รถคันแรก

โดย...ปู โลกเบี้ยว

มนุษย์เราเนอะ เพราะความอยากได้อยากมีและความโลภแค่นั้นเอง อะไรที่เป็นของฟรีมักไม่มีพลาดกันหรอก ที่ปูจะเล่าเนี่ยไม่ได้ไปกระทบกระแทกแดกดันใครนะจ๊ะ ปูจะเล่าเกี่ยวกับเรื่องของเพื่อนพ้องพี่น้องรอบตัวที่ปูรู้จัก เห็นแล้ว...เฮ้อ! ก็เพราะไอ้พิษรถคันแรกนั่นแหละ

พอเพื่อนรุ่นน้องเห็นสิทธิที่ตัวควรจะได้ลดราคาจากการคืนภาษีรถยนต์คันแรกก็เลยรีบแจ้นไปจองรถทันที เดิมตัวเองมีแต่รถมอเตอร์ไซค์ ยังไม่เคยมีรถยนต์มาก่อนในชีวิต น้องมาจากต่างจังหวัดพร้อมกับแฟนสาว มีงานทำทั้งคู่แหละ ไม่กี่ปีก็แต่งงานกัน คุณเมียก็ร่ำๆ อยากมีโน่นอยากมีนี่ ไอ้น้องคนนั้นก็ทำงานพยายามสรรหามาให้ เช่าบ้านอยู่ใกล้ที่ทำงานทั้งคู่ แรกๆ ก็นั่งรถเมล์ มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ไม่มีปัญหา สักพักเก็บเงินซื้อมอเตอร์ไซค์ได้คันหนึ่งไว้ขับไปทำงานและรับส่งภรรเมีย เพราะทำงานใกล้บ้านเช่า พอรัฐประกาศลดภาษีรถคันแรก สองผัวเมียรีบไปจองรถทันทีตั้งแต่ปีที่แล้ว กำลังจะได้รถ เลยมาถามหาฤกษ์ออกรถจากปู ปูก็งงไง เฮ้ย! แกขับรถเป็นเหรอ “ขับไม่เป็นหรอกพี่” อ้าว! เหรอ ใครอยากได้ล่ะ แฟนล่ะสิ ทำไมเขาเอาไว้ขับไปทำงาน ขี้เกียจรอแกไปรับไปส่งใช่มั้ย? “เปล่าหรอกพี่ แฟนผมเขาก็ขับไม่เป็นหรอก แต่อยากได้” อ้าว! มรึงงงงง ยังไงเนี่ย “ก็แฟนผมมันบอกว่าเราต้องรักษาสิทธิของเราไว้ก่อน ยังไงสักวันก็ต้องมีรถให้ได้อยู่แล้ว ถ้าซื้อตอนนี้มันจะถูกไง” ฟังแล้วมึนตึ้บเลยตรู แล้วใครจะไปขับออกจากศูนย์ล่ะ “อ๋อ! เดี๋ยวให้เพื่อนไปขับมาให้พี่” แล้วจะเอารถไว้ที่ไหน ถ้าพวกเอ็งยังขับกันไม่เป็นอ่ะ “ก็จอดเอาไว้ที่บ้านนั่นแหละพี่” เฮ้ย! ไอ้พวกนี้มันคิดยังไงกันฟระ บ้านก็อยู่แค่เนี้ย สามสี่ป้ายรถเมล์เนี่ยนะ??? แล้วรู้เงื่อนไขเกี่ยวกับรถคันแรกมั้ยว่าถ้าผ่อนไม่ไหว แกต้องชดใช้เงินแสนให้รัฐนะโว้ย “ไม่รู้สิพี่ ก็แฟนบอกว่าต้องรักษาสิทธิไว้ก่อน อะไรจะเกิดมันเป็นเรื่องของอนาคตพี่ อย่างมากก็ให้ไฟแนนซ์มันยึดไปพี่” อ้าว! ไอ้นี่คิดกันอย่างงี้อ่ะนะ เจริญล่ะ

พอมาเล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนบอกไม่ต่างจากญาติฉันหรอกแก... คุณป้าอายุมากแล้วด้วย ชวนเพื่อนๆ ไปจองรถกัน เพราะอยากได้สิทธิรถคันแรก ได้ลดภาษีหนึ่งแสนบาท ระดับคุณป้าแล้วไม่มีปัญหาเรื่องการเงินแน่ เพราะเงินเก็บเงินเกษียณเยอะอยู่ ยังไงลูกหลานต้องช่วยอยู่แล้ว แล้วก็ไปจองรถ ใช้สิทธิรถคันแรกในชีวิตกะเขาด้วยทั้งๆ ที่ขับรถยังไม่เป็นกันสักคน จองข้ามปีเหมือนกัน คุณป้าเลยชวนเพื่อนๆ ไปเรียนขับรถ คิดดูละกันค่ะว่าคนแก่อายุเยอะแล้วไปเรียนขับรถประสบการณ์ในการออกถนนคงจะมีล่ะนะ ถ้าใครขับรถคงจะเคยรำคาญรถที่ขับช้าๆ คร่อมเลนหรือยึกยักไปมา ตัดสินใจไม่ค่อยได้ว่าจะอยู่เลนไหน พอขับผ่านจะเห็นรอยตีนกาบนใบหน้าคนขับรถคันนั้นทันทีงิ หนึ่งคงเป็นเพราะว่าความชราทำให้ทำอะไรเชื่องช้าอยู่แล้ว สายตาอาจจะฝ้าฟางหรือสองอาจจะเพิ่งมาหัดขับรถเมื่ออายุมากแล้ว จึงทำให้กล้าๆ กลัวๆ ก็เป็นได้ แล้วแต่สันนิษฐานกันไปอ่ะนะ แต่นี่คุณป้าของเพื่อนแกเพิ่งจะไปหัดขับรถได้สองอาทิตย์ ต้องไปเอารถออกจากศูนย์ ก็นัดกันกับเพื่อนสามคนไปเอารถพร้อมๆ กัน โอ๊ย! รุ่นนี้แล้วต้องไปดูหมอขอฤกษ์ยาม ยามดีชัวร์ ต่างคนต่างขับออกจากศูนย์ ไม่รู้ขับอีท่าไหนคร้าาาาา คุณขา ชนกันหน้าโชว์รูมนั่นแหละสามคันรวด โอ้! แม่เจ้าาาเป็นไงล่ะ รถคันแรกออกตามฤกษ์เป๊ะ

นี่ขนาดแค่สองครอบครัวนะ แล้วอีกกี่ครอบครัวที่อยากมีรถไว้ใช้ อยากใช้สิทธิรถคันแรก อยากได้ลดภาษีเป็นแสนจากรัฐบาล ออกมาเป็นล้านคัน จะเอาถนนที่ไหนให้แล่นกันล่ะเนี่ย ปูล่ะกลัวจริงๆ เล้ย เพราะปีนี้เป็นปีงูซะด้วย มันหมายถึงรถราความรวดเร็ว ใครเพิ่งหัดขับประสบการณ์น้อย รถป้ายแดงระวังจนน่าหมั่นไส้ เงอะงะ เกะกะกลางถนน ได้เจอพวกรถซิ่งใจร้อนขับชนแน่ อุบัติเหตุคงจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถนนมีน้อยนิด แต่รถใหม่ที่ออกมาเกินถนนที่มีอยู่ ปูล่ะปลงและถอดใจแล้วล่ะว่าจากเคยต้องใช้เวลาเดินทางไปทำงานหนึ่งถึงสองชั่วโมง อาจต้องเผื่อเวลาให้มากกว่าเดิมเยอะเชียวล่ะ เฮ้อ! ชีวิต