ร็อบบี'ติว'รอบบี'แดนซ์'

โดย...มิวโกโตะ

หลังจากอดีตพ่อค้าแข้งจอมโหด ร็อบบี ซาเวจ ลงไปวาดลวดลายใน “สตริกต์ลี คัม แดนซิง” รายการสำหรับประชันขาแดนซ์ทั้งหลาย ที่ออนแอร์ไปเมื่อช่วงต้นเดือนที่แล้ว ปรากฏว่าเรตติ้งกระฉูดรูดชิ่งเกินคาด ถึงขนาดว่าสัปดาห์ล่าสุดโยกย้ายการโชว์สเต็ปจากสตูดิโอไปเป็นสนามเวมบลีย์แทน ทำให้ยอดผู้ชมสดทางบีบีซี ทีวี พุ่งทะยานไปแตะที่ 11 ล้านคนเข้าไปแล้ว โอ้ว!!! แม่เจ้า ดูเยอะกว่า ศปภ.แถลงการณ์อีก ฮ่าๆๆ ค่ำคืนวันนั้น ซาเวจ ควง โอลา จอร์แดน คู่เต้นสุดเซ็กซี่มาแดนซ์กระจายในจังหวะซัลซา ทั้งคู่ใช้เวลาไม่เท่าไหร่ ก็เข้าไปอยู่ในอ้อมใจบรรดาแม่ยกเมืองผู้ดีได้อย่างง่ายดาย พอโชว์จบปุ๊บ พิธีกรก็จ่อไมค์ปั๊บ

 

พิธีกร : เป็นยังไงบ้างคะ สำหรับการเต้นในวันนี้???

ซาเวจ : โอ้ว ... พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก!!!

พิธีกร : คุณพอใจกับผลงานคืนนี้หรือเปล่า

ซาเวจ : พอใจสิครับ ผมรู้สึกว่ามันเป็นค่ำคืนที่สุดแสนวิเศษเลยล่ะ

พิธีกร : มีผู้ชมที่มานั่งดูมากถึง 6,500 คน คุณไม่ตื่นเต้นเลยหรอ

ซาเวจ : ไม่เลย...บอกตรงๆ แบบไม่ได้โม้เลยนะ การเต้นวันนี้สนุกกว่าเตะบอลซะอีก

 

แหมๆๆ จะให้เฮียร็อบแกเกร็งได้ยังไงล่ะ เพราะสมัยแกเล่นฟุตบอลก็เคยพาทีมมาเล่นในเวมบลีย์แล้ว อีกทั้งเวลามาทีก็มีแฟนบอลมารุมเชียร์ตั้งหลายหมื่นคน ฉะนั้นแค่คน 6,000 กว่าคนมารุมกรี๊ด เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ เอ...จะว่าไปมันก็ไม่หมูเลยนะ การจะจับนักฟุตบอลคนหนึ่งมาโชว์ลีลาเท้าไฟ แถมไม่ใช่นักฟุตบอลธรรมดาซะด้วย แต่เป็นอดีตขาโหดแห่งเวทีพรีเมียร์ลีก ในยุคนั้นมีนักเตะหลายคนอยากแกล้งเลี้ยงบอลออกนอกสนาม มากกว่าการที่จะเลี้ยงบอลผ่านพี่ท่าน (สงสัยกลัวขาหัก เหอๆ) ช่วงแรกที่ ซาเวจ ออกรายการดังกล่าว ยังมีอาการยืนเงอะๆ งะๆ จะเต้นดีไม่เต้นดี บางทีก็หยุดนิ่ง ทำเอานักดนตรีท้อใจกันไปหลายรอบ แต่เดี๋ยวนี้สิ...ดนตรียังไม่ทันจะขึ้น น้าแกก็เตรียมพลิ้วแล้ว ส่วนเคล็ดลับทำให้ลีลาเร่าร้อนได้ขนาดนี้ คงเป็นเพราะความไม่หยุดนิ่งในการเรียนรู้กระมัง ที่ทำให้มีวันนี้ได้

หลังรายการออกอากาศได้เพียง 2 อาทิตย์ ซาเวจ ก็เริ่มท้อใจที่ทำไมก็เต้นไม่ได้สักที จนบางทีแอบคิดว่ามันไม่เหมาะกับเราหรือเปล่า จากนั้นพระเจ้าก็ประทานโอกาสมาให้ เมื่อเพื่อนซี้มาบอกว่า

เพื่อน : ว้าว ... นายโชคดีมาก อาทิตย์หน้าเอ็นเอฟแอลจะมาเล่นที่บ้านเรา

ซาเวจ : แกจะบ้าหรอ...ฉันเป็นนักฟุตบอลนะเฟ้ย!!! จะไปสนใจทำไม

เพื่อน (หน้าจ๋อย) : เออใช่ ฉันก็แค่คิดว่าการไปดูปอมปอมเต้นจะมีประโยชน์กับนาย

ซาเวจ (หน้ายิ้ม) : ห๊ะ??? เมื่อกี้นายว่าไงนะ ขอบใจมากเพื่อน

 

จากนั้น ซาเวจ รีบอาบน้ำแต่งตัวไปฝากเนื้อฝากตัวกับทีมเต้นของ แทมปาเบย์ บักคาเนียร์ส พอเห็น “ปอมปอม” สุดเซ็กซี่ น้าแกก็ออกอาการดี๊ด๊าทันที สาวๆ ก็เต็มใจสอนเป็นอย่างดี ผลลัพธ์จึงเป็นไปตามนั้น หลังฝึกกับสาวมะกันเสร็จ ทักษะการเต้นก็พุ่งปรี๊ดทันที ไปเต้นที่ไหนก็มีแต่คนชม คราวนี้ชักเริ่มติดใจความรู้นอกคลาสซะแว้ว อดีตแข้งวัย 36 ปี จึงเดินหน้าหาอาจารย์คนใหม่ คิดอยู่นานก็คิดไม่ออกว่าจะให้ใครสอนดี จึงตัดสินใจเขียนอีเมลไปหาเพื่อนซี้อีกรายที่ชื่อ ร็อบบี วิลเลียม

ซาเวจ : วิลเลียม นายพอจะรู้จักใครที่เต้นเก่งๆ ไหม

ร็อบบี วิลเลียม : รู้สิ ก็ฉันนี่ไง นายลืมแล้วเหรอว่าฉันไปทัวร์คอนเสิร์ตมาทั่วโลกแล้วนะ

ซาเวจ : เออ...จริงด้วย ลืมไปเลย นายเป็นนักร้องดังนี่หว่า ฮ่าๆๆ

อ่านไม่ผิดหรอกครับ เพื่อนซี้ที่ชื่อคุ้นๆ เมื่อสักครู่ กับ ร็อบบี วิลเลียม อดีตนักร้องบอยแบนด์วง “Take That” คือคนคนเดียวกัน ร็อบบี วิลเลียม รู้ถึงความต้องการของเพื่อน จึงเผยเคล็ดลับการเต้นแบบหมดเปลือกว่า “จริงๆ แล้วท่าเต้นไม่สำคัญอะไรหรอก สำคัญคืออารมณ์บนเวที ทุกครั้งที่ขึ้นเวที ผมจะปล่อยตัวไปตามอารมณ์ แล้วทุกอย่างก็ออกมาโอเค” ซาเวจ ฟังแล้วถึงกับเขกกะโหลกตัวเอง 1 ครั้ง เพราะว่ามีอยู่วันหนึ่งขณะซ้อม เขาเต้นออกมาด้วยความรู้สึกปลดปล่อย โดยที่วันนั้นมี คามิลลา ปาร์กเกอร์ โบว์ลส์ ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ (เจ้าหญิงแห่งคอร์นวอลล์) มาชมการซ้อมแล้วประทับใจลีลา ซาเวจ ด้วยการยกป้ายให้ถึง 9 คะแนนเลยทีเดียว งานนี้ต้องให้เครดิต ร็อบบี วิลเลียม จริงๆ ที่ช่วยเตือนสติได้เป็นอย่างดี ไม่แน่นะ คำแนะนำดีๆ แบบนี้อาจทำให้อดีตแข้ง “แกะเขาเหล็ก” คว้ารางวัลชนะเลิศไปเลยก็เป็นได้ อิอิ