3 ยอดขุนพล แผ่นดินเดือด (7)

ปีเกงกิที่ 2 (ตรงกับปี ค.ศ. 1571) โชกุนอากิโยชิเชื่อว่าด้วยสัญญาสงบศึกต่างๆ ที่ถูกทำขึ้นมา

จะทำให้โนบุนากะคิดทำอะไรก็คงไม่สะดวกนัก บทบาทและหน้าที่ของโนบุนากะในสำนักบริหารจึงลดลง เห็นได้ชัดจากหนังสือรายงานที่ถูกส่งตรงมาจากเหล่าบรรดาเจ้าแคว้นต่างๆ มาถึงกับมือของโชกุนอากิโยชิ ช่วงเวลานี้ของโนบุนากะเลยผ่านไปอย่างอดทนอดกลั้น มีหลายครั้งที่สั่งเตรียมพลและก็สั่งยกเลิก หรือมีการเคลื่อนย้ายกำลังพลเฉียดผ่านแคว้นคู่แค้นอย่างแคว้นโอมิของอาซาอิ แต่ก็ไม่ได้โจมตีอะไรอย่างเป็นชิ้นเป็นอัน จะเป็นก็แค่เพียงการกระทบกระทั่งกันประปราย

จนกระทั่งเดือน 9 ปีนั้น โนบุนากะกล่าวอ้างถึงความเสี่ยงที่ปล่อยให้วัดที่เขาฮิเอ อันมีพระอนุชาของจักรพรรดิโอกิมาจิปกครอง อยู่ใกล้กับเมืองหลวงอย่างเกียวโต ด้วยว่าจำนวนพระในวัดก็มีมากมายหลายหมื่นพัน อีกทั้งยังมีชัยภูมิที่ได้เปรียบเหมาะต่อการซุกซ่อนกำลังและฝึกฝนทหารเพื่อก่อการกบฏต่อเมืองหลวงอย่างง่ายดาย และด้วยเหตุนี้ เพื่อเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม จึงเห็นควรที่จะปราบปรามพวกพระสงฆ์และสาวกชาวพุทธออกจากเพื่อที่เขาฮิเอเสียให้สิ้นซาก และด้วยการกล่าวอ้างอย่างนี้ โนบุนากะจึงได้สั่งระดมกำลังทั้งหมดเข้าปิดล้อมเขา ไล่เผาทำลาย เข่นฆ่าผู้คนในพื้นที่ อันไม่เว้นแม้แต่พระสงฆ์ ล้มตายลงไปเป็นจำนวนมาก

พวกเหล่าพระสงฆ์ที่หนีฝ่าวงล้อมออกไปได้ส่วนหนึ่ง ได้เข้าไปขอความช่วยเหลือจากทาเคดะ ชิงเกน เจ้าแคว้นไค และได้รับการปกป้องจากชิงเกน อันที่จริงชิงเกนกับโนบุนากะก็เคยมีความสัมพันธ์ในระดับที่ดีอยู่ แต่ทว่า ด้วยเหตุการณ์การรวมแคว้นระหว่าง แคว้นไคกับแคว้นซุรุงะ ได้ทำให้เกิดความบาดหมางขึ้นจากเหตุเข้าโจมตีพื้นที่แคว้นมิคาวะของอิเอะยาสึโดยที่มิได้บอกแจ้งเหตุสงครามล่วงหน้า ทั้งที่อิเอะยาสึก็ถือว่าเป็นคนของโนบุนากะ ผนวกกับการให้การช่วยเหลือเหล่าพระสงฆ์ที่หลบหนีจากการกวาดล้างเขาฮิเอนั้น ก็ทำให้โนบุนากะรู้สึกไม่ค่อยจะพอใจแคว้นไคขึ้นมาสักเท่าไหร่

ปีต่อมา ทางวัดฮงกัน และหนึ่งในพวกมิโยชิ 3 คน ได้ก่อการลับ ร่วมกันวางแผนโค่นโนบุนากะขึ้นอีกครั้ง ซึ่งถือว่าเป็นการฉีกสัญญาสงบศึก ในเดือน 7 ปีนั้น โนบุนากะที่ติดพันอยู่กับศึกกดดันกองกำลังร่วมอาซะอิ,อาซาคุระ ได้ให้ลูกชายคนโตโนบุทาดะ วัย 15 ได้ร่วมออกสนามรบเป็นครั้งแรก ในศึกนี้ โนบุนากะสามารถชักชูงให้ขุนพลทางฝ่ายกำลังร่วมอาซะอิ, อาซาคุระ หลายนายเปลี่ยนใจมาร่วมกันกับฝ่ายของโนบุนากะ

เดือน 10 ปีเดียวกัน โนบุนากะได้ยื่นข้อเสนอ 17 ข้อให้กับโชกุนอากิโยชิ เพื่อลดบทบาทการบริหารประเทศลง และแน่นอนว่าการกระทำของโนบุนากะในครั้งนี้ เท่ากับเป็นการเพิ่มความขัดแย้งระหว่างตนเองกับอากิโยชิขึ้นอีกมากมาย

เดือน 11 คนของแคว้นไค รุกล้ำแคว้นมิโนพื้นที่ในอาณัติของโนบุนากะ เจ้าปราสาทเตรียมแต่งทัพออกรับมือแล้ว แต่ทว่าก็กลับมาป่วยตายเสียก่อน โนบุนากะเร่งส่งทัพเดินทางมาช่วยเหลือ แต่ก็ไม่ทันการณ์ ปราสาทถูกยึด แลแม่นมของบุตรชายของโนบุนากะถูกจับไปเป็นนางใน

อีกด้าน ฝ่ายพื้นที่ในอาณัติของโตกุกาว่า อิเอยาสึ ก็กำลังถูกทัพของทาเคดะจากแคว้นไคเข้ารุกราน จนทัพที่ออกรับต้องถอยร่นเสียพื้นที่เข้ามาจนถึงปราสาทโทโตมิ แต่ทัพของทาเคดะ ชิงเกนก็ยังเข้าไล่ขยี้ จนกองกำลังรักษาพื้นที่จำต้องเปิดประตูปราสาทแล้วนำกำลังหนีออกมา ในตอนนั้น โนบุนากะได้ส่งขุนศึกใหญ่ที่เชี่ยวชาญการศึก 2 คนมาพร้อมกับกำลังพลอีก 3,000 นาย แต่เพราะการที่เสียชัยภูมิที่ได้เปรียบอย่างปราสาทให้กับข้าศึก ทัพหนุนจึงต้องถอยหาทัพใหญ่เพื่อประสานกำลังกันต่อต้านการบุกอันหนักหน่วงของทาเคดะ ชิงเกน

แต่ถึงแม้ทัพหนุนของโนบุนากะจะถอยกลับไปจนถึงปราสาทฮามามัตสึอันเป็นปราสาทบัญชาการของอิเอยาสึแล้ว ทัพใหญ่ของทาเคดะที่กำลังฮึกเหิมก็ยังคงไล่บดขยี้ และด้วยกำลังทหารที่เป็นรอง และกำลังใจที่ถดถอยจากการพ่ายแพ้ศึกแล้วศึกเล่าอย่างต่อเนื่อง ทำให้ทั้งทัพของโตกุกาว่า และทัพหนุนต้องแตกกระเจิงผลัดหนีกันไป แล้วสนามนี้ ขุนศึกผู้นำทัพหนุนก็ต้องตายลงในสนามรบด้วย

แต่ในท่ามกลางสถานการณ์ที่เลวร้าย ก็ยังมีข่าวดีอยู่ที่ มัตสึนางะ ฮิซาฮิเดะ หนึ่งในกลุ่มแกนนำต่อต้านโนบุนากะชุดเดียวกันกับพวกมิโยชิ 3 คน ได้ขอถอนตัวแลของสวามิภักดิ์ต่อโนบุนากะ ในช่วงปลายปีนั้นเอง

ปีเกงกิที่ 4 ทัพของทาเคดะได้เคลื่อนที่ออกจากปราสาทโทโตมิ หมายมุ่งที่จะเข้ายึดแคว้นมิคาวะ เคลื่อนทัพรุกผ่านปราสาทโนดะ ด้วยการนี้โนบุนากะจึงร้องขอกำลังหนุนจากโชกุนโยชิอากิ แต่ในขณะที่กำลังเดินทางเข้ามาขอกำลังเสริมที่เกียวโตนั้น โชกุนโยชิอากิได้ให้ขุนนางฝ่ายในตั้งทัพสกัด ด้วยข้อหาว่าโนบุนากะจะเข้าเมืองหลวงมาก่อกวนความสงบ แต่โนบุนากะก็ได้แสดงความจริงใจกับโยชิอากิว่ามาเพื่อต้องการเจรจาสงบศึก ทว่าคราวนี้โยชิอากิตอบปฏิเสธการเจรจา หากแต่ในที่สุดด้วยพระราชโองการจากจักรพรรดิโอกิมาจิ การเจรจาของสงบศึกจึงได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง แล้วหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วัน ทาเคดะ ชิงเกน ก็ถึงแก่กรรม ทำให้ทหารในสังกัดของทาเคดะต่างถอยทัพกลับแคว้นไคไปทั้งหมด โนบุนากะจึงสามารถพ้นจะสภาวะอันแสนวิกฤตไปได้อีกครั้ง