เสียงวิพากษ์จากดร.กรวิภาฯกรณีภิกษุณีในพระพุทธศาสนา(เถรวาท) อันควรรับฟัง (ตอน ๑)

ปุจฉา : จากกรณีศึกษาปัญหาการบวชเป็นภิกษุณีในพุทธศาสนาเถรวาท (ประเทศไทย)

โดย..พระอาจารย์อารยะวังโส

นำไปสู่การแสดงความเห็นของ ดร.กรวิภา วิลลาส นักวิชาการประจำกรรมาธิการสตรี ฯลฯ

วิสัชนา : ขอเจริญพร สาธุชนผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา “ธรรมส่องโลก” ที่ผ่านมา อาตมาได้เล่าเรื่องการจัดงานมหาสักการะวันเพ็ญเดือนสาม/เทศกาลมาฆบูชา ณ วัดเวฬุวัน มหาวิหาร ประเทศอินเดีย โดยนำสาระธรรมโดยสรุปที่อาตมาได้บรรยายให้พระสงฆ์ อุบาสกอุบาสิกา ที่ไปประชุมพร้อมกัน เมื่อวันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ มาเผยแผ่แด่สาธุชน เพื่อการพิจารณาให้เห็นและเข้าใจในพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ดังแก่นธรรมที่ปรากฏเป็นอริยสัจใน ๓ พระสูตรอันสำคัญ ซึ่งพุทธบริษัทควรศึกษา จะได้เข้าใจและเข้าถึงด้วยการน้อมนำมาถือประพฤติปฏิบัติ อบรมจิตภาวนา เพื่อความรู้แจ้งแทงตลอดในธรรม จนเกิดปัญญาอันรู้ชอบ (สัมมัปปัญญา) ที่นำไปสู่การดับทุกข์ได้

นอกจากการบรรยายธรรมชักนำสู่การปฏิบัติเพื่อถวายเป็น พุทธบูชา ธัมมบูชา สังฆบูชา เนื่องในวันสำคัญทางศาสนาพุทธแล้ว อาตมายังมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่ตั้งใจว่าจะนำมาพูดคุยบอกกล่าวสาธุชน เพื่อเป็นอนุสติธรรมในการนำไปคิดพิจารณาจากการจาริกแสวงบุญของชาวพุทธทั้งหลาย โดยเฉพาะการเดินทางสู่สังเวชนียสถานทั้ง ๔ และดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันสำคัญในพระพุทธศาสนาอีก ๔ สถาน รวม ๘ สถานอันศักดิ์สิทธิ์ของเขตพระพุทธศาสนาในชมพูทวีป ที่พุทธบริษัทควรเรียนรู้ให้เข้าใจที่คุณค่าอันไม่มีประมาณ และเพื่อการเข้าให้ถึงความหมายแห่งธรรม อันควรรู้ยิ่ง เพื่อจะได้นำไปสู่การเจริญธรรมสังเวช จากสังเวชนียสถานในพระพุทธศาสนา

เฉพาะประเด็นสำคัญที่ควรกล่าวถึง เพื่อขอให้ทุกฝ่ายที่มีหน้าที่ส่วนรับผิดชอบ ได้ช่วยกันเข้าไปดูแล เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมต่อภาคสังคม ซึ่งล้วนเป็นศาสนิกชนผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนาที่มุ่งหวังเดินทางไปแสวงบุญประกอบศาสนกิจตามวิถีแห่งพระพุทธศาสนาอันควรสนับสนุนส่งเสริมเป็นอย่างยิ่ง ดังเช่นศาสนาต่างๆ.. โดยเรื่องที่อาตมาได้ตั้งข้อสังเกตติดตามดูมาตลอด ซึ่งภาครัฐควรยื่นมือเข้าไปดูแลคุ้มครองศาสนิกชนเป็นเรื่องแรกคงจะได้แก่ การป้องกันความเบียดเบียน เอารัดเอาเปรียบ จากหน่วยงานที่อำนวยความสะดวกในการเดินทาง รวมถึงบริษัท องค์กร ที่ให้การบริการด้านการนำเที่ยว (ทัวร์) แสวงบุญ โดยเฉพาะบริษัทเกี่ยวกับการบิน ที่อำนวยการเดินทางจัดเที่ยวบินสู่เขตพุทธภูมิในชมพูทวีป (อินเดียเนปาล) ซึ่งมุ่งผลประโยชน์การจำหน่ายตั๋วเดินทางเป็นหลักสำคัญ

โดยให้ความสำคัญกับบริษัททัวร์ที่มีข้อตกลงในการซื้อขายที่นั่ง (Seat) ในเที่ยวบินจำนวนมากจนกลายเป็นระบบผูกขาดของบริษัททัวร์ที่มีอำนาจการซื้อสูง เพื่อนำมาขายให้กับลูกค้าเป็นกลุ่มหรือเป็นรายๆ จนบุคคลโดยทั่วไปยากที่จะซื้อตั๋ว (Ticket) เดินทางไปเป็นส่วนตัวได้ โดยจะได้รับทราบว่าจำนวนที่นั่งเที่ยวบินนั้น...เที่ยวบินนี้เต็มแล้ว จึงทำได้แต่เพียงสำรองรายชื่อไว้เพื่อรอที่นั่งว่าง ซึ่งจะมีการปล่อยที่นั่งออกมาก็ใกล้ๆ จะเดินทางแล้ว ให้ยุ่งยากมากกับการเตรียมตัวเดินทาง โดยเฉพาะมีการผูกขาดจองล่วงหน้ากันข้ามปี โดยมีการฮั้วกันของบริษัททัวร์ที่มีกำลังเงินสูงจนยากต่อการที่บุคคล กลุ่ม หรือคณะนักแสวงบุญที่มุ่งเดินทางไปด้วยตนเอง เพื่อประหยัดการใช้จ่ายจะสามารถแทรกเข้าไปซื้อหาบัตรโดยสาร/Ticket ด้วยตนเองได้

อาตมารับฟังเรื่องดังกล่าวมาโดยตลอด จะจริงหรือไม่อย่างไร ก็ยากจะทราบได้ในรายละเอียด แต่ปรากฏข้อเท็จจริงเป็นอย่างนี้ จึงให้สังเวชใจกับพฤติกรรม ตกปลาหากินในอ่าง หรือการเอารัดเอาเปรียบแบบมัดมือชกของกลุ่มขายบริการที่ฮั้วกันกับหน่วยงานผู้ให้บริการอย่างหน้ามืดตามัว ด้วยโลภะจิตที่หวังเงินทองจากนักจาริกแสวงบุญอุตส่าห์จัดเก็บหอมรอมริบเงินทองที่สั่งสมมาเป็นแรมปี เพื่อสักครั้งในชีวิตที่จะได้เดินทางไปกราบรอยบาทพระบรมศาสดา...