เจาะโพยฮั้ว สว. จากโรงแรมถึงใบลาออก เกมจัดตั้งอำนาจนิติบัญญัติ

คำให้การของผู้สมัครสมาชิกวุฒิสภา 3 คน ได้แก่ พ.ต.อ.สมยศ สีหาบัว กุสุมาลวตี ศิริโกมุท และสมนึก สุชัยธนาวรวิชัย กำลังต่อภาพให้เห็นข้อกล่าวหาเกี่ยวกับกระบวนการเลือก สว. ที่อาจไม่ได้เกิดจากการตัดสินใจอย่างเป็นอิสระของผู้สมัครเท่านั้น แต่อาจมีการวางแผน กำหนดบุคคล และบริหารคะแนนอย่างเป็นระบบ ตั้งแต่ก่อนวันลงคะแนนจนถึงการควบคุมผู้ได้รับเลือกในอนาคต

จุดเริ่มต้นของเรื่องอยู่ในโรงแรม ซึ่งตามคำให้การของ พ.ต.อ.สมยศ มีการรวมตัวของผู้สมัครเพื่อรับฟังการบรรยายและจัดทำ “โพย” โดยผู้เข้าร่วมถูกกำหนดให้เขียนหมายเลขตามสูตรที่อ้างว่าคำนวณมาแล้วอย่างดี ภาพดังกล่าวสอดคล้องกับข้อมูลของสมนึกที่ระบุถึงการแลกคะแนนข้ามจังหวัด หรือการ “คอร์สกัน” เพื่อผลักดันบุคคลในทีมให้ผ่านเข้าสู่ระดับประเทศ

หากข้อมูลนี้ได้รับการพิสูจน์ โพยย่อมไม่ได้เป็นเพียงกระดาษแนะนำตัวผู้สมัคร แต่เป็นเครื่องมือจัดสรรคะแนนและลดความไม่แน่นอนของการเลือก สว. ซึ่งออกแบบให้ผู้สมัครเลือกกันเอง ความได้เปรียบจึงไม่ได้อยู่ที่ประวัติ ความรู้ หรือความเหมาะสมของบุคคล แต่อยู่ที่ความสามารถของเครือข่ายในการรวบรวมและสั่งการผู้ลงคะแนน

การนัดหมายให้สวมเสื้อสีเหลืองหรือเสื้อที่มีตราสัญลักษณ์ ยิ่งสะท้อนลักษณะของการบริหารกลุ่ม เพราะเครื่องแต่งกายอาจทำหน้าที่เป็นสัญญาณระบุตัวบุคคล ช่วยตรวจสอบจำนวนผู้เข้าร่วม และสร้างความมั่นใจว่าแต่ละคนยังปฏิบัติตามข้อตกลง ทั้งหมดนี้ทำให้กระบวนการที่ควรเป็นความลับและเป็นอิสระ ถูกตั้งคำถามว่าอาจอยู่ภายใต้ระบบควบคุมจากภายนอก

อีกด้านหนึ่งคือการจัดการผลประโยชน์ มีทั้งข้อกล่าวหาเรื่องการจองตั๋วเครื่องบิน ที่พัก และการเสนอเงินค่าใช้จ่าย 10,000 บาทในซองขาว แม้รายละเอียดเหล่านี้ยังต้องผ่านการตรวจสอบ แต่เมื่อพิจารณาร่วมกับข้อมูลที่ว่า สว. 1 คน อาจต้องใช้โหวตเตอร์ถึง 400 คน ย่อมสะท้อนว่าการจัดตั้งเครือข่ายขนาดใหญ่ต้องอาศัยทั้งทรัพยากร บุคลากร และการบริหารที่เป็นระบบ

ประเด็นที่ร้ายแรงที่สุดคือคำให้การเรื่องการให้ผู้สมัครเซ็นใบลาออกล่วงหน้าโดยไม่ลงวันที่ พร้อมแนบสำเนาบัตรประชาชน เพราะหากเกิดขึ้นจริง เอกสารดังกล่าวอาจกลายเป็นเครื่องมือควบคุมผู้ได้รับเลือกหลังเข้าดำรงตำแหน่ง ทำให้ สว. ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นอิสระ และอาจต้องตัดสินใจตามความต้องการของกลุ่มที่สนับสนุนตนเอง

อย่างไรก็ตาม คำให้การทั้งหมดเป็นจุดเริ่มต้นของการแสวงหาข้อเท็จจริง ไม่ใช่ข้อยุติ หลักฐานที่พยานระบุ ทั้งข้อมูลการจองโรงแรม ตั๋วเครื่องบิน เส้นทางการเงิน พิกัดโทรศัพท์ ภาพถ่ายกิจกรรม และการล่องเรือ สามารถนำมาตรวจสอบเชื่อมโยงวัน เวลา สถานที่ และบุคคลได้ หากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการอย่างจริงจัง

แรงกดดันจึงย้อนกลับไปยัง กกต. ป.ป.ช. และหน่วยงานสอบสวนว่า จะสามารถรวบรวมหลักฐานเหล่านี้อย่างเป็นระบบได้หรือไม่ ความล่าช้าหรือการปฏิเสธตรวจสอบโดยไม่มีคำอธิบายที่น่าเชื่อถือ ไม่เพียงกระทบต่อคดีเฉพาะบุคคล แต่ยังกระทบความเชื่อมั่นต่อองค์กรที่มีหน้าที่รักษาความสุจริตของกระบวนการได้มาซึ่งอำนาจรัฐ

เดิมพันของเรื่องนี้จึงไม่ใช่เพียงว่าใครจะถูกดำเนินคดี แต่คือคำถามว่า สมาชิกวุฒิสภาที่มีอำนาจสำคัญในโครงสร้างการเมือง ได้รับเลือกจากเจตจำนงอิสระของผู้สมัคร หรือเป็นผลลัพธ์ที่ถูกจัดวางไว้ล่วงหน้า การพิสูจน์โพย เส้นทางเงิน และเครือข่ายควบคุมบุคคล จึงเป็นบททดสอบว่าระบบตรวจสอบของประเทศจะปกป้องกระบวนการประชาธิปไตย หรือปล่อยให้ข้อสงสัยเรื่องการจัดตั้งอำนาจกลายเป็นบาดแผลเรื้อรังต่อความน่าเชื่อถือของวุฒิสภา.

แหล่งข่าวประกอบเนื้อหา : รายการคมชัดลึก