เมืองตากอากาศ (2)

ยื่อเจ้า มีหาดทรายยาว 64 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลซานตง มีระบบนิเวศน์ที่เหมาะแก่การอยู่อาศัย อากาศเย็นสบายตลอดทั้งปี มีทั้งลักษณะเด่นของอากาศอบอุ่นชื้นของภาคใต้ และฤดูทั้ง 4 แตกต่างกันอย่างชัดเจนเฉกเช่นอากาศในภาคเหนือ จึงได้รับการขนานนามว่า “ภาคใต้ของทางเหนือ และภาคเหนือของทางใต้” ท้องฟ้าสีคราม น้ำทะเลสีเขียว หาดทรายทอง ถือเป็นทัศนียภาพที่โดดเด่นของเมืองแห่งนี้ คุณภาพของอากาศได้มาตรฐานเกรด A ของประเทศ น้ำทะเลในเขตน้ำตื้นได้มาตรฐานของน้ำทะเลที่ภาครัฐตั้งไว้ คุณภาพน้ำดื่มได้มาตรฐานเต็มร้อย ได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองท่องเที่ยวดีเด่นแห่งชาติ

สภาพอากาศที่ไม่ร้อนและไม่หนาวจนเกินไป ทำให้เพาะปลูกได้ผลดี โดยเฉพาะชาเขียว ถือเป็นฐานที่มั่นในการผลิตชาเขียวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศ มีทัศนียภาพทางการท่องเที่ยวที่หลากหลาย ถือเป็นเมืองชายทะเลที่หาได้ยากทางภาคเหนือของประเทศ ดังนั้น จึงเหมาะแก่การพักผ่อน ท่องเที่ยวในช่วงฤดูร้อน

 

เมืองแห่งนี้เกิดขึ้นมาพร้อมกับการปฏิรูปทางเศรษฐกิจและสังคม จึงมีการเปิดรับความร่วมมือกับภายนอกมาโดยตลอด โดยเฉพาะการแลกเปลี่ยนทางเทคโนโลยีและเศรษฐกิจ ส่งผลให้มีความสัมพันธ์ทางการค้ากับประเทศและเมืองต่างๆ กว่า 130 แห่ง อาทิ เกาหลีใต้ ตุรกี นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น สภาพแวดล้อมในการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่เหมาะการลงทุนของเมืองแห่งนี้ ทำให้ยื่อเจ้าได้รับเลือกให้เป็น “เมืองติดอันดับ 1 ใน 100 แห่งการลงทุน” กลายเป็นหนึ่งในเมืองที่เหมาะแก่การก่อตั้งธุรกิจของประเทศ

ชิงเต่า เมืองปกครองตนเองในความดูแลของมณฑลซานตง ถือเป็นเมืองเศรษฐกิจหลักของมณฑลแห่งนี้ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองบุกเบิกทางชายฝั่งทะเลระลอกแรกเช่นกัน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของคาบสมุทรซานตง ทางด้านตะวันออกและใต้ใกล้กับทะเลหวงไห่ ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเมืองเยียนไถ (เมืองตากอากาศที่มีชื่อเสียง) ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเมืองยื่อเจ้า

พื้นที่ทางด้านตะวันออกสูงลาดเทลงมาทางด้านตะวันตก ส่วนท

างเหนือและทางใต้นูนขึ้น พื้นที่ที่เป็นภูเขาคิดเป็นร้อยละ 15.5 ของพื้นที่ทั้งหมด ที่ราบมีมากถึงร้อยละ 37.7 มีแม่น้ำสายน้ำใหญ่ 224 สาย ขนาดของพื้นที่ทางทะเลราว 1.22 หมื่นตารางกิโลเมตร มีเกาะน้อยใหญ่หลายสิบแห่ง โดยมากมักมีขนาดไม่ใหญ่นัก มีราว 10 แห่งที่มีประชากรอาศัยอยู่

อากาศเย็นสบาย ปริมาณฝนเพียงพอ อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ระดับ 12.7 องศาเซลเซียส เดือนที่หนาวที่สุดคือ เดือน ม.ค. อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ระดับ -0.5 องศาเซลเซียส วันที่มีอุณหภูมิสูงกว่า 30 องศาเซลเซียส มีเพียง 11.4 วัน ขณะที่วันที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า -5 องศาเซลเซียส มีเพียง 22 วันเท่านั้น หิมะตกเฉลี่ย 10 วันต่อปี

 

สิ่งปลูกสร้างที่พบเห็นในเมืองนี้มีความทันสมัยและมีรูปแบบที่หลากหลาย ถือเป็นเมืองตากอากาศที่ได้รับความนิยมอย่างมาก และได้รับการยกย่องให้เป็นเมืองที่มีความทันสมัยอันดับต้นๆ ของประเทศทีเดียว

หนิงปอ มีชื่อเรียกย่อๆ ว่า หย่ง ถือเป็นเมืองขนาดใหญ่ลำดับที่ 2 ของมณฑลเจ้อเจียง เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและเป็นเมืองท่านานาชาติ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเมืองแห่งอารยธรรมติดต่อกัน 3 ปี ตั้งอยู่เรียบชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกเฉียงใต้ ตอนเหนือติดอ่าวหังโจว ตะวันตกเฉิงโจว ซินเชียง ซ่างอวี๋ของเมืองเซ่าซิง ทางใต้ติดกับอ่าวซานเหมิน

 

พื้นที่ทางตะวันตกและใต้สูง ส่วนพื้นที่ทางตะวันออกและเหนือต่ำ เขตเมืองสูงกว่าระดับน้ำทะเลเพียง 4-5.8 เมตร มีลักษณะภูมิประเทศที่เป็นเทือกเขา เนินขา แอ่งที่ราบและที่ราบ อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ระดับ 16.4 องศาเซลเซียส เดือน ก.ค. ถือเป็นเดือนที่อากาศร้อนที่สุด อยู่ที่ระดับ 28 องศาเซลเซียส ขณะที่เดือน ม.ค. เป็นเดือนที่มีอากาศหนาวที่สุด อยู่ที่ระดับ 4.7 องศาเซลเซียส เดือน พ.ค. ก.ย. ถือเป็นช่วงที่ฝนตกชุกที่สุด คิดเป็นร้อยละ 60 ของปริมาณฝน อากาศทั้ง 4 ฤดูแบ่งแยกกันชัดเจน ฤดูหนาวกินเวลานานราว 4 เดือน แต่อากาศก็ไม่ได้หนาวเย็นจนเกินไป

เมืองแห่งนี้ถือเป็นเมืองที่มีทั้งท่าเรือและทัศนียภาพทางน้ำของเจียงหนาน มีประวัติความเป็นมายาวนาน ถือเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ ที่สำคัญของมณฑลเจ้อเจียงและเป็นท่าเรือนานาชาติที่มีชื่อเสียง เมืองเป่ยหลุนได้รับการขนานนามว่าเป็น “ท่าเรือแห่งดินแดนตะวันออก”

 

หนิงปอมีชายฝั่งทะเลที่ทอดยาว มีอ่าวและเกาะจำนวนไม่น้อย พื้นที่ทางทะเลมีขนาด 9,758 ตารางกิโลเมตร มีเกาะขนาดน้อยใหญ่ราว 531 แห่ง มีอ่าวภายใน 2 แห่ง และท่าเรือภายใน 1 แห่ง ได้แก่ อ่าวซานเหมิน อ่าวหังโจวและท่าเรือเซี่ยงซาน เนื่องจากอ่าวและท่าเรือเหล่านี้ได้รับน้ำจากแม่น้ำเฉียนถัง แม่น้ำยงเจียงและลำธารหลายแห่ง ซึ่งมีทรายและอุดมไปด้วยแร่ธาตุนานาชนิด ส่งผลให้หาดทรายและทะเลโดยรอบสามารถเพาะพันธุ์สัตว์น้ำได้เป็นอย่างดี