กระสาในบ่อเสือ

ขณะรถจี๊ปค่อยๆ พาเราไปชะโงกมองเหนือบ่อขุดที่เรียกว่า Water Hole ใจผมระทึก หวังจะเจอเสือโคร่งแห่งรันธัมบอร์ นอนแช่น้ำเล่นอยู่

แต่สิ่งที่เคลื่อนไหวในบ่อกลับเป็นนกที่ใหญ่ทั้งชื่อทั้งขนาดถึง 2 ชนิด เล่นเอาผมกรี๊ดลั่น (ในใจ) น้องๆ ได้เจอเสือโคร่งเหมือนกัน

ผมเจอนกกระสาคอขาว (Woollynecked Stork) กับนกกระสาดำ (Black Stork) หากินเบียดๆ กันในบ่อน้ำเล็กนิดเดียว แม่เจ้าโว้ย!

 

แถมใกล้ชนิดเผาขน ถ่ายรูปแต่ละช็อตต้องระวังไม่ให้นกหัวขาดขาขาดเลยทีเดียว อิอิ

หากวัดเกรดกันที่สถานภาพ กระสาทั้งสองชนิดต่างหายากสูสีกัน แต่นกกระสาคอขาวจูงใจผมมากกว่า ตรงที่ได้ชื่อเป็นนกประจำถิ่นของไทยที่ออกจะลึกลับ ขณะที่นกกระสาดำเป็นนกอพยพ หน้าหนาวบางปี พวกก็อพยพมาให้ชมกัน

เป็นธรรมดาที่ผมย่อมโน้มเอียง ให้คะแนนพิเศษกับนกประจำถิ่นมากกว่า

ยิ่งกว่านั้น สีสันของนกกระสาคอขาวก็สวยสะดุดตามากกว่า ขนสีดำอมม่วงของมันไม่ใช่สีด้าน แต่เป็นสีวาวๆ เลื่อมพรายอย่างที่เรียกว่า Glossy

ขนคอสีขาวก็ไม่ใช่ขนเรียบๆ หากเป็นขนละเอียดฟูๆ แปลกตา มิหนำซ้ำ บนหัวกบาลยังมีผมสีดำครอบไว้ ดูคล้ายๆ ทรงผมไทยโบราณ ขับให้หน้าตาออกจะพิลึกๆ

จริงๆ ไม่ต้องบรรยายมาก ดูจากภาพที่ผมถ่ายมาฝากจะง่ายกว่า ผมว่ามันเป็นนกที่สวยมากทีเดียว

นกกระสาคอขาวมีแหล่งแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวางในโลก มีอยู่ทั่วเอเชียอาคเนย์ ทั่วอนุทวีปอินเดีย แล้วมีอีกสายพันธุ์ย่อย โผล่ไปอยู่ที่กาฬทวีปอันกว้างใหญ่ แต่ไม่ว่าจะที่ไหนๆ ในโลก จัดเป็นนกที่พบน้อยทั้งสิ้น

หากจะมีที่ไหนที่หายากที่สุด ผมก็เดาว่าน่าจะเป็นไทยแลนด์นี่แหละ คาดว่านักดูนกไทยเราไม่กี่หยิบมือเคยเห็นตัวจริงมัน

แถมครั้งหนึ่ง นักดูนกยังโดนย่ำยีจิตใจจากนักเลงปืน ยิงนกเทพตัวนี้แล้วเอามาโพสต์อวดในเว็บบอร์ดปืนด้วยความภูมิใจ (เลวฉิบ)

ภาพลักษณ์ของนกกระสาคอขาวในความรับรู้ของนักดูนกไทย มันออกจะเป็นนกน้ำที่อาศัยในป่า มีรายงานการพบในป่าเขาอ่างฤาไน ป่าแก่งกระจาน

แต่จริงๆ มันอยู่ในถิ่นอาศัยได้หลากหลาย ป่าอยู่ได้ก็จริง แต่ถึงที่สุดแล้ว ชอบอยู่ตามทุ่งมากกว่า ภาพรวมทั่วโลกเป็นเช่นนั้น นี่ผมว่าตามข้อมูลที่ค้นมา

ว่าแล้วก็นึกได้ ครั้งหนึ่งผมเคยเห็นนกกระสาคอขาวที่เขมร มันร่อนอยู่กลางทุ่งนาจริงๆ ด้วย ครั้งนั้นผมยังงงๆ นกป่าไหงมาโผล่ในทุ่ง

แต่ตอนนี้หายงงแล้ว