
เมื่อโค้ชถูกโค้ช ตอน 2
...เกรียงศักดิ์ นิรัติพัฒนะศัย
เพื่อยกระดับการโค้ชของผม ผมได้จ้าง ดร.เดวิด ที บินเนียน จากบริษัท อินดิโก คอนซัลติ้งกรุ๊ป ให้โค้ชผมตัวต่อตัวเป็นเวลา 1 ปี
ในการพบกันครั้งแรก ผมบอกเดวิดว่าต้องการปรับปรุงทักษะการโค้ช ถึงแม้ว่าจะไม่มีลูกค้าบ่นก็ตาม แต่ผมรู้ว่าผมสามารถที่จะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นได้ เพราะว่าลูกค้าของผมบางคนไม่เปลี่ยนแปลงไปตามที่คาดไว้
ในการพบกันครั้งที่ 2 เดวิดเริ่มโดยพูดว่า
“คุณเกรียงศักดิ์ วันนี้เราจะคุยเรื่องอะไรกัน”“
ผมอยากพูดถึงการโค้ชคุณดาว ซีโอโอของบริษัทหนึ่ง เมื่อปีที่แล้ว เธอเป็นหนึ่งในคนที่จะได้รับเลือกให้เป็นซีอีโอเมื่อสัมภาษณ์คนรอบตัวเธอ 6 คน ก็ได้ประเด็นในการโค้ชคือภาวะผู้นำของเธอ ซึ่งมักจะผ่อนปรน เกรงใจ และไม่แสดงความคิดเห็นในที่ประชุมอย่างที่ควรจะเป็น
ผมตัดสินใจหยุดโค้ชเธอหลังจากผ่านไป 6 เดือน แล้วไม่เห็นความเปลี่ยนแปลง
”“
เพราะอะไรครับ” เดวิดถาม “เธอไม่พร้อมที่จะเปลี่ยน และไม่ทำการบ้านที่มอบหมายให้”“
ครั้งแรกเธอไม่ทำการบ้านคุณทำอย่างไร”“
ผมถามเธอว่าทำไม”“
แล้วเธอตอบว่าอย่างไร”“
เธอบอกว่าไม่มีเวลาทำ”“
แล้วคุณทำอย่างไร”“
ผมบอกเธอว่า ผมผิดหวังและวิจารณ์เธอว่าไม่มีความรับผิดชอบ การที่เธอทำงานในตำแหน่งหน้าที่ในระดับนี้ เธอควรที่จะสามารถบริหารเวลาได้ดีกว่าที่เป็นอยู่”“
แล้วคุณดาวตอบว่าอย่างไร”“
เธอเงียบ ไม่แสดงอาการอะไร แล้วผมก็สังเกตว่าในการโค้ชครั้งหลังๆ ผมเริ่มเป็นฝ่ายพูดมากขึ้นเรื่อยๆ”“
คุณเกรียงศักดิ์ คุณว่าอะไรคือสาเหตุที่แท้จริงที่เธอไม่เปลี่ยนแปลง”“
เธอไม่พร้อมที่จะเปลี่ยน”เดวิดย้ำ
“คุณคิดว่าเพราะอะไรเธอจึงไม่เปลี่ยน”“
เธอไม่ต้องการที่จะเปลี่ยน”“
เพราะอะไรเธอจึงไม่ต้องการที่จะเปลี่ยน”“
ผมไม่ทราบ”“
คุณเกรียงศักดิ์ คุณจำเรื่องที่เราคุยกันตอนโค้ชครั้งแรกได้มั้ยว่า เราทุกคนมีส่วนรับผิดชอบต่อปัญหาที่เกิดขึ้นกับชีวิตของเราเอง เราต้องยอมรับว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวเราเสมอ ในกรณีนี้คุณควรจะโค้ชคุณดาวให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ถ้าเธอไม่เปลี่ยน คุณคิดว่าเป็นความรับผิดชอบของใคร”“
เป็นเพราะผมไม่สามารถทำให้เธอเปลี่ยนแปลงได้”“
ดีมาก เมื่อคุณยอมรับได้แล้วว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา คุณถึงจะสามารถหาทางแก้มันได้ คุณคิดว่าหากมีโอกาสทำใหม่คุณจะทำให้แตกต่างกว่าเดิมอย่างไร”“
เมื่อผมรู้ว่าเธอไม่ได้ทำการบ้านในครั้งแรก และถ้าเธอบอกว่าไม่มีเวลา ผมก็ไม่ควรวิจารณ์เธอทันที เพราะนั่นเท่ากับว่าผมได้ตัดสินเธอไปแล้ว และอาจเป็นเหตุที่ทำให้เธอต่อต้านผมควรจะอดทน แล้วถามคำถามกลับ
”เดวิดพยักหน้า
“ดีมาก”ผมพูดขึ้นว่า
“เดวิด ที่จริงผมก็ตั้งคำถามเธอก่อนจะวิจารณ์ แล้วเธอก็นั่งฟังเงียบๆ ไม่ตอบ ผมไม่อดทนพอที่จะรอคำตอบ จึงบอกความคิดของผมออกไป เวลาคุณถามโค้ชชีของคุณแล้วเขาไม่ตอบคุณทำอย่างไรหรือ”เดวิดตอบว่า
“ผมก็รอต่อ บางครั้งคนเราต้องการเวลาคิดก่อนตอบ บางครั้งผมก็ทำเป็นจดโน้ตระหว่างรอ รอจนกว่าเขาจะตอบบางครั้งผมเรียบเรียงคำถามและอธิบายใหม่ในวิธีที่ต่างออกไป เพราะการที่เขาไม่ตอบอาจเป็นเพราะไม่เข้าใจคำถาม
”“
ขอบคุณมากเดวิด ขอผมเช็กความเข้าใจหน่อยว่าผมควรทำอย่างไร หากย้อนเวลากลับไปโค้ชคุณดาวใหม่1.ยอมรับว่าวิธีที่ใช้ในการโค้ชคุณดาวนั้นไม่สามารถทำให้เธอเปลี่ยน ดังนั้นสิ่งที่ควรทำคือ เปลี่ยนวิธีที่จะใช้ในการโค้ชเธอ
2.ผมต้องฝึกที่จะไม่ตัดสิน หน้าที่ของผมคือช่วยเธอ ไม่ใช่วิจารณ์เธอ
3.ผมไม่ควรที่จะด่วนสรุปเองด้วย ควรที่จะตั้งคำถามล้อมกรอบเพื่อให้ผมเองมีความเข้าใจในสถานการณ์ของเธอมากขึ้น
4.หลังจากถามคำถามไปแล้ว ต้องอดทนรอคำตอบ ถ้าเธอเงียบ ก็อาจทำเป็นจดโน้ตเพื่อให้เวลาเธอในการรวบรวมความคิด
5.บางครั้งอาจต้องเรียบเรียงคำถามใหม่เพื่อช่วยให้โค้ชชีเข้าใจคำถามอย่างถูกต้อง
6.ผมไม่ควรให้คำตอบต่อคำถามที่ผมถามเธอ เพราะผมอาจไม่เข้าใจสถานการณ์ของเธออย่างถ่องแท้
”






