เปิดจดหมายจากผู้อพยพชาวซีเรีย เขียนถึงโดนัลด์ ทรัมป์

12 มกราคม 2560

จดหมายร่วมแสดงความยินดีกับทรัมป์ และย้ำเตือนถึงความสำคัญในฐานะประธานาธิบดี ว่าตัวเขามีพลังและอำนาจในการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมชาวซีเรียมากขนาดไหน

จดหมายร่วมแสดงความยินดีกับทรัมป์ และย้ำเตือนถึงความสำคัญในฐานะประธานาธิบดี ว่าตัวเขามีพลังและอำนาจในการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมชาวซีเรียมากขนาดไหน

ในอีก 8 วันข้างหน้านี้ โดนัลด์ ทรัมป์ ว่าที่ประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 45 จะเข้าสู่พิธีสาบานตน ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนใหม่อย่างเป็นทางการ ท่ามกลางจดหมาย และถ้อยคำยินดีมากมายจากบรรดาผู้สนับสนุนเขาจากทั่วโลก ที่ร่วมดีใจไปกับชัยชนะของทรัมป์ครั้งนี้ ยังมีจดหมายเล็กๆฉบับหนึ่งจากผู้ลี้ภัยชาวซีเรียที่ถูกส่งไปถึงทรัมป์เช่นกัน

สำนักข่าวอัลจาซีราได้นำเนื้อหาจากจดหมายฉบับดังกล่าวมาเผยแพร่ จดหมายนี้ถูกเขียนขึ้นโดย Abdulazez Dukhan ผู้ลี้ภัยชาวซีเรียวัย 18 ปี ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ในกรีซ ทำงานเป็นช่างภาพ โดยสะท้อนชะตากรรมของชาวซีเรียผ่านงานศิลปะ

ถึงโดนัลด์,

ผมชื่อ Abdulazez Dukhan ผมอายุ 18 ปี และเป็นหนึ่งในผู้คนจำนวน 4 ล้านคนที่อพยพออกมาจากซีเรีย เราจำต้องทิ้งหัวใจ และผู้คนที่สูญเสียไว้เบื้องหลัง ซึ่งในจำนวนนี้ส่วนหนึ่งร่างของพวกเขาถูกฝังอยู่ที่ไหนสักแห่ง ตามท้องถนนในซีเรีย

ผมส่งข้อความมาร่วมยินดีกับคุณที่สามารถคว้าชัยชนะชิงตำแหน่งประธานาธิบดีมาได้ ในขณะเดียวกันก็อยากจะย้ำเตือนคุณว่า ขณะนี้คำพูดของคุณมีผลต่ออนาคตของพวกเรามากแค่ไหน

พวกเราเริ่มต้นการปฏิวัติด้วยดอกกุหลาบในมือ และคาดหวังว่านานาประเทศจะสนับสนุนเรา วันเวลาผ่านไปดอกกุหลาบกลายเป็นปืน แต่ความหวังยังคงมีอยู่ แม้ว่าทุกวันนี้ทั้งดอกกุหลาบ และความหวังจะไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก

ประธานาธิบดีคนก่อนหน้าคุณได้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมของพวกเราหรือไม่? ผมไม่อาจทราบได้ รู้เพียงว่าทุกวันนี้ชาวซีเรียยังคงต้องเผชิญกับชะตากรรมอันโหดร้ายอยู่ ถ้อยคำจากปากคุณมีความหมายมาก และอาจเปลี่ยนแปลงอนาคตของเราได้

เปิดจดหมายจากผู้อพยพชาวซีเรีย เขียนถึงโดนัลด์ ทรัมป์ บางส่วนจากผลงานของ Abdulazez Dukhan

ผมอพยพออกจากซีเรียมาพร้อมกับครอบครัว เมื่อเวลาของการปฏิวัติล่วงเลยเข้าสู่ปีที่ 4 ไม่มีใครอยากจากมา แต่เราไม่สามารถทำอะไรได้ เมื่อรถถังมาถึงหน้าบ้าน และความตายตกลงมาจากท้องฟ้า

เหมือนกับคนอื่นๆ เราเดินทางไปตุรกี และกรีซ ทุกก้าวย่ำของเรา เมื่อมองย้อนกลับไป ซีเรียกำลังถูกทำลายย่อยยับลงเรื่อยๆ

พวกเราอ่อนแอ และต้องการความช่วยเหลือจากบรรดาองค์กรนานาประเทศ แน่นอนเรารู้ว่าสิ่งนั้นจะมาถึง ศรัทธาและความหวังเป็นสิ่งที่ทำให้เรายังคงก้าวเดินต่อไปได้

ขณะนี้ตัวผมมีสถานะเป็นผู้ลี้ภัยเต็มตัว สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับการใช้ชีวิตในค่ายผู้ลี้ภัย คือการถูกแบ่งแยก ผู้คนภายนอกสร้างกำแพงล้อมรอบเรา และพวกเขาสร้างกำแพงอีกครั้งล้อมหัวใจตัวเองจากเรา

ถึงว่าที่ประธานาธิบดีที่รัก การปิดกั้นพรมแดนกำลังฆ่าความฝันของชาวซีเรียทุกคน ผมเห็นมาแล้วหลายคนเมื่อผู้อพยพหมดสิ้นซึ่งความหวัง พวกเขาเป็นเพียงร่างที่ไร้วิญญาณ ใช้ชีวิตอย่างไม่มีจุดหมาย หรือความฝัน ดังนั้นแล้วสำหรับพวกเราที่ยังคงมีความหวัง ได้โปรดอย่าสร้างกำแพงขึ้น เพื่อปิดกั้นพวกเรา

บางทีวันนี้อาจจะเป็นสันสุดท้ายของผม ในฐานะผู้ลี้ภัย พรุ่งนี้ผมอาจมีชีวิตที่ปลอดภัยอยู่ที่ไหนสักที่ในโลก

บางทีผมอาจจะได้กลับไปยังซีเรียบ้านเกิด และเริ่มต้นสร้างประเทศใหม่อีกครั้ง

หรือบางทีผมอาจจะทำได้แค่ฝันกลางวันไปอีกวัน ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร

ถึงว่าที่ประธานาธิบดีที่รัก เราหวังว่าจะมีใครสักคนได้ยินเสียงของพวกเรา เราหวังว่าคุณจะได้ยิน