ศึก‘กูเกิล’

เรียนท่านผู้อ่านเอาไว้แล้วว่า ปีนี้เป็นปีของจีน เพราะแรงมาตั้งแต่ต้นปี ล่าสุดจีนก็เจอศึกกับ กูเกิล เว็บไซต์เสิร์ชเอนจินชื่อดังสัญชาติอเมริกันเข้าไปอีก

โดย...ธนพล ไชยภาษี [email protected]

เรียนท่านผู้อ่านเอาไว้แล้วว่า ปีนี้เป็นปีของจีน เพราะแรงมาตั้งแต่ต้นปี ล่าสุดจีนก็เจอศึกกับ กูเกิล เว็บไซต์เสิร์ชเอนจินชื่อดังสัญชาติอเมริกันเข้าไปอีก จนกลายเป็นข่าวใหญ่เกรียวกราวทั่วโลก เมื่อกูเกิลขู่จะเลิกให้บริการในจีน

เหตุเพราะว่า จีนส่งสายลับไซเบอร์เข้าแฮกข้อมูลในฐานข้อมูลของกูเกิล เพื่อติดตามตัวนักเคลื่อนไหวสิทธิมนุษยชนที่เป็นปฏิปักษ์กับรัฐบาลจีน

งานนี้กูเกิลบอก อั๊วก็ทำตามกฎของลื้อที่ให้เซ็นเซอร์โน่นห้ามทำนี่ไม่ได้ ส่วนจีนก็บอกแต่ลื้อก็ต้องทำ เมื่ออยู่กันไม่ได้กูเกิลเลยขอบอกลา ขนาดที่กล้าทิ้งตลาดอินเทอร์เน็ตในจีนซึ่งมีผู้ใช้มากกว่า 30 ล้านคนได้ ซึ่งหมายถึงกูเกิลกล้าทิ้งรายได้มหาศาลไป งานนี้ถือว่ากูเกิลกล้าไม่เบา

ปัญหานี้สะท้อนให้เห็นถึงศึกสงครามในโลกไซเบอร์ที่รุนแรงแบบมองไม่เห็นในโลกอินเทอร์เน็ตที่เจาะข้ามพรมแดนแบบไม่มีกำแพงกั้นครับ ว่ากันว่า ทั้งสหรัฐ ทั้งจีน ทั้งยุโรป และอีกหลายๆ ชาติ มีวอร์รูม ทีมขุนศึกไซเบอร์สู้กันอย่างถึงพริกถึงขิง

เหมือนกับที่การเมืองไทย ตอนนี้ดูเหมือนจะฟัดกันในสภาไม่พอ ก็หันไปฟัดกันในโลกอินเทอร์เน็ตนั่นแหละครับ

เป็นอีกสภาวะของโลกยุคใหม่ที่น่าติดตามน่าดูชม

หันกลับมาที่ศึกจีนกับกูเกิล มองในอีกด้านก็ถือว่าเป็นศึกระหว่างจีนกับสหรัฐนั่นแหละ

โดยมีคำว่า “ปัญหาสิทธิมนุษยชน” เป็นเครื่องมือกระทุ้งใส่กัน

ที่ส่วนมากสหรัฐเอาไว้โจมตีจีนมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจีนเองก็เปรียบได้เสมือนกับ มหาอำนาจสันหลังหวะ จะรวยแค่ไหน จะมีกำลังแสนยานุภาพมากแค่ไหน แต่ถ้าไม่เคารพในสิทธิมนุษยชนแล้ว ก็เรียกได้ว่า เป็นมหาอำนาจได้ไม่เต็มปาก

แต่แน่นอน ปัญหานี้ขึ้นอยู่กับการจำกัดความของคำว่า “สิทธิมนุษยชน” ที่แตกต่างกันระหว่างฝรั่งหัวทองและคนเอเชียหัวดำ

ประเทศฝรั่งส่วนใหญ่เป็นระบบระเบียบ มีการพัฒนาด้านการศึกษาระดับสูงได้มาตรฐาน มีกฎหมายระเบียบเคร่งครัด จึงกล้าให้สิทธิมนุษยชนกับประชาชนอย่างเต็มที่ สิทธิเสรีภาพไม่มีขอบเขต มนุษย์จะแสดงออกอย่างไรก็ได้เต็มที่ตราบใดเท่าที่ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน ไม่เหมือนในเอเชียหลายประเทศ การพัฒนาของมนุษย์ในแนวทางแบบตะวันตกยังไปไม่ถึงไหน

ยิ่งอินเทอร์เน็ต สังคมออนไลน์ ยิ่งเป็นสิ่งใหม่ ย่อมจะถูกนำไปใช้เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว และสร้างความเสียหายให้กับผู้อื่นได้ง่าย เป็นอีกหนึ่งเหตุผลสำคัญที่หลายประเทศยังควบคุมการใช้อินเทอร์เน็ต เช่น จีน มาเลเซีย หรือสิงคโปร์

ยิ่งประเทศเหล่านี้เห็นว่า ความมั่นคงของรัฐบาล คือความมั่นคงของชาติที่จะต้องรักษาเอาไว้ จึงต้องสอดส่องความเคลื่อนไหวทางอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะความเห็นทางการเมืองอย่างเคร่งครัด ก็เป็นเรื่องหนึ่งที่ฝรั่งต้องเข้าใจเหมือนกันครับ ว่าแต่ละสังคมนั้น “ไม่เหมือนกัน” บางทีฝรั่งก็คิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลกมากเกินไป

บางทีหากจีนเปิดกว้างด้านอินเทอร์เน็ตมากเกินไป ให้สิทธิมนุษยชนและเสรีภาพกับประชาชนที่ยังไม่รู้จักมันดีพอ ยังนึกภาพไม่ออกว่าสังคมจีนจะเละเทะไปแค่ไหน
เหมือนกับที่เราเคยพูดล้อกันหลังไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองใหม่ๆ สมัย 2475 นั่นแหละครับ

ที่มีคนถามว่า “นายรัฐธรรมนูญ” คือใครที่จะมาปกครองเรา..!