‘สัปปายะสภาสถาน’ : มหากาพย์ผลาญงบ ดูดเลือดภาษีประชาชน?

อาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลก รองจากเพนตากอน รัฐสภาไทย : สัปปายะสภาสถาน  แต่กลับกลายเป็นมหากาพย์การสร้างและซ่อมที่ไม่รู้จบ กว่า 12 ปีในการก่อสร้าง และอีก 5 ปีสำหรับการซ่อมแซม วงเงินบานปลายไปถึง 2 หมื่นกว่าล้าน จากการเซ็นสัญญาตั้งต้นเพียงหมื่นล้านเท่านั้น 

คำถามตัวโต ๆ ที่มิอาจที่จะปฎิเสธในการตอบได้….ใคร คือ ผู้ได้รับประโยชน์จากความล่าช้านี้? และใครเป็นผู้ที่ต้องแบกรับภาระจากความล้มเหลวนี้? ถ้าไม่ใช่ประชาชน!

เบื้องหลังความอลังการของรัฐสภาไทย ไม่ได้มีแค่โครงสร้างคอนกรีต แต่มีเครือข่ายผลประโยชน์ที่แน่นแฟ้น...“ซิโนไทย” ผู้รับเหมางานนี้ คือใคร? เชื่อมโยงกับใคร? จะไม่พูดถึงพรรคสีน้ำเงินได้อย่างไร? ในเมื่อการก่อสร้างรัฐสภานี้มาจากบริษัทที่ถือหุ้นและเชื่อมโยงกับครอบครัว “ชาญวีรกูล” แม้การเปลี่ยนโครงสร้างบริษัทเป็น “สเตคอน” ก็ไม่ได้ทำให้ความเกี่ยวพันนี้จางหาย แต่ยิ่งชัดเจนขึ้น

12 ปีที่สร้าง...5 ปีที่ซ่อม ขยายสัญญาถึง 4 ครั้ง ทำให้เกิดคำถามค้างคาใจ “ฮั้วประมูล” มีอยู่จริงหรือไม่? ทำไมถึงขยายสัญญาบ่อยครั้ง ทั้งที่งานล่าช้าและงบประมาณบานปลาย? การฟ้องร้องกันไปมาระหว่างซิโนไทยและรัฐสภา เหตุใดสุดท้ายกลับกลายเป็น “ศาลยกฟ้อง” ไม่มีใครผิด? แต่ที่แน่ ๆ ประชาชนต้องจ่าย!

งบประมาณเพิ่มเติมอีก 956 ล้านบาท ถูกขออนุมัติอย่างหน้าตาเฉยเพื่อ “ปรับปรุง” พื้นที่ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ คำถามคือ ใครได้ประโยชน์? การสร้างพิพิธภัณฑ์รัฐสภาที่ขอไป 14 ล้านบาท มีใครเคยเข้า? หรือระบบภาพยนตร์โฟร์ดีที่ต้องใช้งบถึง 180 ล้านบาท เพียงเพราะอยากให้ “เหมือนอีแกท”? ประชาชนได้อะไรจากสิ่งเหล่านี้?

“ศาลาแก้ว” ที่สร้างเสร็จ แต่ไม่ได้ใช้งาน กลับขอปรับปรุงอีก 123 ล้านบาท ทั้งที่ประธานรัฐสภายังไม่รู้ว่ามันมีไว้เพื่ออะไร “สระมรกต” ที่สร้างไว้อลังการแต่ไม่ได้ใช้งาน เป็นแค่การโชว์ความหรูหราที่ไม่มีใครได้ประโยชน์ แต่ภาษีประชาชนยังคงถูกดูดออกไปอย่างต่อเนื่อง

การของบเพิ่ม 956 ล้านบาท ครั้งนี้ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นเพียง “หัวเชื้อ” ของการเบิกงบประมาณที่ไม่รู้จบ...ที่ประชาชนต้องจ่ายไปเรื่อย ๆ ไม่สิ้นสุด และซิโนไทยยังคงรับงานต่อไปอย่างไม่มีวันสะดุด

นี่คือ “รัฐสภาไทย” ที่กลายเป็นภาพสะท้อนของการผลาญงบประมาณ ภายใต้เงามืดของเครือข่ายอำนาจที่ไม่เคยปล่อยมือ...รัฐสภาที่สร้างไปซ่อมไป และงบประมาณที่เพิ่มไม่รู้จบ เหลือไว้เพียงความสงสัยว่า “ภาษีประชาชน” ถูกใช้ไปอย่างไร้ค่าเพียงใด

ยิ่งสร้าง ยิ่งซ่อม ยิ่งผลาญ...มหากาพย์นี้ยังไม่จบง่าย ๆ แน่นอน และอาจจะไม่มีวันจบ ตราบใดที่โครงสร้างอำนาจยังอยู่ในมือคนกลุ่มเดิม….มังกรเขี้ยวแก้วขอตราไว้แต่เพียงเท่านี้