ธรรมบรรยาย ณ วัดพระแก้วน้อมถวายเป็นพระราชกุศล...เมื่อ ๒๑ ก.ค. ๒๕๕๖ (ตอน ๑๑)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

บัดนี้ ขอเชิญชวนประชาชนทุกๆ คน ตั้งจิตใจรวมลงที่ศูนย์กลางกายอีกครั้งหนึ่ง ให้สงบนิ่ง และดำริในกลางจิตให้เกิดเมตตากรุณาทั้งต่อตนเองว่า...

ขอข้าพเจ้าทั้งหลายจงมีความสุข

จงปราศจากเวร

จงเป็นผู้ปราศจากความพยาบาทความเบียดเบียน

จงเป็นผู้ปราศจากความคับแค้นใจความทุกข์ใจ

ขอให้ถึงที่สุดแห่งความพ้นจากทุกข์ภัยทั้งปวงเถิด

และพึงแผ่กว้างไปทั่วทุกสารทิศว่า...

ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงนั้น จงอย่าได้มีเวรเลย

ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงนั้น จงมีความสุขเถิด อย่าได้มีความพยาบาทความเบียดเบียนเลย

ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงนั้น จงมีความสุขเถิด อย่าได้มีความคับแค้นใจความทุกข์ใจเลย

ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงนั้น จงมีความสุขเถิดรักษาตนให้พ้นจากทุกข์ภัยทั้งปวงเถิด

และรวมจิตให้มั่นคงอยู่ด้วยอำนาจแห่งเมตตา เพิ่มพูนด้วยอำนาจแห่งธรรมให้เกิดความประเสริฐในดวงจิต เพื่อบริหารจิตนั้นให้มีความมั่นคงอยู่ในวิถีแห่งกุศลธรรมสืบเนื่อง และพึงสวดบทแผ่เมตตาเป็นสรภัญญะพร้อมกันในตอนสุดท้ายนี้

ปวงข้าสำรวมจิต น้อมอุทิศแผ่เมตตา

แก่สัตว์ทั่วโลกา บรรดามีชีวีครอง

สัตว์ทั้งหลายอย่าผูกเวร คิดเคี่ยวเข็ญตอบสนอง

สัตว์ทั้งหลายอย่าคิดปอง จิตขุ่นข้องเบียดเบียนกัน

สัตว์ทั้งหลายจงพ้นทุกข์ ประสบสุขเกษมสันต์

ทุกชีวิตมีจิตมั่น เมตตากันนิรันดร์กาล

บุญใดข้าได้ทำ โปรดช่วยนำแผ่ไพศาล

พ่อแม่และวงศ์วาน ครูอาจารย์สำราญใจ

หมู่สัตว์ทั้งใหญ่น้อย โปรดได้คอยรับบุญไว้

พ้นโศกห่างโรคภัย สุขสมใจทุกท่านเทอญ

รวมจิตสงบนิ่งอีกครั้งอยู่ที่ฐานกายของเรา และระลึกในจิตน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นพระราชกุศลร่วมกันด้วยความสงบอีกครั้งหนึ่ง...