อาร์ต ออก้า อัยย่า ‘ความรัก’ ที่เกินคำว่าสัตว์เลี้ยง

โดย...จตุรภัทร หาญจริง ภาพ ณัฏฐ์ฐิติ อำไพวรรณ

หลังจากนั่งอยู่หน้าจอทีวีดูละครซิตคอม เรื่อง เก็บหอมออมรัก ทางช่อง 7 เห็นตัวละครที่ชื่อสมหมาย ดูซื่อๆ ใสๆ เฉิ่มๆ ดี พลันปิ๊งแวบขึ้นมาว่า คนที่สวมบทบาทนี้ เขาก็เลี้ยงหมาอยู่นี่นา ว่าแล้วก็สายตรงติดต่อ อาร์ต-สัจจากาจ จิตรพึงธรรม นักแสดงที่สวมบทบาทเป็นหนุ่มใสซื่อคนนั้น หลังจากที่เราตกลงนัดหมายเพื่อพบเจอกัน ผมก็ได้มาทำความรู้จักกับ “ออก้า” และ “อัยย่า” สุนัขสายพันธุ์ชิสุ ที่อาร์ตบอกกับเราว่า “พวกเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ที่เกินคำว่าสัตว์เลี้ยงไปแล้วครับ”

“วันนี้มีคนในครอบครัวของผมมานำเสนอ 2 ชีวิต (หัวเราะ) ตัวแรกชื่อ ออก้า เพศผู้ อายุ 12 ขวบ อยู่ด้วยกันมา 12 ปีแล้ว ออก้าเป็นหมาที่มีโลกส่วนตัวสูง นิ่งๆ จนเดาอารมณ์ไม่ถูก ตอนที่แม่ของผมไปเล่นๆ กับมัน มันก็นิ่งๆ แต่จู่ๆ มันอยากกัด ก็กัดเลย อารมณ์นิ่งๆ ของออก้านี่น่ากลัวมาก แต่ความพิเศษของเขาคือ เกิดวันและเดือนเดียวกับผม คือวันที่ 26 ส.ค. ครับ” ว่าแล้วก็สุขสันต์วันเกิดทั้งอาร์ตและออก้า ขอให้มีความสุขกันทั้งคู่เลย รวย รวย รวย เฮง เฮง เฮง

ความพิเศษของออก้ายังไม่หมดเพียงแค่นี้ ออก้ายังมีความพิเศษอยู่อีกหนึ่งอย่าง นั่นคือเป็นหมาที่กลัวหนังผีมาก “จริงๆ ครับ ออก้าเป็นหมาที่กลัวหนังผีเป็นที่สุด ถ้ามีคนกรี๊ดหรือกลัวผีในหนัง มันจะรีบวิ่งหนีแล้วไปตะกุยประตู เพื่อที่จะออกจากห้องให้เร็วที่สุด จนเราต้องรีบเปลี่ยนช่อง หรือปิดทีวีไป เพื่อให้อยู่ในภาวะสงบ (หัวเราะ)”

เมื่อเหลือบตามองดูคนในครอบครัวของอาร์ตอีกหนึ่งชีวิตที่ดิ้นดุ๊กดิ๊กอยู่ข้างๆ อาร์ตบอกกับเราว่า ความพิเศษของเจ้าตัวนี้คือ ซนมากๆ “ตัวนี้ชื่ออัยย่า เพศเมีย อายุประมาณ 89 เดือน ตัวใหญ่และยาวมาก ซน และตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา”

ในส่วนของการเลี้ยงดู อาร์ตย้ำว่า คนเลี้ยงต้องดูแลเอาใจใส่ หากไม่มีเวลาดูแล ก็ต้องหาคนที่พอมีเวลาดูแลเขา จะปล่อยทิ้งๆ ขว้างๆ ไม่ได้ “โดยส่วนตัวผมไม่ค่อยมีเวลาเลี้ยงดู ส่วนใหญ่จะเป็นแม่ พี่สาว และน้องสาว ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ดีนะ คือเราซื้อมาเลี้ยงเราก็ต้องมีเวลาเลี้ยงดูแบบจริงๆ จังๆ ตอนแรกแม่ไม่ได้ปลื้มหมามาก แต่พอไปซื้อมาแล้วพาเข้าบ้าน แม่เห็นปุ๊บ พูดอะไรไม่ออกเลย แต่พอแม่ได้เลี้ยงไปสักพัก เดี๋ยวนี้ก็หลงรักทั้งสองตัวนี้ไปเรียบร้อยแล้วครับ”

แม้ว่าอาร์ตจะไม่ได้เลี้ยงดูเจ้าสองตัวนี้อย่างเป็นกิจจะลักษณะ แต่ทุกครั้งที่อาร์ตกลับมาบ้าน สิ่งที่เขาพบเจอคือแววตา หรือความรู้สึกที่หมาๆ มีให้เขา นั่นคือความรักและความคิดถึง “เวลาเรากลับบ้านมา เขาจะดีใจและดูมีความสุขมาก ซึ่งความสุขของเขาก็ส่งมาถึงเราด้วยครับ”

หากถามถึงความแตกต่างระหว่างเพศผู้กับเพศเมีย อาร์ตหัวเราะก่อนตอบ “ต่างกันตรงเรื่องฉี่ครับ ตัวผู้นี่ฉี่ไปทั่ว ส่วนตัวเมีย ถ้าเราสอนเขาให้ฉี่ตามจุดได้ถูกต้อง เขาก็จะฉี่ตามจุด ไม่เรี่ยราดเลอะเทอะเหมือนตัวผู้” ในส่วนของการดูแล อาร์ตเล่าว่าตัวเมียดูแลง่ายกว่า ส่วนตัวผู้ก๋ากั่นกว่า เราก็เลยปล่อยให้เขาวิ่งเล่นได้ตามสบาย

อาร์ตเล่าต่อว่า เจ้าสองตัวนี้ชอบรับประทานผลไม้มาก โดยเฉพาะมะม่วง กลิ่นมาปุ๊บ วิ่งมาปั๊บ หรือแค่พูดคำว่า มะ คำเดียว มันก็วิ่งมาเลย ทุเรียนนี่ก็ชอบ ได้กลิ่นนี่ก็รีบวิ่งมาเหมือนกัน

“ถึงเขาจะชอบผลไม้ แต่ผมว่าให้อาหารเม็ดดีกว่า เพราะมันถูกดีไซน์มาแล้วว่าสารอาหารครบถ้วน คอเลสเตอรอลไม่เยอะเกินไป หมาพวกนี้ชอบเป็นโรคหัวใจ ถ้ารับประทานเยอะเกินไป มันจะทำให้อ้วน เป็นโรคง่าย”

อาร์ตได้ฝากข้อคิดสำหรับคนที่อยากจะเลี้ยงหมา ว่าถ้าซื้อหมามาเลี้ยงแล้วเลี้ยงดูไม่ดี มันจะเป็นภาระให้กับเราในระยะยาว แถมมีเชื้อโรคตามมาด้วย “ถ้าคนที่อยู่คอนโดมิเนียม เลี้ยงดูตัวเล็กๆ ดีกว่าครับ เราต้องดูไลฟ์สไตล์ของเราด้วยว่า เหมาะที่จะเลี้ยงพันธุ์ไหน เราดูแลทั่วถึงมั้ย เพราะถ้าดูแลไม่ดี หรือปล่อยทิ้งไว้ มันจะโทรม โทรมแล้วเราก็เอาไปให้คนอื่นเลี้ยง หรือทิ้งขว้างๆ อีก ซึ่งตรงนี้ไม่ดีเลย”

ท้ายสุด งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา นี่คือสัจธรรมความจริงของชีวิต ไม่ว่าคนหรือสัตว์ เมื่อมีเกิดก็ต้องมีดับเป็นธรรมดา “เราเลี้ยงเขาเหมือนคนในครอบครัว แต่ยังไงเราก็ต้องเตรียมใจว่าเขาก็ต้องจากเราไปตามอายุขัยของเขา เศร้านะ ถ้าเขาต้องจากเราไป แต่ยังไงเราก็จะเลี้ยงทั้งสองตัวนี้ให้ดีที่สุดครับ”