สาวอินเดียสุดทนผุด"ชั้นใน"สกัดข่มขืน

2นักศึกษาสาววิศวกรรมศาสตร์ชาวอินเดีย ประดิษฐ์ชุดชั้นในป้องกันการข่มขืน ปล่ยไฟฟ้าช็อตคนร้ายหื่น

ขณะนี้ภาพลักษณ์ของอินเดียกำ ลัง ด่า ง พ ร้อ ย จ น ย า กจะเยียวยา เพราะคดีรุมโทรมนักศึกษาสาวบนรถประจำทางกลางกรุงนิวเดลี รวมถึงคดีผู้จัดการโรงแรมหมายจะข่มขืนนักท่องเที่ยวสาวชาวอังกฤษ และคดีรุมโทรมนักท่องเที่ยวสาวชาวสวิตเซอร์แลนด์เมื่อเดือนที่ผ่านมา ทำให้นับตั้งแต่เกิดคดีเหล่านี้ ยอดนักท่องเที่ยวในแดนภารตดิ่งวูบลงถึง 25% โดยเฉพาะในหมู่นักท่องเที่ยวผู้หญิง

ล่าสุด เกิดแสงสว่างขึ้นเล็กๆกับบรรดาหญิงสาว ท่ามกลางความมืดมนที่กำลังครอบคลุมประเทศนี้ เมื่อ 2 นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์เปิดตัวสิ่งประดิษฐ์ล่าสุดที่จะช่วยคุ้มครองหญิงสาวจากการตกเป็นเหยื่อของคนร้ายหื่นกาม อีกทั้งยังมีเทคโนโลยีล่าสุดที่จะช่วยลากตัวคนร้ายมารับโทษทัณฑ์ได้อย่างฉับไว

สิ่งประดิษฐ์ที่ว่านี้คือ ชุดชั้นในสกัดการข่มขืน ซึ่งถ้าปล่อยกระแสไฟฟ้ากำลังสูงถึง 3,800 กิโลวัตต์เข้าใส่ใครก็ตามที่จะเข้ามาทำมิดีมิร้ายผู้สวมใส่ชุดดังกล่าว และหลังจากปล่อยกระแสไฟฟ้าจนทำให้คนร้ายร่วงไปเป็นที่เรียบร้อย ระบบจะทำการส่งข้อความและพิกัด GPS ของสถานที่ที่เกิดเหตุไปยังตำรวจหรือสมาชิกในครอบครัวของเหยื่อโดยอัตโนมัติ เพื่อใ ห้ทำการช่วยเหลือต่อไป

วิธีการทำงานของชุดชั้นในอัจฉริยะคือ จะมีการเย็บอุปกรณ์เซ็นเซอร์ซ่อนไว้ภายในลำตัวช่วงบนของชุด เมื่อตัวเซ็นเซอร์จับแรงกดดันส่วนเกินจากภายนอกได้ ก็จะปล่อยกระแสไฟฟ้ากำลังสูงออกมาใส่ตัวการที่ก่อให้เกิดแรงกดที่ว่านั้น ซึ่งก็คือผู้ที่จะพยายามข่มขืนนั่นเอง อีกทั้งยังสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ถึง 82 ครั้ง รุนแรงพอที่จะทำให้คนร้ายง่อยเปลี้ยทำอะไรไม่ได้อีกต่อไป

จากนั้นก็เป็นหน้าที่ของระบบ GPS ซึ่งทำงานร่วมกับตัวเซ็นเซอร์ที่จะส่งข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุไปยังตำรวจและบุคคลใกล้ชิดให้มาช่วยเหลือต่อไป

มานิษา โมฮัน หนึ่งในนักศึกษาหญิงที่ ร่วมพัฒนาชุดชั้นในตัว นี้เปิดเผยกับหนังสือพิมพ์เดอะ ไทม์ส ออฟ อินเดีย ว่า ได้ทำการจัดวางแผงวงจรไฟฟ้าไว้แถบลำตัวช่วงบนใกล้ๆกับหน้าอก เนื่องจากทำการศึกษาพบว่าผู้ต้องหาข่มขืนส่วนใหญ่มักจะเริ่มปฏิบัติการอันชั่วร้ายด้วยการจับบริเวณดังกล่าวของหญิงสาวเป็นอันดับแรก

นักศึกษาหญิงรายนี้ยังเปิดใจด้วยว่า ตอนที่ยังร่ำเรียนในโรงเรียนหญิงล้วน เคยได้รับการสั่งสอนให้ทำดีและมอบรอยยิ้มให้กับทุกคนแต่เมื่อออกมาเผชิญโลกแห่งความเป็นจริงแล้วกลับพบว่า รอยยิ้มไม่อาจช่วยอะไรได้ เพราะภัยคุกคามมีอยู่รายล้อมเต็มไปหมด

ที่เลวร้ายยิ่งไปกว่านั้นก็คือบรรดานักการเมืองต่างไม่เอาใจใส่กับปัญหาการคุกคามทางเพศของสตรีเพศ และใช้เวลายาวนานเกินไปในการผ่านกฎหมายเอาผิดคนร้ายรวมถึงยังไม่จัดการกับเหตุการณ์ร้ายๆ อย่างทันท่วงที

ด้วยเหตุนี้ นักศึกษาเจ้าของไอเดียทั้งสองคือ มานิษา โมฮัน และ ริมปี ตริปาทิ จึงต้องลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองด้วยการประดิษฐ์อุปกรณ์คุ้มครองสวัสดิภาพของผู้หญิงจากการคุกคามทั้งในบ้าน ที่ทำงานและตามสถานที่ต่างๆ ที่มีความเสี่ยงไม่เว้นแม้แต่ใจกลางเมืองหลวงของอินเดีย ที่เคยกลายเป็นสถานที่รุมโทรมเหยื่อกลางวันแสกๆ จนทำให้ชาวโลกตะลึงกันมาแล้ว