอิตาเลียน เอเชียนก็มี รสชาติถูกลิ้นทุกจาน “พิซซ่า” แป้งบางกรอบ “สปาเกตตี” หรือ “เบเกอร์” ขนมหวานก็โดน แนะนำให้ชิม Passionfruit Floating Island แล้วคุณจะละลายคาจาน

อิ่มแบบบ้านๆ Pho Yong

อารมณ์บ้านๆ แต่สะอาดสะอ้าน หม้อเฝอโชว์หราท้าทายให้ชิม พนักงานถามว่าจะกินเฝอแบบไหน เราขอเฝอไม่หวาน เขาเลยจัดเฝอเวียดนามมาให้ น้ำซุปกลมกล่อม ผักสดหนึ่งจาน มีผักแขยงมาด้วย อร่อยพอดี

ชิลทั้งคืน Miss Wong

บาร์สุดชิลตกแต่งแบบจีนย้อนยุค เหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในภาพยนตร์ “หว่องกาไว” สีแดงแรงฤทธิ์ กระแทกตามาแต่ไกล เครื่องดื่มพร้อมให้จิบ แกล้มเพลงเพราะๆ แล้วก็คนเก๋ๆ ที่ไปนั่งชิลได้ไม่มีเบื่อทั้งคืน!!! ยืนยันว่าทั้งคืน

สนับสนุนการเดินทาง สายการบินบางกอกแอร์เวย์ส, สนับสนุนโปรแกรมการท่องเที่ยว บางกอกแทรเวิลคลับ, เอื้อเฟื้อที่พัก โรงแรมเลอ เมอริเดียน อังกอร์