
ขอเพียงแค่ได้รัก... (ใครสักคน)
หนังรักซึ้งๆ ในมุมเล็กๆ ทว่ามหาศาลสำหรับใครบางคน...!
โดย...นโรจน์
หนังรักซึ้งๆ ในมุมเล็กๆ ทว่ามหาศาลสำหรับใครบางคน...!
Tada, kimi wo aishiteru สร้างจากนวนิยายรักสุดประทับใจผลงานจากผู้เขียน อิชิคาวะ ทาคุจิ ซึ่งเคยแปลเป็นภาษาไทยในชื่อเรื่อง ขอเพียงได้รัก ที่แปลโดย สมเกียรติ เชวงกิจวณิช
สไตล์อันโดดเด่นของอิชิคาวะ คือเขามักหยิบเรื่องราวความรักมาบอกเล่าได้อย่างจับใจ และอบอุ่น ไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และมักมีปาฏิหาริย์แห่งรักมาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ
หนังเริ่มต้นด้วยฉากที่มาโกโตะ (ฮิโรชิ ทามากิ) ช่างภาพหนุ่มขี้อายออกเดินทางไปยังนิวยอร์ก หลังจากได้รับจดหมายจากซิสุรุ (อาโออิ มิยาซากิ) เชิญให้ไปงานแสดงภาพถ่ายของเธอ ซึ่งเธอได้หายตัวไปโดยไม่ได้ส่งข่าวคราวมาเลยเป็นเวลาถึง 2 ปี
หนังเล่าย้อนกลับไปในวันที่ มาโกโตะได้พบกับซิสุรุเป็นครั้งแรกในวันปฐมนิเทศของมหาวิทยาลัย
เขาเป็นเด็กหนุ่มที่รักการถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ และคิดว่าตัวเองมีปมด้อยเนื่องจากกังวลว่ายาที่ทาเพื่อรักษาอาการโรคผิวหนังเรื้อรัง จะมีกลิ่นเหม็นและทำให้คนรังเกียจ จึงไม่กล้าคบใคร
ขณะที่ซิสุรุสาวน้อยร่างเล็ก สวมแว่นตาหนาและมีนิสัยประหลาด วันๆ กินแต่บิสกิตโดนัต และสูดน้ำมูกเสียงดังจนเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว และไม่มีเพื่อนฝูงเช่นเดียวกัน
ทั้งคู่กลายเป็นเพื่อนสนิทกันและมาโกโตะสอนให้ซิสุรุรู้จักกล้องและการถ่ายภาพ ทั้งคู่มักจะไปถ่ายรูปกันในป่าใหญ่อันสวยงามข้างๆ มหาวิทยาลัย และเรื่องราวความรักก็เริ่มต้นที่ป่าอันสวยงามแห่งนั้น
สำหรับซิสุรุแล้วมาโกโตะคือผู้ชายคนแรกในชีวิตที่เธอหลงรักทันทีเมื่อแรกพบ ขณะที่มาโกโตะกลับไปหลงรักสาวสวยเพื่อนร่วมรุ่น และดูเหมือนเธอก็จะมีใจให้มาโกโตะเช่นเดียวกัน
แม้จะมีอาการน้อยใจ แต่ซิสุรุก็ช่วยเหลือทุกทางที่จะให้มาโกโตะกับมิยูกิได้รักกัน และเธอเองก็พูดอยู่เสมอว่าสักวันเธอจะโตขึ้นเป็นสาวสวย และมาโกโตะจะต้องเสียใจแน่ที่ไม่รักเธอ
วันหนึ่งมาโกโตะถามซิสุรุว่าอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด ซิสุรุอยากได้ภาพเพื่อส่งประกวดเธอจึงบอกเขาว่าอยากได้ภาพที่เราจูบกัน
ในป่าแห่งความทรงจำแห่งนั้นทั้งคู่สัมผัสริมฝีปากกันอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นทำให้มาโกโตะรับรู้ทันทีว่าเขาหลงรักแม่เด็กกะโปโลเข้าให้แล้ว แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว เมื่อซิสุรุได้จากไปอย่างไร้ร่องรอย
ด้วยภาพอันงดงามของป่าแห่งความทรงจำทำให้หนังรักฟอร์มเล็กๆ ดูมีคุณค่า อิ่มในอารมณ์ และก็มากพอที่จะทำให้คนดูมีอารมณ์คล้อยตาม ไปกับจุดเริ่มต้นของความรักของทั้งคู่
อีกสิ่งหนึ่งจากจุดเล็กๆ ที่กลายเป็นเสน่ห์ร้ายเหลือคือการนำมุมที่ทั้งมาโกโตะ กับซิสุรุคิดว่าเป็นปมด้อยมานำเสนอ มันทำให้เรารับรู้ทันทีว่าทั้งคู่เกิดมาเพื่อกันและกัน
และใครจะเชื่อทั้งอาโออิ สาวสุดเซ็กซี่ จะเล่นได้อย่างบ้องแบ๊ว หรือกระทั่งฮิโรชิที่เล่นบทหนุ่มซื่อบื้อ ไม่ประสาความรักได้อย่างแนบเนียนหลาย โดยเฉพาะซีนอารมณ์เล่นได้น่าประทับใจสุดๆ
หนังยังแอบมีหักมุมได้อย่างสุดเศร้าเมื่อมาโกโตะมารู้ภายหลังว่าซิสุรุเสียชีวิตไปเมื่อ 1 เดือนก่อนที่ผลงานของเธอจะปรากฏต่อหน้าสาธารณชน ด้วยโรคประจำตัวของเธอ ที่เมื่อร่างกายเธอโตขึ้น เธอจะต้องตาย
จากความสดใสของสาวน้อย จากการรอคอยอันยาวนานของชายหนุ่ม และแววตาอันแสนเศร้าที่เอ่อด้วยน้ำตาระคนกัน นี่คือบทสรุปเรื่องราวความรักอันซาบซึ้ง และสุดเศร้าที่ค่อยๆ ฉายชัดมากยิ่งขึ้นเมื่อมาโกโตะได้เห็นภาพเรื่องราวของตนเองที่ซิสุรุได้ถ่ายเก็บไว้มากมาย
และที่แน่ๆ คือภาพจูบครั้งแรกและครั้งเดียวกับคนรักเพียงคนเดียวในชีวิตของเธอ ที่ทำให้มาโกโตะน้ำตาไหลพราก
มันคือทั้งหมดของความรักที่ใครสักคนมอบให้อย่างหมดใจแม้จะไม่ได้ครอบครอง หัวใจของซิสุรุช่างงดงามและยิ่งใหญ่
เธอทำให้เราสัมผัสได้ว่าสำหรับความรักแล้วไม่มีคำว่ามากไป
ใครบางคนเกิดมาเพื่อได้รักใครสักคน ขณะที่ใครบางคนเกิดมาเพื่อได้รักใครสักครั้งมันก็เพียงพอแล้ว@







