เสรีภาพศก.โลกไทยอันดับร่วง

อยู่ที่61จากทั้งหมด177ประเทศสะท้อนวินัยคลัง/ป้องทุจริตแย่

เสรีภาพ ศก.ไทยแย่ลงสะท้อน 4 ปัญหา แรงงาน วินัยคลัง ป้องลิขสิทธิ์อ่อน ทุจริตลาม

เฮอริเทจ ฟาวน์เดชัน สถาบันคลังปัญญาชื่อดังจากสหรัฐ เปิดเผยผลรายงานการจัดอันดับประเทศที่มีระบบเศรษฐกิจเสรีมากที่สุดในโลกของปี 2556 พบว่า ฮ่องกงยังคงครองความเป็นที่ 1 ได้ต่อเนื่องจากปีที่แล้ว ขณะที่อันดับรองลงมา ได้แก่ สิงคโปร์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนไทยซึ่งได้รับการจัดอันดับให้อยู่ที่ 61 และเป็นลำดับที่ 10 ของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกนั้น มีอันดับแย่ลงจากการปีก่อน ซึ่งเดิมอยู่ที่ 60 ขณะที่คะแนนรวมแย่ลงจาก 64.9 จุด ลงมาอยู่ที่ 64.1จุด

การจัดอันดับดังกล่าว ซึ่งทำการประเมินและเปรียบเทียบจาก 177 ประเทศทั่วโลก ชี้ว่าสาเหตุที่ทำให้ไทยมีอันดับแย่ลงเกิดจากปัญหาสำคัญ 4 ประการ ได้แก่ เสรีภาพแรงงาน โดยเฉพาะระบบการควบคุมดูแลกลุ่มแรงงานนอกระบบที่เข้มงวดมากเกินไป ซึ่งคะแนนในส่วนนี้ ไทยมีคะแนนน้อยจากปีก่อนจากที่ 79 จุด ลงมาอยู่ที่ 72.9 จุด

ปัญหาต่อมา คือ วินัยการคลังของรัฐ ซึ่งปัจจุบันมีอัตราส่วนการใช้จ่ายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะการลงทุนก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ภายหลังจากเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ในช่วงปลายปี 2554 ทำให้อัตราส่วนหนี้สาธารณะของประเทศพุ่งสูงขึ้นไปมากกว่า 40% ของจีดีพี ขณะที่การใช้จ่ายของภาครัฐอยู่ที่ 23.3% ของผลผลิตจีดีพีทั้งประเทศ ในส่วนนี้คะแนนของไทยลดลงจากปีก่อนที่ 87.5 จุด ลงมาอยู่ที่ 83.7 จุด ในปีนี้

นอกจากนั้น ไทยยังมีปัญหาด้านกระบวนการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาและการบังคับใช้กฎหมายของภาคธุรกิจที่อยู่ในชั้นศาลยังคงมีความล่าช้าและยุ่งยากมากเกินไป ทำให้การละเมิดทรัพย์สินทางปัญญาในประเทศเพิ่มสูงขึ้น

ทั้งนี้ แม้ว่าคะแนนจะเท่าเดิมจากปีที่แล้วที่ 45 จุด แต่ในภาพรวมตั้งแต่ปี 2546 เป็นต้นมา ซึ่งเคยมีคะแนนอยู่ที่ 70 จุด จะพบว่าเป็นสัญญาณที่บ่งชี้ว่าการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาในไทยกำลังถดถอยลงอย่างต่อเนื่อง

ปัญหาประการสุดท้าย คือ การทุจริตคอร์รัปชัน ซึ่งทวีความรุนแรงและแทรกซึมลงสู่ระดับรากเหง้าของสังคมไทยไปแล้วและกำลังบ่อนทำลายระบบนิติรัฐ หรือการปกครองโดยกฎหมายของประเทศลง โดยคะแนนในส่วนนี้ไทยแย่ลงจากปีก่อนที่ 35 จุด ลงมาอยู่ที่ 34 จุด

นอกจากนี้ ทางเฮอริเทจ ฟาวน์เดชัน ยังสรุปว่า แม้ว่าพื้นฐานเศรษฐกิจไทยจะยังแข็งแกร่ง แต่ไทยยังเผชิญความเสี่ยงอยู่มาก ทั้งความไร้เสถียรภาพทางการเมือง ระบบตุลาการถูกแทรกแซงจากฝ่ายการเมือง รวมไปถึงความจำเป็นที่จะต้องเร่งการปฏิรูปองค์กรและกลไกภาครัฐอย่างเร่งด่วนด้วย