ที่สุดแห่งความกลัว ถ้าไม่กลัว จะเกิดอะไรขึ้น

ว.วชิรเมธี ผู้อำนวยการสถาบันวิมุตตยาลัย

นักธุรกิจคนหนึ่งมีเงินเป็นพันล้าน แต่พอปี 2540 เมืองไทยประสบภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ นักธุรกิจคนนี้ล้มละลาย เขาเลยปลีกตัวออกจากแวดวงสังคม รู้สึกว่าชีวิตพลิกผัน อยู่บนสวรรค์ดีๆ แล้วจู่ๆ ก็ตกลงนรก กินไม่ได้นอนไม่หลับ กลายเป็นคนเคยรวย มีชีวิตเหมือนคนที่ตายไปแล้ว

อยู่มาวันหนึ่งเขาบ่นว่าอยากจะฆ่าตัวตาย พอเริ่มบ่นเริ่มเพ้อว่าจะฆ่าตัวตายเท่านั้นแหละ ภรรยาและลูกไม่ได้กินไม่ได้นอน เพราะกลัวสามี กลัวพ่อจะฆ่าตัวตาย เขาเริ่มไม่กินข้าว ไม่ดูแลตัวเอง ผมเผ้าไม่ตัด ทุกคนในครอบครัวเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข ลูกๆ ต้องเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด

วันหนึ่งเรื่องนี้รู้ไปถึงเพื่อนร่วมงาน ซึ่งเคยเป็นนักธุรกิจใหญ่มาด้วยกัน เจ็บมาด้วยกัน เพื่อนคนนี้เลยแวะมาคุยด้วย ระหว่างกินข้างเพื่อนก็ถามว่า

“ฉันได้ข่าวว่าแกบ่นอยากฆ่าตัวตายใช่ไหม”

“ใช่” เขาตอบ

“ฉันถามหน่อยเถอะว่า ในโลกนี้แกว่าอะไรน่ากลัวที่สุด”

“ความตาย”

“แล้วแกอยากฆ่าตัวตาย แสดงว่าแกไม่กลัวตายใช่ไหม”

“ใช่ ฉันไม่กลัวตาย”

“เฮ้ย! เพื่อน ถ้าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือความตาย แต่แกยังไม่กลัว แล้วเงินหายไปแค่นี้แกจะกลัวทำไม สิ่งที่มันหายไปคือเงินนะ แต่ความสามารถยังอยู่ในตัวแกครบทุกอย่างใช่ไหม”

“เออ... ใช่”

 

เพื่อนพูดแค่นี้แล้วก็ขับรถกลับบ้าน คืนนั้นก่อนเที่ยงคืน เจ้าเพื่อนที่คิดฆ่าตัวตายก็โทรศัพท์ไปหาเพื่อนแล้วบอกว่า “ฉันขอบใจมาก ถ้าแกไม่มานะ ฉันคงเป็นศพไปแล้วในเร็วๆ นี้ แต่เพราะแกมาหา ฉันเลยรู้แล้วว่าชีวิตที่เหลืออยู่จะทำอย่างไร”

เขาลุกขึ้นมาสู้ชีวิต ตัดเผ้าตัดผม กินข้าวกินปลา ปรับปรุงบุคลิกใหม่ ไปขอประนอมหนี้กับธนาคาร แล้วก็ผ่านวิกฤตมาได้ ทุกวันนี้กลับมารวยยิ่งกว่าเดิม ยังมีตัวมีตนในสังคมอยู่ในเวลานี้ ถ้าอาตมาเอ่ยชื่อขึ้นมาทุกคนจะต้องรู้จักเขา

เห็นไหมว่า ที่สุดของความกลัวนั้นคือความกลัวตาย ถ้าเราไม่กลัวตายแล้ว ในโลกนี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว แต่คนส่วนใหญ่จะทำใจยอมรับได้ไหมว่าความตายเป็นเรื่องธรรมดา คนส่วนมากรับไม่ได้ การที่เราไม่ยอมรับว่าความตายเป็นเรื่องธรรมดา เราจึงทำใจได้ยากลำบากมาก ความรู้สึกเช่นนี้เกิดขึ้นมานานแล้วในมนุษยชาติ ซึ่งก็เป็นธรรมดาที่คนเราจะรักและหวงแหนชีวิต เป็นธรรมดาที่คนเราจะหวงแหนในสิ่งมีชีวิตที่ตนรู้สึกเป็นเจ้าของ คือลูกแก้วเมียขวัญ ตลอดถึงทรัพย์สมบัติที่เราทำมาหาได้ รวมถึงทุกสิ่งที่เคยครอบครอง พอรู้ว่าตัวเองจะตาย แล้วต้องทิ้งสิ่งเหล่านี้ไปทั้งหมด ก็เลยกลัว

แต่สังเกตให้ดีๆ บางทีที่กลัวๆ กันอยู่นั้น คนเราไม่ได้กลัวตายหรอก แต่เรากลัวว่า เราจะพลัดพรากจากทุกสิ่งทุกอย่างไป จึงไม่ยอมตายง่ายๆ ดังนั้นการทำใจให้ยอมรับว่าความตายเป็นเรื่องธรรมดา จึงเป็นไปได้ยากสำหรับคนทั่วไป แต่ถ้าใครได้ศึกษาธรรมะ เขาก็จะยอมรับได้อย่างไม่ยากเย็นว่าความตายเป็นเรื่องธรรมดา

หมายเหตุ // เชิญร่วมเป็นเจ้าภาพผ้าไตร ภัตตาหาร น้ำปานะ โครงการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน หลักสูตร “9 วันที่ฉันตื่น” วันที่ 715 เม.ย. 2555 ณ มหาวิชชาลัยพุทธเศรษฐศาสตร์ (ศูนย์วิปัสสนาสากลไร่เชิญตะวัน)220

&<2288;