อาหารไทย-ผ้าไทย สุดยอดซอฟต์พาวเวอร์ งาน IMF-World Bank 2026

ไทยใช้เวทีการเงินโลกโชว์อัตลักษณ์ สร้างมูลค่าทุนวัฒนธรรม

 

ประเทศไทยใช้โอกาสเป็นเจ้าภาพการประชุมประจำปีของกองทุนการเงินระหว่างประเทศและกลุ่มธนาคารโลก ปี 2569 (IMF-World Bank Group Annual Meetings 2026) ระหว่างวันที่ 12-18 ตุลาคม 2569 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

 

นำเสนออัตลักษณ์ ความคิดสร้างสรรค์ และพลังซอฟต์พาวเวอร์ (Soft Power) ไทยต่อผู้แทนจากกว่า 191 ประเทศ ควบคู่การหารือทิศทางเศรษฐกิจและการเงินโลก

 

การประชุมซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นโอลิมปิกทางการเงิน ไม่ได้มีเพียงการแลกเปลี่ยนนโยบายระดับรัฐบาลและสถาบันการเงิน

 

แต่ยังเปิดพื้นที่ให้ประเทศไทยนำเสนอทุนทางวัฒนธรรมผ่านผ้าทอ อาหาร วัตถุดิบท้องถิ่น และภูมิปัญญาของชุมชน เพื่อสร้างการรับรู้ในระดับนานาชาติและเพิ่มโอกาสทางเศรษฐกิจให้กับผู้ผลิตไทย

 

เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กล่าวว่า การที่ประเทศไทยได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพการประชุมครั้งนี้ถือเป็นหมุดหมายสำคัญ เนื่องจากมีเพียงไม่กี่ประเทศที่ได้รับโอกาสดังกล่าว

 

และไทยนับเป็นประเทศที่จัดการประชุมนี้เป็นครั้งที่สอง หลังเคยเป็นเจ้าภาพมาแล้วในปี 2534
 

นอกจากการเป็นเจ้าภาพเวทีเศรษฐกิจระดับโลกแล้ว รัฐบาลยังใช้โอกาสนี้นำเสนอวิสัยทัศน์และนโยบายการคลังเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจและเตรียมรับมือความท้าทายในอนาคต ผ่าน 4 เสาหลัก ได้แก่

 

การเปลี่ยนผ่านด้านดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ (AI) เพื่อสร้างการเติบโตที่ทั่วถึงและยืดหยุ่น

 

การสร้างความยืดหยุ่นท่ามกลางความแตกแยกของโลก พร้อมส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศ

 

การสร้างสถาปัตยกรรมทางการเงินใหม่เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

 

การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรและเศรษฐกิจแห่งการมีอายุยืน

 

เอกนิติกล่าวว่า ไทยยังใช้เวทีนี้นำเสนอความเป็นไทยผ่านผ้าทอและผ้าพื้นเมืองจาก 21 จังหวัด 26 ชุมชน รวม 37 ลวดลายอัตลักษณ์

 

ตลอดจนอาหารและเครื่องดื่มจากสินค้า GI (สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์) รวมถึงมวยไทยและกิจกรรมส่งเสริมสุขภาวะ เพื่อสะท้อนเสน่ห์และภูมิปัญญาของประเทศต่อผู้แทนจากทั่วโลก

โลโก้ประชุมถ่ายทอดมรดกไทยผ่านงานออกแบบร่วมสมัย

 

การสื่อสารอัตลักษณ์ไทยเริ่มตั้งแต่โลโก้ประจำการประชุม ซึ่งออกแบบโดยไพฑูรย์ ปฏิสนธิเจริญ ผ่านแนวคิดการผสานลวดลายไทยเข้ากับความหมายของการเชื่อมโยงและความร่วมมือระดับโลก

 

องค์ประกอบหลักได้รับแรงบันดาลใจจากลายประจำยาม ซึ่งนิยมใช้ประดับตามเสา ขอบประตู และหน้าต่างของโบราณสถานหรืออาคารสำคัญ

 

และลายพระแสงจักร ซึ่งเชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์และสัญลักษณ์ของแผ่นดินไทย ก่อนนำมาตีความใหม่ให้ร่วมสมัยและปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของตัวอักษร i ในคำว่า Thailand
 

ด้านสีสันเลือกใช้สีน้ำเงินเพื่อสื่อถึงความเชื่อมั่นและความมั่นคง สีเหลืองทองสะท้อนคุณค่าและความสง่างามของศิลปะไทย ขณะที่สีเทาช่วยสร้างความสมดุลให้กับองค์ประกอบโดยรวม

 

การออกแบบดังกล่าวสะท้อนแนวทางนำมรดกทางวัฒนธรรมมาต่อยอดเป็นภาพลักษณ์ร่วมสมัย โดยใช้สัญลักษณ์ที่มีความหมายในบริบทไทยเป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสารบนเวทีนานาชาติ

ผ้าไทย 37 ลายจาก 26 ชุมชน สร้างพื้นที่ให้ภูมิปัญญาท้องถิ่น

 

ผ้าไทยเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญของการนำเสนอซอฟต์พาวเวอร์ครั้งนี้ โดยมีการคัดสรรผ้าทอและผ้าพื้นเมืองจาก 21 จังหวัด 26 ชุมชน รวม 37 ลวดลายอัตลักษณ์ มาใช้ตกแต่งพื้นที่จัดประชุมและเป็นวัสดุดูดซับเสียงภายในห้องประชุม

 

หนึ่งในผลงานที่ได้รับเลือกคือผ้าบาติกเขียนมือลวดลาย “บุปผาบรมราชินีนาถ” จากกลุ่มบาติกเดอนารา จังหวัดปัตตานี

 

ถ่ายทอดความประณีตของศิลปะบาติกภาคใต้ผ่านลวดลายดอกไม้และเครือเถา โดยใช้เทคนิคเขียนลายด้วยเทียนและอุปกรณ์จันติง (Tjanting) ก่อนลงสีอย่างละเอียด

 

รอวียะ หะยียามา เจ้าของแบรนด์บาติก เดอ นารา จังหวัดปัตตานี กล่าวว่า การได้รับเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของงานประชุมครั้งนี้เป็นโอกาสสำคัญในการนำเสนองานหัตถศิลป์ท้องถิ่นให้ผู้เข้าร่วมทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติได้รู้จัก

 

สำหรับลวดลายบุปผาบรมราชินีนาถ เป็นลายพระราชทานจากสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา

 

ทางกลุ่มนำมาสร้างสรรค์เป็นผ้าบาติกเขียนมือและเสนอให้คณะผู้จัดงานพิจารณา ก่อนผ่านการคัดเลือกเพื่อนำไปใช้ตกแต่งพื้นที่จัดประชุม ลวดลายยังสื่อถึงการน้อมรำลึกถึงสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ผ่านความงดงามของงานศิลป์บนผืนผ้า

 

ขณะที่ผ้าทอไทลื้อลาย “เกาะยอด” และ “แมงมุม” จากตำบลศรีดอนชัย อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย สะท้อนความเชื่อและวิถีชีวิตของชุมชน

 

โดยลายเกาะยอดสื่อถึงความก้าวหน้าและความสำเร็จ ส่วนลายแมงมุมแสดงถึงความผูกพัน ความสามัคคี และสายใยที่เชื่อมโยงคนในครอบครัวและชุมชน

อีกหนึ่งผลงานคือผ้าขาวม้าลาย “ช้างบ้านหาดเสี้ยว” จากอำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ซึ่งใช้เทคนิคการทอลายขิดและถ่ายทอดเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ผ่านลวดลายช้างและสัปคับ สะท้อนบทบาทของช้างในฐานะพาหนะสำคัญของการเดินทางและการค้าขายในอดีต

 

การนำผ้าจากชุมชนมาใช้ภายในสถานที่ประชุมจึงไม่ใช่เพียงการตกแต่ง แต่ยังเป็นการเปิดพื้นที่ให้ผลงานหัตถกรรมท้องถิ่นได้แสดงคุณค่าต่อผู้เข้าร่วมจากนานาประเทศ และเพิ่มโอกาสให้ผู้ผลิตเป็นที่รู้จักในวงกว้าง

 

อาหาร GI ยกระดับวัตถุดิบไทยสู่เมนูร่วมสมัย

 

อาหารไทยเป็นอีกหนึ่งเครื่องมือสื่อสารอัตลักษณ์ของประเทศ โดยทีมเชฟของศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์นำวัตถุดิบจากหลายภูมิภาคมาสร้างสรรค์เมนูที่เชื่อมโยงรสชาติ วัฒนธรรม และเรื่องราวของแหล่งผลิตเข้าด้วยกัน

 

ทรงพล กิตติคุณวัจนะ เชฟผู้บริหารศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์และหัวหน้าทีมเชฟของการประชุมครั้งนี้ ระบุว่า

 

กว่า 70% ของวัตถุดิบที่ใช้ในงานจัดหาจากชุมชนท้องถิ่นและเป็นผลิตภัณฑ์ที่ใส่ใจความยั่งยืน โดยจะหมุนเวียนนำวัตถุดิบจากแหล่งผลิตต่าง ๆ มาใช้ในเมนูอาหาร พร้อมจัดทำคิวอาร์โค้ดให้ผู้เข้าร่วมประชุมสแกนเพื่อเรียนรู้ที่มาของวัตถุดิบไทย

 

ตัวอย่างสำคัญคือข้าวจากแหล่งผลิตต่าง ๆ ได้แก่ ข้าวหอมมะลิพะเยา ข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาร้องไห้ และข้าวสังข์หยดเมืองพัทลุง

 

นำมาเสิร์ฟหมุนเวียนในแต่ละมื้อ รวมถึงใช้เป็นส่วนประกอบของเมนูข้าวยำหัวใจไทย หรือข้าวขยำไทย 4 ภาค ที่รวบรวมวัตถุดิบเด่นจากภูมิภาคต่าง ๆ ไว้ในจานเดียว

 

ด้านปลานิลบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ถูกนำมาปรุงเป็นเมนูปลานิลดรายเอจรนไฟ เสิร์ฟคู่ซอสมิโซะเขาใหญ่ เพื่อเพิ่มมูลค่าให้วัตถุดิบที่คนไทยคุ้นเคยผ่านเทคนิคการปรุงอาหารร่วมสมัย

นอกจากนี้ ยังมีวัตถุดิบจากแหล่งผลิตอื่น ๆ เช่น โกโก้นครศรีธรรมราช วานิลลาและแมคคาเดเมียจากโครงการพัฒนาดอยตุง ตลอดจนผลไม้ไทยตามฤดูกาล โดยนำไปใช้ในเมนูอาหารว่างและขนมที่ผสมผสานวัตถุดิบท้องถิ่นเข้ากับรูปแบบอาหารสากล

 

เมนูที่นำเสนอประกอบด้วยแซนด์วิชไก่ย่างเบตงกับมายองเนสน้ำมันตะไคร้ ทาร์ตรากูเนื้อวากิวสกลนคร และทาร์ตช็อกโกแลตจากนครศรีธรรมราชที่ใช้ถั่วแมคคาเดเมียและครีมวานิลลาจากโครงการหลวง

 

รวมถึงข้าวเหนียวมะม่วง ซึ่งเป็นหนึ่งในเมนูซอฟต์พาวเวอร์ที่ผู้บริโภคต่างชาติรู้จัก

 

อีกหนึ่งรูปแบบการนำเสนอคือรถเข็นผลไม้ไทยสดใหม่ตามฤดูกาลภายในศูนย์การประชุมฯ ซึ่งสะท้อนวัฒนธรรมการจำหน่ายผลไม้แบบไทย และเป็นช่องทางนำเสนอผลผลิตจากเกษตรกรให้ผู้เข้าร่วมประชุมได้สัมผัสโดยตรง

 

การใช้วัตถุดิบท้องถิ่นในงานระดับนานาชาติช่วยเชื่อมโยงเรื่องราวของสินค้าเข้ากับผู้ผลิต ตั้งแต่แหล่งปลูก วิธีการผลิต ไปจนถึงการนำมาสร้างสรรค์เป็นเมนูอาหาร ซึ่งอาจต่อยอดไปสู่การรับรู้และโอกาสทางการตลาดในอนาคต

 

จากภาพจำสู่โอกาสทางเศรษฐกิจของชุมชน

 

เวที IMF-World Bank 2026 จึงเป็นมากกว่าการประชุมด้านเศรษฐกิจและการเงินระดับโลก เพราะเปิดโอกาสให้ประเทศไทยสื่อสารภาพลักษณ์ผ่านทั้งทุนทางวัฒนธรรมและศักยภาพด้านเศรษฐกิจดิจิทัล

 

การคัดสรรผ้าไทยจาก 26 ชุมชนใน 21 จังหวัด การนำวัตถุดิบ GI และผลผลิตท้องถิ่นมาปรุงอาหาร ตลอดจนการเปิดเผยเรื่องราวของแหล่งผลิตผ่านคิวอาร์โค้ด เป็นแนวทางเชื่อมโยงผู้เข้าร่วมประชุมกับภูมิปัญญาและวิถีชีวิตของคนไทย

 

อย่างไรก็ตาม การสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจในระยะยาวยังขึ้นอยู่กับการต่อยอดหลังจบงาน ทั้งการพัฒนาคุณภาพสินค้า การสร้างช่องทางจำหน่าย การรักษามาตรฐานการผลิต และการเชื่อมโยงผู้ประกอบการชุมชนเข้ากับตลาดใหม่

 

หากสามารถเปลี่ยนการนำเสนอในเวทีระดับโลกให้เป็นการรับรู้ที่ต่อเนื่องและนำไปสู่ความร่วมมือทางการค้าได้

 

ทุนทางวัฒนธรรมก็มีโอกาสสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าไทยและกระจายประโยชน์ไปยังชุมชนผู้ผลิตได้มากกว่าการสร้างความประทับใจในช่วงการประชุม