เรียนรู้จากหลิวหยาง

“ขอเพียงยืนหยัดจนถึงที่สุด เมื่อเราเปิดหน้าต่างออกไปก็จะพบว่าดอกกุหลาบกำลังบานสะพรั่ง”

“ฉันยืดเวลาฝึกฝนออกไปเรื่อยๆ ยืดออกไปเรื่อยๆ ขณะที่เวลาในการพักผ่อนก็หดลงไปเรื่อยๆ หดลงไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่รู้สึกเหน็ดแหนื่อย กลับรู้สึกมีความสุขมากกว่าเป็นความสุขที่เกิดจากการได้รับความเชื่อมั่นจากผู้อื่น และเป็นที่ต้องการของประเทศชาติ ’

คำกล่าวที่หยิบยกมาข้างต้น ไม่ได้เป็นสุนทรพจน์ที่สวยหรูของกวีเอก แต่เป็นความรู้สึกจากใจของ หลิวหยาง (??) นักบินอวกาศหญิงคนแรกของจีน เราสามารถเห็นถึงหัวใจที่กล้าแกร่งและการอุทิศตนเพื่อชาติอย่างน่ายกย่องจากคำพูดของหญิงสาวผู้นี้ ตัวตนของเธอเป็นสิ่งที่น่าเรียนรู้ และจุดประกายพลังแห่งความมุ่งมั่นให้แก่เด็กจีนยุคใหม่ ทั้งยังสร้างกระแสรักชาติผ่านการรับใช้ประเทศด้วยการเดิมพันด้วยชีวิตอีกด้วย

เธอเติบโตในครอบครัวที่ไม่ได้มีฐานะ อาศัยอยู่ในบ้านแคบๆ ที่มีพื้นที่เพียง 12 ตารางเมตร แล้วก็เป็นบ้านพักสวัสดิการพนักงานที่อยู่ชั้นบนสุดเสียด้วย เรียกว่าลมหนาวพัดมาก็เย็นยะเยือก ลมร้อนโชยมาก็สุดจะทานทน แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการเรียนของเธอ ดังเห็นได้จากเวลาที่อากาศหนาวเย็นในตอนกลางคืน ก็จะเอาผ้าห่มมาคลุมมือคลุมเท้า อ่านหนังสือทั้งๆ ที่มีไอเย็นมากวนตัวกวนใจ เธอผ่านพ้นวันเวลาแห่งความยากลำบากไปพร้อมๆ กับการได้รับการอบรมสั่งสอนที่ดีจากบุพการี กลายเป็นเด็กที่มีความประพฤติดีและมีผลการเรียนในลำดับต้นๆ เรื่อยมา ฉะนั้นเธอจึงเป็นกระจกบานหนึ่งที่สะท้อนให้คนในสังคมเห็นว่า ความเป็นอยู่ที่ไม่เอื้ออำนวย ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการก้าวเดินไปยังจุดหมาย หากมีจิตใจที่มุ่งมั่นและแน่วแน่

เส้นทางสู่การเป็นนักบินอาชีพของเธอก็ไม่ได้แตกต่างจากคนทั่วไป เพราะเริ่มจากการเข้าสู่ระบบการศึกษาภาคปกติ โดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่อาจมีจุดหักเหบ้างตรงที่สมัครเข้าเรียนในสถาบันการบินได้เสียก่อน เลยหักมุมชีวิตมาเป็นนักบินหญิง จากนั้นก็มีความรัก แต่งงาน หลังจากที่ได้รับคัดเลือกให้เป็นนักบินอวกาศหญิงรุ่นแรกของประเทศ ก็ฝึกฝนทักษะต่างๆ จนเกิดความชำนาญ ขาดการติดต่อโลกภายนอก เพราะทุกอย่างคือ ความลับจนกว่าจะถึงวันที่ยานอวกาศทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ถ้าจะว่ากันตามตรง ชีวิตของเธอไม่ได้โลดโผนและน่าตื่นเต้นแต่อย่างใด หากแต่เป็นชีวิตที่เต็มไปด้วยความจืดชืดและความอดทน อดกลั้น หลังจากได้รับเลือกให้เป็นนักบินอวกาศ ก็ไม่มีโอกาสได้ช็อปปิ้ง ไม่ได้ไปดูหนังติดต่อกันนานสองปีเศษ ชีวิตแบบนี้คงน่าเบื่อเอาการสำหรับคนยุคใหม่ที่ให้ความสำคัญกับวัตถุและสิ่งเร้าภายนอก แต่นั่นก็เป็นคำตอบที่ทำให้เธอได้มายืนอยู่ตรงจุดนี้ เพราะสามารถพิชิตความอยากทั้งหลายด้วยปณิธานที่มุ่งมั่น ความสำเร็จในวันนี้จึงแลกมาด้วยการเสียสละความสุขส่วนตัว เพื่อสร้างคุณูปการให้แก่ส่วนรวมนั่นเอง

แน่นอนว่า คุณสมบัติเรื่องการควบคุมสติและไม่หวั่นไหวต่อปัจจัยแวดล้อม ถือเป็นกุญแจดอกสำคัญของการเป็นนักบินอวกาศประวัติศาสตร์ของเธอ ดังเห็นจากเหตุการณ์เมื่อครั้งที่เธอทำหน้าที่เป็นนักบินระหว่างการฝึกบิน ปรากฏว่าเครื่องบินขับไปชนนกพิราบสื่อสาร 18 ตัว ในจำนวนนี้มีอยู่ 2 ตัวที่บินเข้าไปอยู่ในช่องดูดอากาศ ถือว่าเป็นอันตรายต่อสวัสดิภาพของคนในเครื่องอย่างมาก แต่เธอก็ตั้งมั่นอยู่ในความสงบและบังคับเครื่องบินไปตามวิธีที่ได้ร่ำเรียนมาจนสามารถนำเครื่องบินลงจอดได้อย่างปลอดภัย

นอกจากนี้ ยังมีเหตุการณ์ที่น่ายกย่องในน้ำใจของเธอ เมื่อครั้งที่ทำหน้าที่เป็นนักบินปล่อยสารเคมีเพื่อทำฝนเทียมเหนือน่านฟ้าของเมืองซีอาน ตรงบริเวณที่แห้งแล้งติตต่อกันเป็นเวลานาน สร้างความเดือดร้อนให้แก่ประชาชนจำนวนมาก ช่วงที่เธอบินเหนือท้องฟ้าอยู่นั้น สภาพอากาศไม่อำนวย พอเริ่มบินออกจากสนามบินอู่ฮั่นก็มีฝนตกพรำๆ ไม่นานนัก ตัวเครื่องก็มีน้ำแข็งเกาะหนาเป็นชั้นๆ การเพิ่มความร้อนให้แก่ตัวเครื่องกลับใช้ไม่ได้ผลภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว เป็นที่รู้กันว่า ในสภาวะเช่นนี้ตัวเครื่องจะไหวเอนไม่ได้แม่แต่น้อย มิเช่นนั้นจะตกลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว เธอมีทางให้เลือกอยู่ 2 ทาง คือ ยังคงเดินเครื่องต่อไป แต่ต้องตกอยู่ในความเสี่ยง หรือไม่ก็ขับกลับไปตั้งมั่นใหม่ แต่ก็ไม่ได้ช่วยเหลือผู้ที่กำลังรอหยาดฝนอยู่บนภาคพื้นดิน

หลายคนคงเดาออกว่า เธอเลือกที่จะประคับประคองเครื่องต่อไป แม้บรรดาเพื่อนพ้องที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจะพยายามกางแผนที่หาสนามบินที่ใกล้ที่สุดเพื่อลงจอดฉุกเฉิน แต่เธอยืนกรานที่จะปฏิบัติภารกิจดังกล่าวให้ลุล่วง เธอพยายามประคับประคองเครื่องยนต์ทุกวิถีทาง ไม่น่าเชื่อว่า เมฆที่ลอยอยู่เบื้องหน้าเริ่มปรากฏให้เห็นแสงอาทิตย์อยู่รำไร ความรู้สึกของเธอและเพื่อนร่วมทางเต็มไปด้วยความหวัง หลังจากนั้นเพียง 2 นาที ท้องฟ้าก็เปิด เห็นพระอาทิตย์โดดเด่นเป็นสง่า น้ำแข็งที่เกาะอยู่บนตัวเครื่องค่อยๆ ละลายลง บทเรียนครั้งนี้ทำให้เธอบอกกับตัวเองว่า “ในสภาพที่ยืนหยัดแล้วยังไม่เกิดผล จงยืนหยัดต่อไป บางทีความสำเร็จกำลังรอเราอยู่เบื้องหน้า”และเป็นคติประจำใจที่เธอยึดมั่นตลอดการฝึกฝนร่างกายและจิตใจอย่างหนักเพื่อเข้าสู่เส้นทางการเป็นนักบินอวกาศ

การเป็นนักบินประวัติศาสตร์ของหลิวหยาง ย่อมส่งผลให้เมืองหลินโจว มณฑลหูหนาน กลายเป็นดินแดนที่มีชื่อเสียงในชั่วข้ามคืน ในฐานะที่เป็นบ้านเกิดของหลิวหยาง บรรดาสื่อมวลชนต่างเฮโลกันไปสัมภาษณ์ญาติพี่น้องยังหมู่บ้านที่เธอเกิด จนทำให้ชาวบ้านที่ไม่เคยรู้จักเธอและครอบครัวต่างรู้สึกตื่นเต้นไปกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ หลิวเทียนไฉ (???) คุณปู่วัย 72 ของเธอต้องคอยต้อนรับแขกที่แวะเวียนกันมาอย่างไม่ขาดสาย ลองจินตนาการดูว่า ผู้สูงวัยท่านนี้ต้องใช้ความพยายามในการเล่าเรื่องราวจากความทรงจำมากสักเพียงใด ขณะที่พ่อแม่ของเธอก็สุขภาพไม่อำนวยถึงกับต้องหาเวลาพักผ่อนก่อนที่จะออกมาให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน

มองในมุมหนึ่งเป็นเรื่องดีที่เธอสร้างความภาคภูมิใจให้แก่ครอบครัว แต่ในทางกลับกัน กลับสร้างความวุ่นวายให้แก่ชีวิตที่เป็นปกติสุขของญาติมิตรจนรับมือกับสถานการณ์ที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ประเด็นนี้สะท้อนให้เราเห็นว่า สังคมที่เจริญก้าวหน้าทุกวันนี้ให้ความสำคัญกับเหตุการณ์ต่างๆ เพียงชั่วประเดี๋ยวประด๋าว แต่แล้วก็มีเรื่องราวใหม่ๆ เข้ามาแทนที่ จึงไม่แปลกที่สื่อมวลชนจีนต่างยื้อแย่งกันเสนอข่าวทำนองนี้เพื่อสร้างจุดขายให้แก่ตนเอง โดยไม่คำนึงถึงหัวอกของผู้อื่น

อย่างไรก็ดี สิ่งที่กำลังทะยานขึ้นสู่อวกาศพร้อมๆ กับยานเสินโจวหมายเลข 9 คือ นักบินอวกาศหญิงร่างสูงโปร่ง ไม่ค่อยชอบแสดงออก และเต็มไปด้วยอุดมการณ์ เรื่องราวดีๆ ของเธอยังคงเป็นที่เล่าขานกันอย่างไม่รู้จบ สมาชิกในครอบครัวต่างตั้งตารอคอยการกลับมาของเธอ หญิงสาววัยแรกรุ่นหลายคนยกย่องให้เธอเป็นผู้หญิงในอุดมคติ และพร้อมที่จะเรียนรู้ความสำเร็จของเธอในวันนี้ บ้านเกิดเมืองนอนของเธอและประเทศชาติ ต่างรอคอยการกลับมาของเธอและยานอวกาศอย่างปลอดภัย รวมไปถึงผลการทดสอบนานัปการที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ

ชีวิตที่แสนจะธรรมดาของเธอ จึงมีแง่คิดที่ไม่ธรรมดา ให้เราเรียนรู้ได้อย่างน่าทึ่ง!