อาการหนักทั้งคู่

เมื่อวานนี้มีบทความจากสื่อด้านเศรษฐกิจชื่อดังของสหรัฐ คือ เว็บไซต์บลูมเบิร์ก ได้ตั้งข้อสังเกตว่า 5 เดือนหลังจากที่สหรัฐได้ทำการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารพาณิชย์ในประเทศ หรือที่เรียกว่า Stress Test เมื่อปี 2009 นั้น ดัชนีสแตนดาร์ด แอนด์ พัวร์ 500 ซึ่งเป็นดัชนีตลาดหลักทรัพย์ด้านการเงินการธนาคารก็ปรับตัวขึ้นมาอย่างต่อเนื่องถึง 25% ทีเดียว

โดย...ธนพล ไชยภาษี

เมื่อวานนี้มีบทความจากสื่อด้านเศรษฐกิจชื่อดังของสหรัฐ คือ เว็บไซต์บลูมเบิร์ก ได้ตั้งข้อสังเกตว่า 5 เดือนหลังจากที่สหรัฐได้ทำการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารพาณิชย์ในประเทศ หรือที่เรียกว่า Stress Test เมื่อปี 2009 นั้น ดัชนีสแตนดาร์ด แอนด์ พัวร์ 500 ซึ่งเป็นดัชนีตลาดหลักทรัพย์ด้านการเงินการธนาคารก็ปรับตัวขึ้นมาอย่างต่อเนื่องถึง 25% ทีเดียว

แต่สำหรับการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารพาณิชย์ในยุโรป ซึ่งก็มีธนาคารบางแห่งที่ไม่ผ่านเกณฑ์ความแข็งแกร่งนั้น เมื่อผ่านมาได้ 5 เดือน ปรากฏว่าดัชนีธนาคารและการเงินของบลูมเบิร์ก สำหรับธนาคารในยุโรปนั้นร่วงหล่นต่อเนื่องมาถึง 4% แล้ว

บลูมเบิร์ก ระบุว่า ผลออกมาเช่นนี้แสดงให้เห็นว่าการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารในยุโรปไม่สามารถฟื้นตัวเชื่อมั่นขึ้นแต่อย่างใด

ย้อนกลับไปเมื่อการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารในสหรัฐ เมื่อปี 2009 ต้องบอกกันตรงๆ ว่า ช่วงนั้นเศรษฐกิจโลกอยู่ในช่วงหื่นกระหายกับการฟื้นตัวมาก

ในช่วงนั้นตลาดหุ้นสหรัฐและตลาดเก็งกำไรทั้งหลายในสหรัฐกำลังคึกคักอย่างเต็มที่ หลังจากที่ขาดทุน กันยับเยินไปในปี 2008 นักลงทุนต่างดาหน้าเข้าสู่ตลาดลงทุน (ลวง) อีกทั้งเมื่อผลการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารสหรัฐในขณะนั้น ที่ผลออกมาเป็นบวกก็ยิ่งโหมกระแสความมั่นใจมากขึ้นอีกระลอกใหญ่

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า จะเป็นการเติบโตที่ยั่งยืนในสหรัฐครับ เพราะดังที่ผมรับใช้มาหลายครั้งว่า การฟื้นตัวของสหรัฐในช่วงนั้น เป็นผลมาจากการเติบโตของการลงทุนลวง ที่ไม่ใช่การลงทุนจริงของเอกชน

ที่ในวันนี้ได้เห็นผลแล้วว่า การที่ภาคเอกชนสหรัฐยังไม่กล้าลงทุนจริงกันนั้นได้ส่งผลให้การฟื้นตัวของสหรัฐชะลอตัวลงไปในทันที และถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้สหรัฐต้องใช้การกระตุ้นเศรษฐกิจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ส่วนการทดสอบความแข็งแกร่งของธนาคารในยุโรป ซึ่งมีในช่วงกลางปี 2010 ที่ผ่านมานั้น มีขึ้นในช่วงที่การฟื้นตัวในสหรัฐเริ่มส่อแววให้เห็นถึงการชะลอตัวเข้าแล้ว และยุโรปยังกำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตปัญหาใหม่คือวิกฤตหนี้ที่กำลังเกิดขึ้นที่กรีซ

อีกทั้งวิกฤตหนี้ที่เกิดขึ้นในยุโรปนั้น ใช่ว่าจะเกิดขึ้นที่เดียวและจบไป แต่จะเป็นปัญหาเรื้อรังต่อไปยังประเทศอื่น ดังที่ได้เห็นกันไปแล้วว่า ในที่สุดไอร์แลนด์ก็ต้องขอรับเงินช่วยเหลือจากยุโรป และกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (ไอเอ็มเอฟ) ไปในที่สุด

สรุปได้ว่าทั้งสหรัฐและยุโรปนั้น แม้ผลการทดสอบความแข็งแกร่งของภาคธนาคารนั้น จะดึงความเชื่อมั่นของนักลงทุนได้ต่างกัน แต่ในที่สุดแล้วพื้นฐานทางเศรษฐกิจของสหรัฐและยุโรป ก็ต้องบอกว่าย่ำแย่พอๆ กันทั้งคู่ ที่ในสหรัฐการลงทุนของเอกชน ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดของเศรษฐกิจมะกันยังมืดแปดด้าน ส่วนยุโรปก็กำลังมืดมนไปด้วยวิกฤตหนี้ครับ