ทัชมาฮาล (สัญลักษณ์แห่งความรัก)

โดย...นพพล ชูกลิ่น

วันนี้ผมอยากพาท่านผู้อ่านเปิดประตูสู่ดินแดนมหาภารต ดินแดนที่เต็มเปี่ยมด้วยความเก่าแก่ของประวัติศาสตร์ ความมหัศจรรย์ของวัฒนธรรม แต่ดินแดนที่ผมอยากจะเริ่มต้นพาไปคงไม่ใช่ประเทศอินเดียนะครับ แต่ผมอยากพาไปแคชเมียร์ ดินแดนที่อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งของประเทศมหาอำนาจสองประเทศ คือ ประเทศอินเดียกับประเทศปากีสถาน มีเรื่องราวมากมายที่ผมอยากเล่าสู่กันฟัง แต่ก่อนถึงแคชเมียร์ผมคงต้องแวะไปสู่สิ่งมหัศจรรย์ 1 ใน 7 ของโลกที่มีความงดงามทางสถาปัตยกรรม และเป็นที่ยอมรับของสถาปนิกทั่วโลกถึงความงดงามของขนาดที่ออกแบบได้อย่างลงตัวที่สุด นั่นคือ “ทัชมาฮาลสัญลักษณ์แห่งความรัก” ที่ยังคงอยู่คู่ดินแดนภารตมานานนับหลายร้อยปี ผู้คนมากมายที่เข้าไปชื่นชมอนุสรณ์สถานแห่งความรักแห่งนี้คงจะเกิดศรัทธาในความรักมากขึ้น ผมเองก็เป็นผู้หนึ่งที่มีโอกาสได้ไปชื่นชมอนุสรณ์สถานแห่งนี้กับท่านอาจารย์กนิษ เทพศรีเมือง อาจารย์ที่สอนให้ผมถ่ายรูปเป็น

การเดินทางในครั้งนั้นอาจารย์วางแผนการเดินทางให้ผมซึ่งในขณะนั้นผมพึ่งหัดถ่ายรูปใหม่ๆ ผมอ่านโปรแกรมของอาจารย์แล้วผมรู้สึกว่าทำไมช่างโหดร้ายกับผมขนาดนี้ คือทันทีที่ลงเครื่องบินที่เดลีเราถูกให้นั่งรถมาเกือบตลอดคืนเพื่อมาให้ทันกับการเป็นคณะแรกของวันในการเข้าชม แต่เมื่อผมเดินทางถึงแล้วเดินผ่านประตูทางเข้า ทันทีที่สายตาได้สัมผัสอนุสรณ์แห่งความรักแห่งนี้กับแสงยามเช้าที่สาดส่องกระทบกับตัวอาคารหินอ่อนสีขาวเกิดเป็นสีเหลืองอมส้มที่สวยงามมาก ผมยังจำความรู้สึกประทับใจในวันนั้นได้จนถึงวันนี้ ผมเลยอยากขออนุญาตแนะนำท่านผู้อ่านถ้ามีโอกาสได้ไปยังอนุสรณ์สถานแห่งนี้ ขอให้ไปถึงให้เช้าที่สุดนะครับ ท่านจะได้สัมผัสความสวยงามที่มีมากกว่าใครๆ ภาพถ่ายที่มีจากมุมมองต่างๆ ในทัชมาฮาลท่านผู้อ่านคงได้พบเห็นอย่างมากมาย แต่ท่านทราบมั้ยครับว่า ทัชมาฮาลกำลังจะพังทลายลงมาในอีกไม่กี่ปีข้างหน้านี้ อันมีสาเหตุจากการที่แม่น้ำยมุนาที่มีอัตราการแห้งขอดลงปีละเกือบ 1.5 เมตร ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงกับฐานรากของอาคารที่ใช้ไม้เป็นตัวรองรับ ซึ่งสถาปนิกในสมัยก่อนชาญฉลาดอย่างมากที่นำปราการทางธรรมชาติ นั่นคือน้ำในแม่น้ำยมุนามาหล่อเลี้ยงป้องกันไม่ให้ฐานไม้มีการผลุกร่อนลงปราศจากการทำลายของปลวกและแมลงต่างๆ แต่สถาปนิกในสมัยก่อนคงคาดไม่ถึงว่าจะมีการทำร้ายธรรมชาติได้อย่ารุนแรงจนทำให้แม่น้ำยมุนามีปริมาณน้ำที่ลดลงอย่างรุนแรงขนาดนี้ จากการสำรวจของผู้เชี่ยวชาญพบรอยแตกร้าวของอาคาร การทรุดตัวลง และยังมีสาเหตุอื่นๆ อีก เช่น กระแสลมหรือพายุฝุ่นที่รุนแรง เพราะปริมาณป่าไม้ที่ถูกทำลายลง การเกิดฝนกรดผสมกับฝุ่นละอองที่ยึดเกาะกับอาคารหินอ่อนแห่งนี้ก็มีส่วนสำคัญที่ทำร้ายตัวอาคาร ถ้าหากยังปล่อยให้ทุกอย่างยังคงเป็นไปแบบนี้ ทัชมาฮาลจะยุบตัวลงในอีก 5 ปีข้างหน้านี้ ทำให้อนุสรณ์แห่งความรักแห่งนี้จะมีอายุประมาณ 365 ปี

สำหรับทัชมาฮาล เป็นสุสานหินอ่อนที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ความรักของจักรพรรดิ ชาห์ ชหาน และมเหสีมุมตัซ มาฮาล โดยสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2174 หลังจากที่พระมเหสีมุมตัชสิ้นพระชนม์ซึ่งได้สร้างความเศร้าโศกเสียใจให้กับจักรพรรดิ ชาห์ มาฮาน กินเวลานานกว่า 2 ทศวรรษ ขณะที่ราชสมบัติส่วนใหญ่ของพระองค์ก็สูญเสียไปเพื่อสร้างอนุสรณ์สถานแห่งความรักแห่งนี้ขึ้น ทัชมาฮาลจึงกลายเป็นอนุสรณ์สถานแห่งความรักที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด ทั้งยังมีความงดงามอลังการจนได้รับการพิจารณาให้เป็น 1 ใน 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2526 ตำนานแห่งอนุสรณ์สถานแห่งนี้จะเป็นเพียงแค่ประวัติศาสตร์อีกบทหนึ่งที่ถูกทำลายจากน้ำมือของมวลมนุษยชาติ และอาจจะเป็นการปิดตำนานสิ่งมหัศจรรย์ 1 ใน 7 ของโลก

ผมอ่านบทความนี้แล้ว ผมเลยอยากเชิญชวนท่านผู้อ่านที่ยังไม่เคยไปให้รีบไปนะครับ ก่อนที่ท่านอาจจะได้เห็นจากเพียงแค่ภาพถ่ายที่มีมาในอดีต แล้วพบกันครับ