ดอกเตอร์เฮาร์อย่างบลูส์

โดย...เพ็ญแข

อาจจะเป็นเรื่องเกินคาดสำหรับแฟนซีรีส์ House M.D. เมื่อได้เห็นดอกเตอร์เฮาส์ (ฮิวจ์ ลอรี) ร้องและบรรเลงเพลงบลูส์ได้อย่างพลิ้วไหวเยี่ยมยอด เสน่ห์ในบทเพลงของเขานั้นเย้ายวนจนไม่อาจต้านทานหรือปฏิเสธ จึงไม่แปลกเลยที่เมื่อสัปดาห์ก่อน ฮิวจ์ ลอรี คว้ารางวัลมิวสิก แมน ออฟ เดอะ เยียร์ ของจีคิวไปครอง

นักแสดงตลกชาวอังกฤษผู้โด่งดังเป็นที่รู้จักอย่าง กว้างขวางจากบทในซีรีส์ฮิตทางโทรทัศน์อเมริกันเรื่อง House M.D. ในบทบาทดอกเตอร์เฮาส์ ที่มีบุคลิกไม่เหมือนหมอคนไหนในโลก เขาไม่ชอบใส่ชุดกาวน์ เพราะกลัวคนไข้จะรู้ว่าเป็นหมอ แถมยังพูดจายียวนกวนโอ๊ยและติดยาแก้ปวดอีกต่างหาก สีสันของตัวละครเอกเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศต่อเนื่องมาเป็นฤดูกาลที่ 7 แล้ว ทั้งยังคว้ารางวัลเกียรติยศต่างๆ มากมาย และส่งให้ ฮิวจ์ ลอรี คนนี้กลายเป็นดาราที่มีค่าตัวสูงสุดในวงการโทรทัศน์สหรัฐ

คนส่วนใหญ่รู้จัก ฮิวจ์ ลอรี ในฐานะนักแสดงมากฝีมือ แต่อีกมุมหนึ่งซึ่งรับทราบกันน้อยกว่า คือ เขาเป็นนักร้องนักดนตรีที่มีความสามารถ หลักฐานยืนยันดูและฟังได้จาก Let Them Talk อัลบั้มชุดแรกในวัย 52 ปีของ ฮิวจ์ ลอรี อันเป็นการเปิดเผยความรู้สึกประทับใจที่เขามีต่อดนตรีบลูส์ และแสดงทักษะฝีมือซึ่งสั่งสมมาตลอดชีวิตออกมา

ฮิวจ์ ลอรี เริ่มเรียนเปียโนตั้งแต่อายุ 6 ขวบ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจกับโด เร มี ที่ครูพร่ำสอนเท่าไรนัก กระทั่งได้มารู้จักกับ Swanee River เพลงของ สตีเฟน ฟอสเตอร์ ซึ่งดึงดูดความสนใจเด็กน้อยด้วยท่วงทำนองสุดพิเศษที่มารู้จักทีหลังว่าเป็นบลูส์ จากนั้นเขาก็ฝันใฝ่ถึงนิวออร์ลีนส์บ้านเกิดของเพลงบลูส์ พยายามเรียนรู้จักศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ในแนวทางนี้ และยังคงเล่นเปียโนเสมอมา (ชอบมากกว่า กีตาร์ เพราะชอบนั่งมากกว่ายืนหรือเดิน!!!)

ความลุ่มหลงในดนตรีของ ฮิวจ์ ลอรี ถูกเก็บงำไว้ในขณะที่ความสามารถทางด้านการแสดงได้นำเสนอให้ปรากฏ กระทั่งถึงจังหวะเวลาที่ใช่ Let Them Talk จึงถือกำเนิดขึ้นมา นี่คืออัลบั้มเพลงนิวออร์ลีนส์บลูส์ที่โดดเด่นด้วยเสียงเปียโนและเสียงร้อง งานนี้โปรดิวซ์โดย โจ เฮนรี บันทึกเสียงที่แอลเอและนิวออร์ลีนส์ แรงบันดาลใจสำคัญในการทำอัลบั้ม คือ งานดังอย่าง Buena Vista Social Club ของ ไร คูเดอร์ และ O’Brother Where Art Thou ของ ทีโบน เบอร์เนตต์ โดยมี เออร์มา โทมัส ราชินีแห่งนิวออร์ลีนส์ รวมทั้ง ดอกเตอร์จอห์น อัลเลน ทูส์แซงก์ และเซอร์ทอม โจนส์ ร่วมงานด้วย

สำหรับชายผิวขาวจากครอบครัวชนชั้นกลางในอังกฤษ ฮิวจ์ ลอรี ทำได้ดีทั้งการออกสำเนียงอเมริกัน (อาจแปร่งปร่าด้วยความเป็นอังกฤษที่ผสมผสานอยู่อย่างช่วยไม่ได้) หรือการสวมวิญญาณบลูส์อันเป็นงานดนตรีที่มีต้นตอมาจากชีวิตทาสผิวสีในสหรัฐ

อัลบั้มนี้นำเพลงเก่ามาบอกเล่าใหม่ โดยเลือกเพลงซึ่งไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนัก แต่ก็เป็นตัวเลือกน่าสนใจและท้าทาย ทุกเพลงมีธีมเนื้อหาเข้าใจกันได้ทั่วโลกโดยเฉพาะเรื่องราวความรักความสัมพันธ์ที่ไม่ลงรอยสำเนียงเพลงของ ฮิวจ์ ลอรี ออกมาก้ำกึ่งระหว่างใหม่และเก่า

ท่อนโซโลเปียโนอันยาวนานในท่อนเปิด St.James Infirmary Blues นั้นสุดคลาสสิก เสียงร้องของ ทอม โจนส์ ใน Baby Please Make A Change โดดเด่นแปลก (ในทางที่ดี) จากเพลงอื่นๆ ในอัลบั้ม You Don’t Know My Mind มีกลิ่นอายอาร์แอนด์บี เสียงเครื่องเป่ามีสีสัน Six Cold Feet เป็นเพลงที่เศร้าของคนแก่ๆ แต่ ฮิวจ์ ลอรี เอามาทำได้แตกต่าง

Let Them Talk ทำให้เราค้นพบอีกด้านของ ฮิวจ์ลอรี ที่จะจริงใจและอ่อนไหว ฝีมือเปียโนของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร เสียงร้องแบบมืออาชีพออกมาก้ำกึ่งระหว่างแปลกและเท่ ฟังไปเรื่อยๆ ก็เกิดคุ้นเคยและชื่นชอบ

ที่ผ่านมาคุณอาจจะถูกบอกกล่าวให้หลีกเลี่ยงอัลบั้มเพลงของนักแสดง แต่นี่คือข้อยกเว้น