Hokkaido Slow Drive 5

ผมจะมาถึงโรงแรม Natuluxเอาก็เกือบเย็นแล้ว เพราะเบอร์โทรที่ทางโรงแรมให้ผมมานั้นมันเป็นคนละเบอร์กับที่ Navigator มันจำไว้ ข้อเสียของเจ้าเครื่องนี่คือมันฉลาดเกินไป ถ้าเราใส่เบอร์โทรลงไปแล้วมันไม่มีเบอร์นั้นในหน่วยความจำ มันก็จะขึ้นรายชื่อของสถานที่อื่นที่เบอร์ใกล้เคียงกันขึ้นมาให้เราเลือก เหมือนอย่างที่ผมเจอ และถ้าท่านเป็นอย่างผมคือชอบลองของ ก็จะขับไปเจออะไรก็ไม่ใช่แล้วก็ต้องเสียเวลาเปิดตำราหาเบอร์โทรที่ถูกต้องหรือ ถ้าให้ชัวร์ที่สุดก็ต้อง Map Code นั่นแหละครับรับรองว่าไม่มีพลาด

โรงแรม Natuluxเป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดของเมืองคืออยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับสถานีรถไฟฟุราโนะซึ่งง่ายต่อขับรถเพราะในบรรดาป้ายบอกทางส่วนใหญ่จะต้องมีป้ายชี้ทางไปสถานีรถไฟรวมอยู่ด้วยเสมอ ในกรณีที่อยากจะทดสอบความจำแลทักษะส่วนตัวโดยไม่พึ่ง Navigator ท่านก็อาจจะใช้วิธีดั้งเดิมคือเปิดแผนที่และดูป้ายบอกทางเอาก็สนุกไปอีกแบบ

ผมจอดรถที่ลานจอดของโรงแรมแล้วเดินเข้าไปเช็คอิน ระหว่างที่รอกุญแจห้องอยู่นั้นคุณคิโยมิ อิชิฮิระ เจ้าของโรงแรมก็ออกมาทักทายและนำผมไปยังห้องพัก ห้องพักของผมอยู่แยกออกมาจากตัวโรงแรมเป็นอาคารชั้นเดียวเรียกว่า Betteiมีห้องอยู่แค่3ห้อง 2ห้องเปิดให้ลูกค้าพักอีกห้องนึงคุณอิชิฮิระพักอยู่เองกับครอบครัว ผมได้ห้อง102 ขนาด53ตารางเมตรเหมาะกับครอบครัวมาก ทางโรงแรมใส่เตียงเพิ่มมาให้เป็น4เตียงแต่ก็ไม่ได้รู้สึกแคบลงแต่อย่างใด ชุดโซฟาตรงกลางห้องทำให้ดูอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน ด้านในสุดเป็นครัวเล็กๆมีอุปกรณ์ครบถ้วนทั้งเตา ตู้เย็น เครื่องชงกาแฟ และเครื่องซักผ้า แบบนี้ให้อยู่เป็นอาทิตย์ก็ไม่ติดขัดอันใด(ถ้าไม่ติดปัญหาเรื่องเงิน) ห้องน้ำก็ใหญ่โตกว้างขวางมีกระจกกั้นแยกส่วนแห้งและส่วนเปียก มีทั้ง Shower และอ่างอาบน้ำ ที่ผมชอบมากที่สุดคือมีปุ่มควบคุมอุณหภูมิของพื้นห้องน้ำด้วย โดยเฉพาะหน้าหนาวจะช่วยได้มาก คุณอิชิฮิระส่งเราที่ห้องเสร็จแล้วก็นัดหมายจะพาเราไปทานชาบุชาบุตอนหนึ่งทุ่ม ระหว่างนี้พอมีเวลาว่างเลยพากันออกไปสำรวจแถวๆโรงแรมกันทั้งบ้าน

ด้านหลังของโรงแรมมีร้านอาหารดีๆหลายร้าน ผมมีโอกาสได้ไปทานมาบ้างแล้วเช่นร้านเนื้อย่าง Yamadoriร้านซูชิยักษ์ Fukuzushiและร้านชาบุชาบุ Zennari(2ร้านหลังเคยเขียนแนะนำไปแล้วในตอน อร่อยร้อยลิ้น)ถัดไปเป็นคล้ายๆอาคารเอนกประสงค์ของเมืองที่ด้านล่างเป็นซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดย่อม ใครมาพำนักแบบระยะยาวก็มาซื้อของที่นี่กลับไปทำอะไรกินเองที่ห้องได้สบายเลย ข้ามถนนไปอีกฝั่งก็เป็นย่านการค้ามีร้านค้าเรียงรายให้เห็นประปราย ติดๆกันเป็นย่านกินดื่มของเมือง มีป้ายภาษาญี่ปุ่นเขียนไว้ว่าถนนซูซูรัน (SuzuranDori)ย่านนี้กินอาณาบริเวณประมาณ 1 ตารางกิโลเมตร จริงๆแล้วมีร้านอาหารดีๆอีกหลายร้าน แต่ผมยังไม่มีโอกาสไปทานเลยไม่กล้าฟันธง หลังจากเดินสำรวจหลังโรงแรมแล้วก็เดินวนกลับมาหน้าโรงแรม อย่างหนึ่งที่ยังไม่เห็นเลยก็คือร้านสะดวกซื้อ ผมเลยถามกับทางเจ้าหน้าที่ของโรงแรมและได้คำตอบว่าร้านสะดวกซื้อนั้นอยู่อีกฝั่งหนึ่งของสถานีรถไฟ มองจากหน้าโรงแรมไปก็เห็นอยู่แต่ต้องเดินข้ามทางรถไฟไปโดยใช้สะพานลอยคนข้าม อาจจะลำบากไปนิดนึงซึ่งถ้าจะให้ดี ผมว่าเวลามาถึงโรงแรมแล้วให้ไปเดินซื้อเสบียงที่ซุปเปอร์ฯหลังโรงแรมให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า แต่ต้องไปก่อนทุ่มนึงเพราะเขาปิดเร็ว

ทุ่มตรงบ้านผมก็ไปพบกับคุณอิชิฮิระตามนัดแล้วพากันเดินไปทานชาบุชาบุที่ร้าน Zennariหลังโรงแรม เป็นชาบุชาบุรสชาติบ้านๆที่อร่อยที่สุดเท่าที่ผมเคยทานมา พอทานเสร็จแล้วก็จะกลับห้องกัน แต่คุณอิชิฮิระชวนขับรถไปเที่ยวที่ Ningle Terrace ก็เลยไปกันจะได้เดินย่อยเนื้อที่ซัดกันมาเต็มอิ่มด้วย เราขับรถขึ้นเนินไปยังโรงแรม New Furano Prince ซึ่งเป็นโรงแรมที่น่าจะใหญ่ที่สุดในเมืองฟุราโนะ แต่ก็เพราะใหญ่นี่แหละครับผมถึงไม่ค่อยชอบไปนอน เพราะกรุ๊ปทัวร์เยอะบรรยากาศพลุกพล่านมาก โดยเฉพาะยิ่งเป็นช่วงพีคอย่างหน้าร้อนด้วยแล้ว ถ้ามีทางเลือกอื่นที่ดีกว่า ผมจะไม่นอนโรงแรมใหญ่ๆเลย ในทัศนะของผมการมาเที่ยวเมืองเล็กๆน่ารักแบบนี้ การนอนโรงแรมขนาดเล็กดูจะมีเสน่ห์กว่า

Ningle Terrace เป็นส่วนแยกออกมาจากโรงแรมนิวฟุราโนะปริ๊นส์ อยู่ด้านข้างของลานจอดรถ เป็น Wood Cabin ขนาดเล็กหลายๆหลังเรียงรายกันอยู่ในดงสน เชื่อมต่อกันด้วยทางเดินไม้ น่ารักดี แต่ละร้านก็จะขายของกระจุกกระจิกจำพวกงานไม้ แก้ว กระดาษ ผ้า และนานาเครื่องประดับ ใครชอบของจำพวก Craft รับรองได้เสียเงินแน่ๆ ผมนั้นไม่ค่อยสะสมของพวกนี้เท่าไหร่เลยปล่อยให้พวกสาวๆเขาช้อปกันไป ส่วนผมเดินไปรอสาวๆที่ร้านกาแฟร้านนึงซึ่งอยู่สุดทางเดินชื่อร้าน Coffe House Chuchu no ieทีแรกว่าจะสั่งกาแฟกินแต่พอดีเหลือบไปเห็นป้ายโฆษณาเขียนไว้ว่า YakiMirukuลองแปลแบบผมดูก็ต้อง นมย่าง แต่ดูจากหน้าตาแล้วมันเป็นเครื่องดื่ม ด้วยความอยากรู้เลยสั่งมาลองถ้วยนึง พอเขามาเสริฟถึงเข้าใจ มันเป็นนมสดเย็นๆที่ใช้ไฟเผาผิวหน้าพอให้ไหม้นิดๆ ดุแล้วไม่น่าจะมีอะไรพิศดารแต่พอชิมแล้วต้องบอกเลยว่า อร่อยมาก นมฮอกไกโดนี่ขึ้นชื่อว่าอร่อยสุดในญี่ปุ่นอยู่แล้ว แถมมาเจอนมเผาทำให้ได้รสขมๆหวานๆมันๆ ดื่มรวมกันแล้วต้องร้อง สุโก้ย เลยครับ

หลังจากเสร็จกิจที่ Ningle Terrace กันแล้ว พวกเราก็ขับรถกลับที่พัก คืนนั้นเรานอนหลับกันอย่างมีความสุขในห้องพักที่แสนจะอบอุ่นของโรงแรม Natuluxโรงแรมที่น่ารักและเป็นกันเองที่สุดในเมืองฟุราโนะ