
โลกของเกลือ
จำลอง บุญสอง
ว่างๆ ผมชอบเดินทางเลียบชายทะเลโดยเฉพาะชายทะเลอ่าวไทยตอนใน เพราะนอกจากได้ดูนกอพยพหากินอยู่ตามชายเลน ได้กินหอยสารพัดชนิด เช่น หอยแครง หอยพิม หอยแมลงภู่ หอยหลอด หอยลาย ฯลฯ กุ้ง ปู ปลาที่มีความอร่อยมันมากเป็นพิเศษตามร้านอาหารริมทะเลแล้ว ผมยังเพลิดเพลินกับการทำนาเกลือที่ทำบนทุ่งโล่งไกลสุดลูกหูลูกตาอีกด้วย
นาเกลือที่นอกจากจะให้ผมได้ดูวิธีการขนส่งแบบโบราณ คือ การหาบเกลือไปตามคันนาที่ไม่กว้างนัก ท่ามกลางความร้อนแรงของแดดที่แผดเผาจนปวดแสบปวดร้อนนั้น ผมยังได้ดูการอาบเหงื่อต่างน้ำของ
“คนลงแรง” ที่คู่กับ “คนลงทุน” ในยุคของทุนนิยมที่ครอบงำโลกอยู่ในขณะนี้ด้วยเหงื่อทุกหยดที่หยาดรินลงไปในท้องนานั้นคือเงินที่เอาไว้เลี้ยงครอบครัวในแต่ละวัน
เสียงตะโกนแซวเล่นกันโดยไม่เครียดไปกับความร้อนที่เปรียบเสมือนเปลวเพลิงล้อมรอบตัวนั้นดูสนุกสนานและเป็นกันเอง ไม่มีการเกี่ยง ไม่มีการคดโกง ใครทำมากก็ได้มาก ทำน้อยก็ได้น้อยแบบเดียวกับกรรมกรท่าเรือ
กรรมกรในโรงงานสื่อสารมวลชนอย่างผม แบกกล้องมาทั้งชีวิต โครงสร้างของร่างกายทรุดโทรมลงไปตามแรงกดของกล้อง ผมเชื่อว่ากรรมกรในนาเกลือหรือกรรมกรในโรงงานที่ทำงานหนักอื่นๆ ก็คงมีสภาพแบบเดียวกันกับผม คือไหล่เอียงทรุดไปข้างหนึ่ง ถ้าพวกเขาไปหาหมอไคโรแพรคติคคนไหนดู เขาก็คงเบ้หน้าว่า ทำไมโครงสร้างกระดูกของพวกท่านจึงสามารถบิดเบี้ยวได้ถึงขนาดนี้ ท่านไปทำอะไรมาหรือ? ขืนบอกว่าพวกเราไปทำงานสร้างชาติกันมาตามสโลแกน
“แรงงานสร้างสรรค์โลก” พวกหมอกระดูกผิวบางคงหัวร่อกิ๊กผมเลือกเดินทางในช่วงที่แดดยังไม่ออกหรือออกยังไม่มากนัก เพราะรู้ดีว่ากลางวันของหน้าร้อน แดด (ของฤดูกาล) ย่อมจะ
“แรงเป็นพิเศษ” การที่พวกเขาต้องอยู่ท่ามกลางความร้อนเช่นนั้นก็มีสาเหตุเดียวก็คือ การให้ได้มาซึ่งเงินอันพึงมีพึงได้พอที่จะจุนเจือครอบครัวไปวันๆ อย่าไปหวังว่าลูกๆ ของชนชั้นผู้ใช้แรงงานอย่างพวกเขาจะสามารถก้าวไปเรียน “Oxford” ได้เหมือนลูกผู้ดีทั้งหลายเลย ตราบใดที่การปกครองในบ้านในเมืองเรายังเป็นเผด็จการ ที่ไม่เห็นความสำคัญของความเป็นมนุษย์ผู้ใช้แรงงาน การเรียนให้จบมัธยมแถวนั้นโดยไม่เสียคนไปก่อนก็ดีถมเถไปแล้วพี่น้อง!ท่านผู้อ่านที่รักครับ ก่อนที่ผมจะมาขับรถเลียบชายทะเลอ่าวไทยตอนใน ผมไปเที่ยวที่ปากพนัง นครศรีธรรมราชมาก่อน ปากพนังนั้นนอกจากจะมีอาหารทะเลสุดยอดแล้ว ปลาน้ำจืด (กร่อย) เขาก็มีมาก มันอุดมสมบูรณ์จนน่าอิจฉา ลมก็เย็นสบายดีครับถ้าเราอยู่ในอาคารโล่งๆ ที่มีหลังคาหนา ส่วนตัวเมืองนครศรีฯ ที่ผมไปวันแห่ผ้าขึ้นธาตุ แดดแรงยังกะฟ้าผ่าเลยครับ! ยิ่งมาอ่านข่าวน้ำโขงแห้งหนักด้วยแล้ว ผมเชื่ออิทธิฤทธิ์ของปรากฏการณ์เอลนินโญว่ามันมีจริง
อย่างไรก็ตาม ถึงแดดจะไม่ค่อยเป็นที่ต้องการของใครๆ ที่มีผิวบางเป็นพิเศษ แต่แดดแรงๆ อย่างนั้นกลับเป็นประโยชน์ต่อกระบวนการทำเกลือสมุทรเป็นอย่างยิ่ง เพราะทำให้เก็บเกี่ยวได้เร็วขึ้น
เกลือมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า โซเดียมคลอไรด์ มีวิธีการผลิตเป็นสองขั้นตอนคือ ขั้นตอนการเตรียมนา ขั้นตอนนี้ต้องเอาลูกกลิ้งยักษ์มากลิ้งเพื่อทำนาให้เรียบ ยกขอบให้สูง และมีร่องสำหรับระบายน้ำออกและเข้าระหว่างแปลงนา โดยนาแปลงแรกที่เรียกว่านาตากจะสูงกว่านาแปลงที่สองที่เรียกว่านาเชื้อ ส่วนนาเชื้อก็จะต้องสูงกว่านาปลง ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพื่อความสะดวกในการถ่ายเทน้ำโดยไม่ต้องใช้ระหัดให้เปลืองน้ำมัน
ขั้นตอนต่อไปเป็นขั้นตอนการทำนา ก่อนฤดูกาลทำนา เจ้าของนาจะระบายน้ำเข้าไปเก็บไว้ใน
“วัง” วังนี้จะทำให้โคลนเลนที่ปนมากับน้ำทะเลตกตะกอน ครั้นเมื่อถึงฤดูกาลทำนาเกลือซึ่งอยู่ระหว่างเดือน พ.ย.พ.ค. เจ้าของนาก็จะระบายน้ำจากวังเข้าสู่นา (ตาก) สูงประมาณ 5 ซม. ตากจนเหลือน้ำประมาณ 1 ซม. หรือมีความถวงจำเพาะประมาณ 1.08 หลังจากนั้นจึงระบายน้ำเกลือดังกล่าวเข้าสู่นาเชื้อ ปล่อยให้น้ำระเหยไปจนมีความถ่วงจำเพาะ 1.20 จึงระบายเข้าสู่นาปลง ระหว่างนี้ “เกลือแกง” (NaCL) เริ่มตกผลึกมากขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับ “แมกนีเซียมคลอไรด์” และ “แมกนีเซียมซัลเฟต” สารที่ทำให้เกลือแกงไม่บริสุทธิ์และชื้นง่าย (เจ้าของต้องไขน้ำเข้าเรื่อยๆ เพื่อควบคุมความถ่วงจำเพาะไม่ให้สูงเกินไปและเติม....) จนท้ายที่สุดจึงขูดเกลือออกมาให้ผมและใครๆ ที่ผ่านไปผ่านมาได้ถ่ายรูปนั่นแหละเกลือทะเลหรือเกลือสมุทรนั้นมีไอโอดีนปนอยู่ด้วยจึงเหมาะแก่การนำมาบริโภค ไม่ว่าจะเป็นรูปใดๆ ส่วนเกลือสินเธาว์นั้นไม่มีไอโอดีนแต่มีความบริสุทธิ์ของความเป็นเกลือสูง ดังนั้นจึงเหมาะแก่การอุตสาหกรรมมากกว่า แต่ปัจจุบันนี้คนเอาเกลือสินเธาว์มาขายเพื่อการบริโภคมากขึ้น แม้ว่าจะมีการผสมไอโอดีนลงไปแล้วก็ตามแต่คุณค่าของการบริโภคอาจน้อยกว่า ดังนั้นการซื้อหาเกลือมาบริโภคจึงต้องถามกันก่อนว่าเป็นเกลืออะไร?
ผมไปถิ่นหอยมาจึงอยากเอาหอยชนิดต่างๆ ที่มีอยู่ในแถบนั้นมาให้อ่านเพื่อการเลือกกินเวลาไปเที่ยวอ่าวไทยตอนใน (ที่มีปลาทูมันอร่อย) ดังต่อไปนี้ครับ!
หอยเสียบ เป็นหอยสองกาบแบบเดียวกับหอยลายแต่เล็กกว่า ต่างที่เปลือกไม่ลายแต่สีครีมบ้าง เทาบ้าง น้ำตาลแดงขาวบ้าง หอยเสียบอาศัยอยู่ตามหาดทรายที่มีน้ำขึ้นน้ำลง อ้าปากกินแพลงตอนและซากพืชเน่าเปื่อยที่ลอยมาตามน้ำเช่นเดียวกับหอยอื่นๆ ผมเห็นนักเลี้ยงนกกระทาบางคนไปคราดหอยเสียบตามชายหาดเอามาเลี้ยงนกของเขา นัยว่าให้คุณค่าทางโภชนาการ มีประโยชน์ทั้งนกและคนที่กินนก
หอยพิม เป็นหอยประจำ จ.สมุทรสาคร เช่นเดียวกับหอยหลอด เจ้าหอยพิมนั้นมีรูปร่างกลมยาวรี เปลือกขาวและบาง ช่วงฤดูกาลนี้หอยพิมตัวโตใหญ่เต็มที่ ใครไปกินหอยพิมในหน้านี้จึงอร่อยสุดๆ มันพบมากที่แถว ต.พันท้ายนรสิงห์ โกรกกราก กาหลง และบางหญ้าแพรก ก่อนกินหอยพิมไม่ว่าจะเป็นการกินแห้งคือเอาไปทำเค็ม ตากแห้งหรือจะเอาไปกินสด เช่น เอาไปแกงส้ม ผัดฉ่า ลวก ต้องเอาเขี้ยวมันออกเสียก่อน
หอยลาย เจ้าหอยลายนี่เป็นหอยเจ้าปัญหามากเพราะคนจับต้องไปคราดเอาจากเลน จึงทำให้ทะเลขุ่นกระทบต่อการเลี้ยงหอยอื่นๆ จนกลายเป็นคดีทะเลาะกัน คนไทยชอบกินหอยลายเพราะเหนียวหนึบ มักจะเอามาผัดน้ำพริกเผาหรือไม่ก็ผัดกะเพรา
หอยหลอด (Razer Clam) เป็นหอยที่มีรูปร่างคล้ายหลอดกาแฟ ฝังตัวอยู่ในดินเอียงประมาณ 30 องศา โดยมีตัวหอยขึ้นลงตามแนวหลอดนี้เพื่อกรองเอาแพลงตอนไปกิน เป็นหอยที่หายากเกิดตามสันดอนปากแม่น้ำที่มีดินปนทรายเท่านั้น หอยนี้มีปฏิกิริยากับปูนขาวจึงถูกจับได้ง่าย จนท้ายที่สุดถึงต้องทำการขยายพันธุ์
ทำอย่างไรหอยจึงไม่
“อมโคลน”จากการที่หอยเจริญเติบโตได้ดีในดินโคลนหรือทรายปนโคลน หอยจึงอมโคลนเอาไว้ทำให้ไม่สะดวกต่อการกิน วิธีการเอาโคลนออกจากหอยไม่ว่าจะเป็นหอยชนิดใด บางคนก็ใช้วิธีเอาหอยมาแช่ในน้ำเค็ม 1 คืนเพื่อให้หอยคลายดินออกก่อนแล้วจึงนำมาแกะหรือนำไปลวก บางคนก็ใช้น้ำส้มสายชูใส่ลงไปในน้ำที่แช่ บางคนก็ตำพริกขี้หนูใส่ลงไป
ถ้าไปทะเลในอาหารที่ขึ้นชื่อนอกจากหอย ปูม้า ปลากะพง ปลากระบอกแล้ว ปลาดุกทะเลก็มีชุกชุม พ่อครัวมักนำมาผัดฉ่าหรือผัดเผ็ดเช่นเดียวกับอาหารทะเลอื่นๆ ปลากระเบนใหญ่ๆ ก็สามารถจับได้มากมายในแถบนี้โดยเฉพาะในช่วงที่น้ำจืดไหลลงในแม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำท่าจีนและแม่น้ำเพชรบุรี
การเดินทางไปทะเลในต้องเดินทางด้วยรถไปตามถนนพระรามสอง เพื่อเข้าสู่สมุทรสาครและสมุทรสงคราม หลังจากนั้นก็เดินทางต่อไปเลี้ยวเข้าถนนสายคลองโคน ยี่สาร บางตะบูน แถบนั้นมีทั้งโฮมสเตย์มากมาย มีบริการนั่งเรือชมทะเล ชมป่าชายเลน ชมนกและชมการเลี้ยงหอยและการถีบกระดานเลนชมการเก็บหอยกันแทบทุกหมู่บ้าน







