ราคะมีราคา

โดย...โจ เกียรติอาจิณ

เงินซื้อได้ทุกอย่างในโลกนี้

รถคันหรู บ้านหลังโตๆ เสื้อผ้าไฮแบรนด์ อาหารจานละแสน แม้แต่การเดินทางท่องเที่ยวรอบโลก เงินก็สามารถเนรมิตให้ได้

มากกว่านั้น เงินก็ซื้อได้ อยู่ที่ว่ารสนิยมใครเป็นยังไง ชอบใช้เงินซื้ออะไรและแบบไหน

คนบางคนอาจชอบใช้เงินซื้อเซ็กซ์ คนบางคนอาจใช้เงินซื้อความรัก โปรดอย่าเบือนหน้าหนี มีจริงและเยอะด้วย มากกว่านั้นก็อาจทุ่มเงินเพื่อเกียรติ ตำแหน่ง หรือใช้เงินแลกกับความใสสะอาด เพื่อลบล้างคาวสกปรกที่ตัวเองทำแปดเปื้อนไว้

ดั่งเช่นตัวละครในหนังเรื่องนี้ ที่ใช้เงินซื้อทุกอย่าง ซื้อจิตวิญญาณ ซื้อความปรารถนา ซื้อลมหายใจ ซื้อความตาย

ผู้กำกับจอมฉาว “อิมซางซู” กลับมาสร้างความฮือฮาอีกครา จากหนังแม่บ้านยั่วสวาทและตกเป็นทาสความใคร่คุณผู้ชาย (หล่อล่ำ) The Housemaid สู่ผลงานที่ตีแสกหน้าครอบครัวไฮโซเศรษฐีที่หล่อเลี้ยงหัวใจด้วยการใช้เงินมหาศาลจับจ่าย The Taste of Money

เผินๆ คล้ายจะเป็นภาคต่อของกันและกัน เพราะหนังยังวนเวียนและหมกมุ่นอยู่กับประเด็นเดิมๆ “ราคะ” “อำนาจ” ภายใต้ชายคาคฤหาสน์หลังงามที่ซ่อนความเน่าเฟะส่งกลิ่นเหม็นฟุ้ง

ทว่า เรื่องหลังดูเหมือนจะพุ่งเป้าไปที่ “อำนาจเงิน” โดยแฝงไว้ซึ่งอำนาจด้านอื่นๆ อีกเพียบ ขณะที่ดีกรีความร้อนแรงเรื่องราคะก็ไม่ลดน้อยถอยลงเลย และเมื่อนำทั้ง 2 สิ่งมารวมกัน มันจึงกลายเป็นหนังว่าด้วย “ราคะมีราคา”

อำนาจเงินกับแรงราคะถูกนำเสนอผ่านตัวละครในครอบครัวเศรษฐีไฮโซ ครอบครัวที่มีฉากหน้าสวยงามพร้อมพรั่งด้วยทรัพย์สมบัติ จนได้ชื่อว่าเกิดมาบนกองเงินโดยแท้ แต่ในความร่ำรวยและความมั่งคั่ง ทุกคนกลับซ่อนเร้นไว้ซึ่งสิ่งเลวร้าย

ทุกๆ การกระทำของคนในครอบครัวล้วนแต่น่าสนใจ ทุกๆ การกระทำของคนในครอบครัวล้วนน่าสงสัย และทุกๆ การกระทำของคนในครอบครัวต่างก็มีคนจับจ้อง

“ประธานยุน” “คุณนายแบก” “ซอล” ลูกชาย “นามิ” ลูกสาว “คุณตาแบก” “เอวา” สาวใช้ รวมไปถึง “จองยัก” เลขานุการหนุ่ม ทั้งหมดแหละ ที่ต่างคนก็ต่างทำหน้าที่จับจ้องพฤติกรรมกันและกัน

คาแรกเตอร์ของทุกคนนำคนดูไปทำความรู้จักกับคำว่า “ความโลภ” “ความหลง” “ความโกรธ” “ความชิงชัง” “ความใคร่” “ความปรารถนา” “ความทะเยอทะยาน” ทุกอย่างเป็นไปได้ เพียงแค่มีเงินเป็นตัวช่วย แล้วทุกคนก็จะถึงกับฝั่งฝันอันเรียกว่า “ความสำเร็จ”

 

เงินซื้อได้ทุกอย่างในโลกนี้ ตอกย้ำตั้งแต่ฉากเปิดเรื่อง เจ้านายกับเลขาฯ เข้าไปขนเงินสดในตู้เซฟขนาดยักษ์ เพื่อนำไปปิดปากผู้มีอำนาจ จากนั้นหนังก็เข้าสู่โหมดบดขยี้แบบไม่เกรงใจหรือไว้หน้าใครเลย ด้วยการแฉพฤติกรรมทำเลว ภายใต้กรอบกติกามารยาทสั้นๆ เงินซื้อได้ทุกอย่าง

ไม่เว้นกระทั่งราคะเงินก็ซื้อได้ ราคะที่ถูกตั้งต้นและตีตราด้วย “ราคา” ของ “ค่าเงิน”

ราคะของ “ประธานยุน” ที่หว่านใส่สาวใช้เอ็กซ์อึ๋ม “เอวา” เพราะหวังหาความสุขในบั้นปลายชีวิต ราคะของ “คุณนายยุน” ที่บังคับ (ขืนใจ) เลขาฯ หล่อล่ำ “จองยัก” เพราะหวังแก้แค้นสามี เหล่านี้คือภาพสะท้อนความจริงในสังคมของคนที่ยังมีราคะและพร้อมยินดีจะจ่ายด้วยเงิน

ขณะเดียวกัน คำว่าราคะก็ยังหมายถึง “ความพึงพอใจ” ของอีกหลายคนที่ชอบโปรยเงินแลกกับบางสิ่งที่ตัวเองอยาก (ให้) ได้ อยาก (ให้) มี อยาก (ให้) หนี อยาก (ให้) เป็น และอยาก (ให้) ตาย “คุณตาแบก” ผู้กุมเงินและอำนาจไว้ในมือ ก็พร้อมจะชี้เป็นชี้ตายใครก็ได้ทุกเมื่อ โดยไม่แคร์ว่าสังคมประณาม “ซอล” ลูกชายผู้มีคดีฉ้อโกง ก็ลงเอยด้วยการล้างความผิดด้วยวิธีติดสินบน

ถึงที่สุดแล้ว “อำนาจเงิน” ก็ไม่สามารถซื้อ “แรงราคะ” ได้ตลอด “ประธานยุน” ยอมพาตัวเองหนีห่างจากมัน เมื่อเนื้อแท้เขารู้ว่าเงินไม่ใช่ความสุขยั่งยืน เลขาฯ “จองยัก” ก็ค้นพบว่าเงินมันก็แค่ “มายา” ที่มักตามหลอกหลอนด้วย “คำดูถูก” ไปตราบนาน

ช่วงกลางๆ หนังค่อนข้างเป๋เหมือนกัน เวิ่นเว้อในการเล่าเรื่อง ทั้งยังแป้กในมุขที่ขาดความลุ่มลึก ไร้ซึ่งความแหลมคม หลายๆ ฉากชวนให้นึกถึงซีรีส์เกาหลีที่มักประดังใส่อารมณ์เมโลดรามาลงไปเต็มแม็ก จนเดาเรื่องล่วงหน้าได้ง่ายดาย เสียของ!!?

สิ่งที่เป็นสีสันของหนัง คงหนีไม่พ้น “ฉากรัก” ที่ได้รับการกล่าวขวัญว่า “แซบเวอร์” แซบไม่แซบ เวอร์ไม่เวอร์ ก็ทำเอาเราไม่อยากกินข้าวเลยล่ะ (555) เปล่าหรอก หนังไม่ได้อุดมไปด้วยฉากอย่างว่า แล้วก็ไม่ได้แซบจนเวอร์ขนาดนั้น ทั้งเรื่องมีเพียงเล็กน้อย ไม่เยอะเช่นคำที่โฆษณา แต่จัดเต็ม หวือหวา น่าหวาดเสียว (หุหุ) ดูหนังจบก็คงไม่อยากกินข้าวเหมือนเรานั่นแหละ เพราะอะไรไปดูกันเอาเอง (???)

น่าชื่นชมที่สุด คือความใจกล้าของนักแสดง ยิ่งเฉพาะฉากรักร้อนๆ ถือว่าทุกคนกล้าเล่นมากๆ ขอยกนิ้วให้ในความเป็นมืออาชีพ และไม่แปลกใจว่าทำไมหนังจากแดนกิมจิจึงฮือฮาเวลาที่ออกฉายเทศกาลต่างๆ ก็เพราะเหตุนี้ นักแสดงของเขาเต็มที่จริงๆ กับบทรักสะท้านทรวง

อาจไม่ใช่หนังที่ดีที่สุดและเจ๋งที่สุดของ “อิมซางซู” แต่ The Taste of Money ก็ชี้นำอะไรเป็นนัยๆ ได้ว่า เงินซื้อได้ทุกอย่างในโลก และโลกใบนี้ก็มี “มนุษย์หน้าเงิน” อีกนับไม่ถ้วนที่อิ่มเอมกับรสชาติของเงิน

The Taste of Money

ประเทศ เกาหลีใต้

ประเภท ชีวิต

ภาษา เกาหลี

ความยาว 115 นาที

เรตติ้ง ฉ 20+ (เฉพาะผู้ชมที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป)

กำกับ อิมซางซู

แสดงนำ คิมกังอู/แบกยุนซิก/ยุนยอจอง/คิมฮโยจิน/มาอูอี เทย์เลอร์

(หมายเหตุ ฉายที่เอสเอฟเวิลด์ ซีเนม่า และเฮ้าส์ อาร์ซีเอ)