กินข้าวเคล้าหมอลำกลอน

โดย...วิชช์ญะ ยุติ / ภาพ โจ เกียรติอาจิณ

โอ่ย... ฟ้าเอ้ยฟ้าฮ้องฟ้าฮ้องค่อยเสียงโยนๆ ดังไกล เป็นหยังเด้จั่งบ่ไปฮ้องใกล้หัวคันได พอให้น้องได้นอนฮ่ำ เสียงฟ้าฮ้องตึ้มตั้ม สาวหมอลำคิดฮอดซู้ได้หลงโอ้ โอ่บ่เซา... โอ่บ่เซา... โอ้ย... หล่ะน่า...

แม้จะฟังไม่ค่อยรู้ภาษา (อีสาน) มากนัก ทว่านี่ก็เป็นสัญญาณบอกให้แขกเหรื่อระดับวีไอพี รวมถึงสื่อมวลชนที่จับจองโต๊ะภายในร้านอาหาร Jim Thompson : A Thai Restaurant and Wine Bar บนถนนเดมป์ซีย์ฮิลล์ ประเทศสิงคโปร์ รู้กันถ้วนทั่วว่าถึงเวลาแล้ว ที่คณะหมอลำสีทันดร โรงเรียนโคกคอนวิทยาคม จ.หนองคาย แชมป์ระดับมัธยมศึกษา โครงการประกวดหมอลำ “จิม ทอมป์สัน ฟาร์ม สุดสะแนน แดนอีสาน” จะได้เปิดม่านการแสดง ณ บัดนาว

เสียงแคน เสียงโปงลาง เสียงกลอง เสียงโหวด เสียงปี่ เสียงพิณ พร้อมใจให้จังหวะ คละเคล้าด้วยเหล่านางรำแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศ ที่ค่อยๆ ย่างกรายเข้าสู่เวทีด้านหน้า ขณะที่คู่หมอลำวัยทีนก็เริ่มตอบโต้กลอนลำกันสลับไปมา

แขกต่างชาติออกอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด จริงอยู่พวกเขาอาจจะอ่อนด้อยในเรื่องการรับรู้ด้านภาษา ยิ่งเฉพาะท้องถิ่น แต่นั่นคงไม่ใช่ปัญหาหนักถึงขั้นต้องกุมขมับ ในเมื่อดนตรีเป็นสื่อสากล พวกเขาจึงไม่เคอะเขินที่จะสนุกไปกับการแสดงหมอลำกลอนจากเยาวชนไทย

ฟากแขกคนไทยดูเหมือนจะครึกครื้นไม่เบา ความไม่รู้ภาษาอีสานของใครบางคนกลายเป็นเรื่องชิลๆ ไปชั่วขณะ ด้วยเพราะจังหวะดนตรีที่เร้าใจ ฟังแล้วก็ชวนขยับ ทำให้ความไม่คุ้นแปรเปลี่ยนเป็นความชิดใกล้ดั่งกับเพื่อนสนิทที่ซี้กันมานาน

ระหว่างการแสดงยังดำเนินอยู่นั้น บนโต๊ะก็เริ่มมีเครื่องดื่มแก้วพิเศษให้จิบกันไม่อั้น แถมด้วยเมนูอร่อยสไตล์ค็อกเทล “ยำเนื้อย่าง” แกล้มคู่กัน คั่นเวลาก่อนจะถึงเมนูที่คัดสรรมาให้เราได้ลิ้มลองชุดใหญ่

คอนเซปต์ที่วางไว้ A Night of Isan” สีสันไม่ใช่เพียงการแสดงและอาหาร แต่ยังหมายรวมถึงคอสตูมที่สะท้อนความเป็นอีสาน แขกทุกคนมีผ้าไหมคาดเอว หรือจะคลุมไหล่

เป็นค่ำคืนแห่งการผสมผสาน อาหารไทยจากร้านหรูจับคู่มากับหมอลำกลอนจากที่ราบสูง กินข้าวเคล้าบรรยากาศหมอลำกลอน ช่างได้อรรถรสทั้งรูป รส กลิ่น และเสียงซะจริงหนอ

สำหรับ Jim Thompson : A Thai Restaurant and Wine Bar ถือเป็นร้านอาหารไทยยอดนิยม เน้นคำว่า ไทยแท้ บรรยากาศตกแต่งอย่างวิจิตร ด้วยองค์ประกอบต่างๆ เช่น เฟอร์นิเจอร์แกะสลักและเคลือบทอง ผนังกระจกกับผ้าไหมทอมือ คงไว้ซึ่งอารมณ์สบายๆ ในแบบไทย อาหารก็ถอดสูตรมาจากต้นตำรับ จึงไม่แปลกถ้าคุณจะรู้สึกว่าแต่ละเมนูของจิม ทอมป์สัน ที่สิงคโปร์ จะเหมือนกันเด๊ะกับจิม ทอมป์สัน ที่กรุงเทพฯ

เช่นอาหารที่เสิร์ฟในงานนี้ ทุกเมนูยังคงความเป็นไทยแท้ไม่ผิดเพี้ยน เริ่มที่อาหารประเดิมรายการ “กุ้งห่มสไบ” เคียงข้างมากับจานเด็ดรสแซบ “ยำมะม่วง” จานนี้กินเพลินๆ กุ้งห่มสไบ หรือเปาะเปี๊ยะกุ้ง ได้ความกรอบเคี้ยวสนุกปาก แกล้มยำมะม่วงรสเปรี้ยวนิดๆ แก้เลี่ยนได้ดีทีเดียว

หมอลำกลอนยังคงก็แสดงต่อเนื่อง เสียงเครื่องดนตรีทำเอาแขกหลายคนนั่งนิ่งอยู่เฉยมิได้ ต้องเผลอขยับอวัยวะตามจังหวะ

เมนูที่เสิร์ฟถัดไป คือ ต้มยำกุ้ง ยังอร่อยและรสเหมือนกินต้มยำกุ้งที่กรุงเทพฯ กุ้งไซส์พอเหมาะ เชิดหน้ามาในชามน้ำแกง สีสันน่าซดมากๆ ถูกใจคนรักต้มยำกุ้ง

เข้าสู่เวลาเวลาพักเบรก คณะหมอลำกลอนน้อยขอเบรกจิบน้ำและหม่ำของว่าง ส่วนเราและแขกคนอื่นๆ ก็ยังมุ่งมั่นที่จะลิ้มรสอาหารจานหลัก ที่เสิร์ฟมาเป็นกับข้าวในพอร์ชั่นเล็กๆ มี 3 เมนู แต่ไม่เกินกำลัง จัดการให้เกลี้ยงจาน

“แกงเขียวหวานไก่” เครื่องแกงรสเข้ม น้ำแกงข้น มะพร้าวหอมหวานมัน อร่อยเหมือนแกงเขียวหวานร้านคุ้นเคย กินกับข้าวสวยร้อนๆ อร่อยเกินกว่าจะหยุดได้

“ปลากะพงราดพริก” นี่ก็อร่อย แขกต่างชาติชอบกันตรึม เช่นเดียวกับ “ผัดผักรวมมิตร” ที่ช่วยให้เจริญอาหารและไม่หนักท้องเกินไป

ช่วงสุดท้ายของการแสดง พลันที่หมอลำกลอนขึ้นเวที โชว์ตระการตาก็เริ่มบรรเลง เสียงลำของคู่หมอลำหนุ่มสาวโต้ตอบกันอย่างสนุก เหล่านักดนตรีก็ไม่ต่างกัน ทุกคนงัดลีลาท่าทางออกมาเพื่อสร้างความประทับใจให้แก่แขก ขาดไม่ได้ คือ นางรำหน้าตาจิ้มลิ้ม งานนี้พวกเธอขอสู้ตายด้วยท่ารำอันเด็ดดวง

ส่วนเราที่นั่งลุ้นนั่งเชียร์ข้างล่าง ก็ไม่ได้นั่งเปล่า เพราะเขายังเสิร์ฟเมนูของหวาน “ทับทิมกรอบ” หวากน้อย ชื่นใจดี เคี้ยวกรุบกรอบสมเป็นทับทิมกรอบ เป็นการอำลาห้วงเวลากินข้าวเคล้าหมอลำกลอนโดยแท้

(รายละเอียดเพิ่มเติม www.jimthompson.com)