Chugoku 14

ถ้าพูดถึงจังหวัดทตโทริก็ต้องนึกถึง Sand Dunes หรือเนินทรายริมทะเล ของดีประจำจังหวัดควบคู่กันไปทุกครั้ง เพราะเป็นสถานที่ที่ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวมากันปีละกว่า 2 ล้านคน เนินทรายของจังหวัดทตโทริเป็นเนินทรายที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น มีความยาวรวมกันร่วม 16 กิโลเมตร และมีส่วนที่กว้างที่สุดประมาณ 2 กิโลเมตร จุดชมเนินทรายที่นิยมที่สุดก็อยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับพิพิธภัณฑ์เม็ดทรายนั่นเอง เนินทรายแห่งนี้เกิดจากการสะสมตัวของทรายแม่น้ำที่ควรจะไหลลงทะเล แต่ถูกกระแสคลื่นผลักดันทรายเหล่านั้นให้กลับขึ้นมากองอยู่บนฝั่งและสะสมมานานนับหมื่นนับแสนปีจนกลายเป็นเนินทรายที่เห็นในปัจจุบัน เกิดเป็นทัศนียภาพแปลกตาของเนินทรายและชายฝั่งที่หาดูได้ยากยิ่ง ในประเทศญี่ปุ่นยังมีเนินทรายอีก 2-3 แห่ง แต่ไม่ใหญ่โตและเนินสูงเท่ากับที่จังหวัดทตโทริ จึงทำให้ที่นี่ได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเป็นอันมาก

การจะได้เห็นทัศนียภาพดังว่าก็ต้องอาศัยพลังขามิใช่น้อย เพราะต้องเริ่มจากขึ้นบันไดไปยังจุดเริ่มต้นแล้วเดินลงเนินที่ดูแล้วไม่น่าจะลาดชันอะไรนัก แล้วไต่เนินขึ้นไปอีกรอบ เนินนี้แหละครับที่แค่มองด้วยตาเปล่าก็รู้สึกว่าน่าจะกินแรงเอาเรื่อง เพราะลำพังถ้าเป็นเนินดินเนินเขาธรรมดาก็ไม่มีปัญหามากนักสำหรับคนแข้งขาดี แต่นี่คือเนินทรายที่เวลาเหยียบลงไปมันจะดูดซับแรงของเราไปเยอะเวลาก้าวเดินก็จะมีแรงส่งน้อยกว่าปกติ ทำให้ต้องใช้กำลังมากขึ้น จึงขอแนะนำว่า ถ้าจะมาเที่ยวที่นี่ควรมีเวลาเผื่อเดินขึ้นเดินลงไว้เสียหน่อย โดยเฉพาะท่านที่มากับผู้หลักผู้ใหญ่ให้เวลาท่านมากกว่าสถานที่เที่ยวปกติอีก 20-30 นาที จะได้ไม่เป็นที่กดดันจนเกินไป แต่เมื่อเดินไปจนสุดเนินแล้วสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าก็คุ้มค่าเหนื่อยครับ ภาพเนินทรายที่ตัดกับทะเลเบื้องล่างเป็นสิ่งที่หาดูได้ยากในบ้านเรา ถึงจะไม่ใช่จุดที่สูงที่สุดอย่างยอดภูเขาไฟฟูจิ แต่ก็ให้ความรู้สึกที่สูงส่งและสงบนิ่งได้เช่นกัน

นอกจากการชมเนินทรายแล้ว แถวนี้ยังมีกิจกรรมไว้รองรับนักท่องเที่ยวด้วย อย่างแรกคือการนั่งรถลากคล้ายๆ กับรถม้า แต่ว่าใช้ลาลากแทน ตัวนี้ผมยังไม่เคยนั่ง วันที่ไปก็เห็นมีนักท่องเที่ยวใช้บริการอยู่เหมือนกัน น่าจะเหมาะกับท่านที่อยากเลี่ยงการเดินเยอะ อีกตัวที่น่าสนใจมากกว่าคือการขี่อูฐ ซึ่งมีทั้งแบบขึ้นนั่งบนหลังแล้วถ่ายรูปหรือขี่เดินเล่น ใครที่ไม่เคยขี่อูฐขอแนะนำว่าต้องลอง เพราะถึงแม้ว่าที่บ้านเราจะมี Camel Republic แล้วก็ตาม แต่สภาพแวดล้อมย่อมสู้ที่ทตโทรินี่ไม่ได้ เพราะไม่มีเนินทรายที่ถ่ายรูปแล้วมันเข้ากันได้เป็นอย่างดี การขึ้นนั่งอูฐนี่ไม่มีอะไรยาก เพราะอูฐถูกล่ามอยู่กับหลักและมีบันไดให้ปีนขึ้นไปนั่งตรงระหว่างหนอกทั้งสองและมีอานหุ้ม ทำให้นั่งสบายไม่เจ็บก้น โดยมีเจ้าหน้าที่คอยดูแลอย่างใกล้ชิดไม่ต้องห่วงว่าอูฐจะดีดดิ้นไปไหน นั่งอูฐเสร็จก็รีบเผ่นไปทานข้าว ที่ต้องใช้คำว่ารีบเผ่นก็เพราะข้อเสียของแถวเนินทรายนี้คือไม่มีที่ร่มให้กำบังแดดเลย อาจจะมีร่มเงาของต้นไม้เตี้ยๆ บ้าง แต่ก็ไม่มากพอให้คลายร้อน ดังนั้น การมาเที่ยว Sand Dunes แห่งนี้ จึงควรมาตอนเช้าๆ หรือไม่ก็บ่ายแก่ๆ ควรเลี่ยงช่วงพระอาทิตย์ตรงหัวแบบที่เรามา เพราะถ้าไม่มีหมวกนี่จบกันครับ