จอดที่ไหนดี

เหตุการณ์ทำนองที่ว่าจอดรถไว้แล้วต้องใช้เวลานานกว่าจะเจอรถของตัวเอง หรือพอไปที่ลานจอดรถแล้วขับรถวนอยู่หลายรอบก็ไม่มีที่ว่างให้จอด ฯลฯ เป็นเรื่องชวนปวดหัวของบรรดาผู้ขับขี่ยวดยานชาวจีนที่ประสบอยู่บ่อยครั้ง ถึงจะไม่สบอารมณ์กับสภาพดังกล่าว แต่ก็ต้องยอมรับกับสภาพความเป็นจริงที่เกิดขึ้นอยู่ในขณะนี้ และก็เป็นปัญหาที่ค่อนข้างน่าเป็นห่วงทีเดียวสำหรับประทศที่มียอดซื้อขายรถในอันดับต้นๆ ของโลกแห่งนี้

หลายสิบปีที่ผ่านมา ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจแบบก้าวกระโดดของจีน ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นตามลำดับ การครอบครองรถ และครอบครองบ้านกลายเป็นปัจจัยในการดำรงชีวิตที่เป็นดัชนีชี้วัดความสุขทางกายของคนในสังคม คนจำนวนไม่น้อยมีรถไว้ใช้และอาจมีมากกว่า 1 คันสำหรับครอบครัวที่มีฐานะ แน่นอนว่า การเฮโลกันไปซื้อรถอาจช่วยกระตุ้นยอดขายและช่วยให้กระแสเงินสะพัดในตลาดธุรกิจ ทว่า ต้นทุนในการซื้อรถแต่ละคันก็ค่อนข้างสูง ไหนจะมีค่าที่จอดรถ ค่าทางด่วน ค่าน้ำมัน ฯลฯ โดยเฉพาะค่าที่จอดรถที่มีอัตราการเก็บแพงอย่างไม่สมเหตุสมผลขึ้นทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังต้องแย่งชิงกันพัลวัน จึงเป็นที่มาของ “การจอดรถในแบบฉบับของชาวจีน” ที่ไม่คำนึงถึงผู้คนที่สัญจรไปมาเท่าใดนัก

เป็นต้นว่าจอดคร่อมเลน ทั้งๆ ที่สามารถจอดให้อยู่ในช่องที่มีเครื่องหมายกำกับไว้ ถือเป็นความมักง่ายที่ไม่ได้เกิดจากความสามารถในการจอดรถ หรือไม่ก็จอดรถคนละแนวกับรถคันอื่น เพื่อที่จะหารถได้ง่าย หรือจอดตามเขตชุมชนเล็กๆ ที่ปกติก็แทบไม่มีพื้นที่กว้างพอให้คนเดินเท้าสัญจรไปมาอย่างสะดวกสบายอยู่แล้ว และก็มักจะจอดรถแช่ไว้ตั้งแต่เช้าจรดเย็น ไม่เคยนึกถึงหัวอกคนที่อาศัยอยู่ในละแวกนั้นว่าจะเข้าออกอย่างไร ขอแค่มีที่จอดก็พอ ทั้งยังมีประเภทจอดรถคาซอยที่เป็นวันเวย์ ไม่เผื่อให้รถคันอื่นสัญจรไปมา

นอกจากนี้ ยังมีประเภทจอดตามใจฉัน คิดอยากจะซื้อของก็จอดรถทิ้งไว้ข้างถนน หรือไม่ก็จอดรถซ้อนคันจนแทบไม่มีเลนให้รถทั่วไปที่สัญจรไปมาในถนนสายดังกล่าวแล่น ที่เห็นอยู่บ่อยๆ ก็คงเป็นการจอดรถไว้ตรงทางเข้าออกของลานจอดรถ ต้องรอจนกว่าจะหาเจ้าของรถเจอ รถคันอื่นจึงสามารถขับรถออกจากลานจอดรถได้

สิ่งที่เอ่ยถึงเหล่านี้เป็นสภาพการจอดรถที่เกิดขึ้นกับเมืองเกือบทุกแห่ง และมีความหนักเบาลดหลั่นกันไป ส่วนหนึ่งเป็นผลจากการขาดแคลนที่จอดรถ เพราะไม่สามารถรองรับปริมาณรถที่เพิ่มขึ้นทุกวัน และก็มีในส่วนของสำนึกและคุณสมบัติที่ดีงามของผู้ขับขี่จีนซึ่งยังห่างไกลจากผู้ขับขี่ในสังคมที่พัฒนาแล้วอยู่มาก พฤติกรรมการจอดรถที่หยิบยกมากล่าวข้างต้นกลายเป็นลักษณะการจอดรถแบบจีนที่เห็นกันชินตา ทั้งๆ ที่หลายคนไม่ปรารถนาให้เป็นเช่นนั้นก็ตาม

อย่างไรก็ดี การเหมารวมว่าผู้ชับขี่ชาวจีนมีพฤติกรรมส่อแววข้างต้นไปทั้งหมดก็เหมือนจะไม่ถูกต้องนัก เพราะมีหลายคนที่ต้องทำด้วยความจำใจ เนื่องจากไม่มีแนวทางแก้ไขที่ดีไปกว่านี้ มีสถิติเกี่ยวกับการจัดสรรที่จอดรถให้แก่ผู้ขับขี่ที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ว่า รถทุกๆ 4.8 คันสามารถสร้างที่จอดรถได้ 1 ช่อง หรือเมืองบางแห่งสามารถสร้างที่จอดรถ 1 ช่องไว้รองรับรถยนต์ทุกๆ 3 คัน ลองคิดดูว่าปริมาณรถที่แล่นอยู่บนถนนทุกวันนี้เพิ่มขึ้นกว่าที่ผ่านมากี่สิบเท่า จึงไม่น่าแปลกใจที่ปัญหาเรื่องการหาที่จอดรถจะมีความรุนแรงขึ้นกว่าที่เคยเป็นมา เ

แม้กระทั่งในเขตอยู่อาศัยยังต้องมีการซื้อขายที่จอดรถในราคาแพงหูฉี่ เพื่อแย่งกันครอบครองที่จอดรถส่วนตัว เรื่องราวทำนองดังกล่าวมักเกิดขึ้นกับเมืองขนาดใหญ่ที่มีแหล่งอาศัยราคาแพง และผู้มีฐานะต่างก็แย่งกันจับจองที่จอดรถด้วยการจ่ายเงินเรือนแสน สะท้อนให้เห็นถึงความต้องการที่มีอยู่อย่างล้นหลาม แต่ไม่สามารถสนองตอบอย่างทั่วถึง

ปัญหาของการหาที่จอดรถยากซึ่งเกิดขึ้นกับสังคมจีน ส่งผลกระทบต่อความเป็นระเบียบบนของถนนหนทางและการสัญจรไปมาบนท้องถนน โดยเฉพาะในช่วงเวลาเร่งด่วนที่รถจากทั่วสารทิศต่างมารวมตัวกันบนท้องถนน ตรอก ซอก ซอย การจราจรจึงแออัดขึ้นไปถนัดตา ทั้งยังมีในเรื่องของการเกิดอุบัติเหตุที่เกิดจากการจอดรถอย่างสะเปะสะปะ ถนนหนทางไม่อำนวยต่อการสัญจร กีดขวางการสัญจรของรถพยาบาล หรือรถรับส่งนักเรียนที่ต้องอาศัยความรวดเร็วและความปลอดภัยในการขับขี่ นี่ยังไม่นับรวมถึงเหตุเพลิงไหม้ที่ต้องใช้รถดับเพลิงฝ่าเข้าไปช่วยผู้ประสบเหตุอย่างทันท่วงที ฯลฯ

สภาพการจอดรถและพฤติกรรมการขับขี่ยวดยานของชาวจีน ยังคงดำเนินเช่นนี้ต่อไป หากยังไม่มีมาตรการรองรับหรือแก้ไขเรื่องการเพิ่มที่จอดรถให้แก่คนกลุ่มนี้ ที่สำคัญก็คือยังคงสร้างความลำบากให้แก่ผู้ใช้รถใช้ถนนต่อไป จนกว่าจะค้นพบหนทางสู่การไขกุญแจของปัญหาดังกล่าว