แฉสหรัฐเคยซุ่มทดลอง"ระเบิดสึนามิ"

นักเขียนชาวนิวซีแลนด์พบหลักฐาน สหรัฐเคยซุ่มทดลองระเบิดสร้างคลื่นสึนามิในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2  เผยเป็นอาวุธสำรองถ้าปรมาณูใช้การไม่ได้

ความร้ายกาจของมหันตภัยคลื่นยักษ์สึนามิไม่น่าจะเป็นที่กังขาอีกต่อไป เพราะในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภัยธรรมชาติดังกล่าวได้ก่อให้เกิดหายนะขึ้นในหลายพื้นที่ของโลกรวมถึงในประเทศไทย

แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะจากการค้นพบหลักฐานล่าสุดโดย เรย์ วารู นักเขียนและผู้กำกับชาวนิวซีแลนด์ ทำให้ทราบว่า ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สหรัฐเคยร่วมมือกับนิวซีแลนด์ พัฒนาอาวุธที่มีแสนยานุภาพทำลายล้างรุนแรง ถึงขนาดกวาดเมืองชายฝั่งให้กลายเป็นจุณในพริบตา

ความร่วมมือดังกล่าวมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า “โครงการซีล” เริ่มต้นการทดลองอย่างลับๆ เมื่อปี 1994 ที่เกาะนิวคาลิโดเนีย กลางมหาสมุทรแปซิฟิก จุดประสงค์เพื่อทดลองการระเบิดใต้น้ำที่มีอานุภาพรุนแรงจนสามารถสร้างคลื่นสึนามิขนาดยักษ์ความสูงหลายเมตรเข้าซัดชายฝั่งเป้าหมาย

จุดประสงค์ของการทดลองระเบิดสึนามิ ก็เพื่อใช้เป็นแผนสำรองในกรณีที่ระเบิดปรมาณูใช้การไม่ได้ สหรัฐจะนำระเบิดคลื่นยักษ์มากวาดเมืองของฝ่ายศัตรูทั้งเมืองให้ย่อยยับ

จากเอกสารที่วารูค้นพบระหว่างการทำวิจัยในหอจดหมายเหตุแห่งนิวซีแลนด์ พบว่า การทดลองดังกล่าวใช้ระเบิดมากถึง 3,700 ลูก

จุดชนวนระเบิดที่ใต้น้ำนอกชายฝั่งนิวคาลิโดเนีย ซึ่งระหว่างการทดลองยังมีการระเบิดครั้งใหญ่ถึง 10 ครั้ง ในช่วงเดือน มิ.ย. 1944 สามารถสร้างคลื่นสึนามิความสูงกว่า 10 ม. ซึ่งมีกำลังทำลายล้างเมืองชายฝั่งขนาดย่อมได้ และเป็นเครื่องยืนยันว่าอาวุธชนิดนี้สามารถนำมาใช้ได้จริง

แม้ว่าการทดลองระเบิดสึนามิจะประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง แต่ต้องยุติลงในช่วงต้นปี 1945 เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญสรุปว่า เพื่อที่จะทำลายเป้าหมายลงได้อย่างราบคาบ จะต้องใช้ระเบิดน้ำหนักถึง 2 ล้าน กก. และทำการจุดชนวนที่นอกชายฝั่งเป้าหมายกว่า 10 กม.

อย่างไรก็ตาม เรย์ วารู แสดงความเห็นว่า การทดลองดังกล่าวเป็นเรื่องที่น่าตะลึงอย่างยิ่ง ไม่เพียงเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่มนุษย์จะคิดค้นอาวุธทำลายล้างโดยใช้พลังคลื่นยักษ์เท่านั้น แต่ยังสามารถทดลองจนเกือบจะนำมาใช้ได้จริง