
ดาวนักกีฬา รตนขวัญ แก้วทุย
สาวน้อยร่างสูงหน้าใสคนนี้ เธอชื่อ รตนขวัญ แก้วทุย ชื่อเล่น ตอง นักศึกษาชั้นปี 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเคมี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
สาวน้อยร่างสูงหน้าใสคนนี้ เธอชื่อ รตนขวัญ แก้วทุย ชื่อเล่น ตอง นักศึกษาชั้นปี 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเคมี สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ไม่ว่าใครก็มองออกว่า เธอต้องเป็นนักกีฬาชนิดใดชนิดหนึ่ง ทำให้เธอดูมีบุคลิกภาพที่โดดเด่น มิหนำซ้ำยังมีแววฉลาดอย่างน่าทึ่งอีกด้วย
เรียนหรือเล่นดีกว่ากัน
“เป็นเด็กชอบเล่นกีฬามาตั้งแต่ประถมแล้ว ที่บ้านคุณพ่อจะส่งเสริมให้ทำกิจกรรมที่ลูกอยากทำทุกอย่าง และให้อิสระทางความคิดโดยมีคำแนะนำในทางที่ดีและไม่ดี หากเราต้องเลือกตัดสินใจด้านใดด้านหนึ่ง จะเรียนจะเล่นอะไรก็บอก พร้อมสนับสนุนเต็มที่ อย่างตอนประถมเราอยากเล่นกอล์ฟ พ่อก็ให้เราไปเล่นหลังเลิกเรียนแล้ว ก็ซ้อมจนถึง 4 ทุ่มเกือบทุกวัน ตอนนั้นครูให้ฝึกจนกว่าจะได้วงสวิงสวยๆ ถ้าตีโดนแผ่นกระดานตั้งลูกก็เริ่มนับใหม่
ฝึกจนถึงระดับหนึ่งที่เรารู้สึกว่าเหนื่อยและท้อมาก คุณพ่อก็ถามว่า จะเอายังไงลูก หนูจะเล่นจนเทิร์นโปร หรือจะเลือกเรียน ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วล่ะ เพราะเวลาเรามีจำกัด พ่อจะไม่ตัดสินใจให้ แต่จะบอกว่า ถ้าเลือกทางไหนผลดีผลเสียจะเป็นอย่างไรของทั้งสองทาง
เราก็ตัดสินใจเลือกมาทางด้านการเรียน เพราะอย่างน้อยๆ การเรียนก็เป็นพื้นฐานสำคัญที่ติดตัวเราไปตลอด ถ้าไม่ใช่ก็ยังพอเปลี่ยนทีหลังได้ ส่วนการเล่นกีฬาถ้าเราเลือกตอนนั้นก็คืออยู่ทางนั้นทางเดียวไปเลย สุดท้ายเราก็เลือกมาทางด้านการเรียน และเล่นกีฬาพอให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง” น้องตองเล่าถึงการตัดสินใจครั้งสำคัญ ที่อาจทำให้เธอจะเป็นนักกีฬาทีมชาติ หรือจะเป็นดาวคณะวิศวะ
อย่างไรก็ดี แม้จะเลือกทางสายการเรียน น้องตองยังคงเล่นกีฬาอีกหลายชนิด โดยเฉพาะการเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลให้กับโรงเรียนมาก่อน เธอยังบอกอีกว่า ข้อดีของการเป็นนักกีฬาและได้ออกกำลังกาย ก็คือทำให้ร่างกายแข็งแรง แถมยังรับประทานอาหารอร่อยๆ ได้มากกว่าคนอื่น เพราะถ้ากินมากเราก็ออกกำลังกายมาก ร่างกายก็จะไม่อ้วน
ประกวดแบบไม่คาดหวัง
ตองเล่าถึงการประกวดดาวมหาวิทยาลัยที่ทำให้เราได้รู้จักเธอว่า “ตอนเข้ามาเรียนปี 1 ก็ไม่ได้คิดว่าจะเข้ามาประกวด เป็นเรื่องขำๆ ที่เพื่อนๆ ในห้องเสนอเราเข้าประกวดกันมากกว่า ส่งกันแบบเอาฮามากกว่า หนูก็ดูแล้วท่าทางห้าวๆ อย่างหนูเป็นดาวไม่ได้หรอก แต่พอได้เป็นดาวคณะวิศวะจริงๆ เพื่อนๆ ก็บอกว่า สงสัยไปขู่กรรมการชัวร์
ตอนประกวดระดับมหาวิทยาลัย ด้วยความที่เราไม่รู้ว่าจะต้องเตรียมตัวแต่งหน้าอย่างไร เพราะตอนประกวดของคณะวิศวะจะไม่แต่งหน้า เพื่อให้ทุกคนได้เห็นหน้าจริงๆ แต่พอระดับมหาวิทยาลัยดาวทุกคนจัดเต็มหมด ส่วนหนูเรียนเสร็จก็รีบวิ่งไปถึงเวทีคนสุดท้ายแบบหัวฟูๆ หน้ามันๆ เพื่อนเห็นสภาพแล้วก็บอกไม่ได้แน่เลย ที่ไม่ได้ก็เพราะสภาพโทรมๆ ของเราตอนนั้นนั่นล่ะ ตอนลงจากเวทีหลังตอบคำถาม เพื่อนก็เข้ามาปลอบก่อนเลยว่า ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะอย่างคิดมาก ทั้งๆ ที่กรรมการยังไม่ทันได้ตัดสินก็เฮฮากันไป แต่สุดท้ายก็ได้ตำแหน่งดาวมหาวิทยาลัยอันดับ 2 มาแบบไม่คาดคิด น่าจะเป็นเพราะตอบคำถามได้ดี
ความรับผิดชอบต้องมาก่อน
นอกจากนี้ สิ่งที่คุณพ่อคุณแม่เน้นย้ำกับเธอมากที่สุดก็คือ เรื่องความรับผิดชอบ เพราะความรับผิดชอบจะสูงขึ้นตามอายุ ความรับผิดชอบจะสร้างคน สร้างงาน และสร้างเงินให้เราได้ ดังนั้นเราต้องฝึกความรับผิดชอบให้ดีๆ คนเราชอบคิดว่า ทำงานอะไรก็ได้ที่ต้องได้เงินเดือนสูง แต่เงินเดือนสูงก็ต้องมีความรับผิดชอบตามมาอีกมากมาย
อย่างการที่เลือกเรียนคณะวิศวะ ก็เพราะวิศวะเคมีทำงานได้หลายด้าน ต้องวางแผน ต้องรับผิดชอบงาน รับผิดชอบดูแลคนและองค์กรไปด้วย อีกอย่างหนึ่งก็คือ น้องตองชอบการทำงานลุยๆ การทำงานในระบบควบคุมการผลิตเป็นการท้าทายความสามารถให้โปรเจกต์ต่างๆ เป็นไปตามเป้าหมาย พอเสร็จงานเราก็เปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ
“ตอนนี้สนใจเรื่องปิโตรเคมี ก็พยายามหาที่ฝึกงานไปเรื่อยๆ แต่ติดตรงที่ว่าการอยู่แท่นขุดเจาะจะไม่ค่อยมีผู้หญิงเข้าไปทำงาน และอีกอย่างที่รู้สึกสนใจเรื่องพลังงาน ก็เพราะว่าในอนาคตคนทำงานวิศวะจะไม่ได้เป็นสาขาอาชีพที่ต้องการมากเหมือนในอดีต เพราะพัฒนามาจนถึงจุดอิ่มตัวแล้ว แต่พลังงานเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องใช้อย่างขาดไม่ได้ วันข้างหน้าอาจจะไม่มีน้ำมัน แต่เราก็จะมีพลังงานทดแทนอย่างอื่นให้ได้ใช้กัน” น้องตองเล่าถึงความสนใจพิเศษจากความรู้ที่ได้เรียนมา ซึ่งเธอก็ยอมรับว่า ที่คณะของเธอนั้นมีแต่คนเก่งๆ ระดับหัวกะทิมาเรียนทั้งนั้น แต่เธอก็จะพยายามอย่างดีที่สุดให้สมกับความรับผิดชอบที่มีมากขึ้นอย่างที่คุณพ่อเธอสอนนั่นเอง







