วิสัชนาธรรมตามนิมิตเพื่อประโยชน์แห่งการเจริญธรรม...(ตอน ๑)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉา มีนิมิตธรรมเมื่อรุ่งเช้าวันที่ ๑๘ เม.ย. ๒๕๕๖ ตรงกับวันพระขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๕ ว่า มีพระสงฆ์นั่งอยู่บนอาสนะยกพื้นสูงในศาลาใหญ่ ท่ามกลางอุบาสก อุบาสิกาแต่งชุดขาวมากมาย และได้มีการเข้าไปกราบขออาราธนาพระเถราจารย์รูปหนึ่ง เพื่อแสดงพระธรรมเทศนา หัวข้อธรรม... เป็นธรรมะเนื่องในวันคล้ายวันเกิด โดยเห็นภาพเครื่องบูชาอาราธนาพร้อมหนังสืออาราธนาชัดเจน เครื่องบูชาเป็นขนมถ้วยหลากสีแบบโบราณ และเห็นพระสงฆ์ได้อาราธนาพระเถราจารย์รูปนั้นแสดงพระธรรมเทศนาด้วยภาษาที่ไม่เคยได้ยิน

จึงใคร่ขออาราธนาหลวงพ่อช่วยวิสัชนาธรรม ดุจดังเรื่องในนิมิตที่ปรากฏ เพื่อประโยชน์และความสุขของสัตว์ทั้งหลายเทอญ

(ป.ล. เรื่องดังกล่าวเกิดในพื้นที่ จ.พระนครศรีอยุธยา... หลังจากกลับมาจากเจริญภาวนา ณ พระราชวังโบราณ และวัดวรเชษฐ์ฯ ในช่วงสัปดาห์เทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา...)

วิสัชนา

ขอเจริญพรศรัทธาสาธุชน ผู้มั่นคงในพระพุทธศาสนา วันนี้เป็นปุจฉาแปลกๆ แต่ก็ไม่ผิดเพี้ยนใดๆ หากนำมาสู่สัมมาปฏิบัติ ก่อให้เกิดสัมมาทิฏฐิ... จึงเห็นควรรับวิสัชนาธรรมตามอาราธนานิมนต์ เนื่องในวันคล้ายวันเกิดของทุกสัตว์ทุกข์ อาตมาจะวิสัชนาธรรมไปตามความเหมาะควร เพื่อเสริมสร้างศรัทธาปสาทะ เพิ่มพูนกำลังสติปัญญาให้จิตศรัทธาของสาธุชน อันจะนำไปสู่ความเพียรอันยิ่ง เพื่อความรู้แจ้งในพระสัทธรรมขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บัดนี้ อาตมาจึงกราบขออัญเชิญพระพุทธดำรัสที่ว่า...

โถ นุ หาโส ถิมานนฺโท นิจฺจํ ปชฺชลิเต สติ

อนฺธกาเรน โอนทฺธา ปทีปํ น คเวสถ

แปลความว่า “...ร่าเริงกันไปทำไม เพลิดเพลินกันไปทำไม เมื่อโลกถูกไฟไหม้โพลงอยู่เป็นนิตย์ ท่านทั้งหลาย อันความมืดห่อหุ้มแล้ว ทำไมไม่แสวงหาดวงประทีปเล่า...”

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้