ตกบันไดสวรรค์
หายหน้าหายตากันไปพักใหญ่ ตั้งแต่ช่วงปลายปีก่อน เมื่อเจอกันอีกคร้้งก็ต้องขอกล่าว สวัสดีปีใหม่ สำหรับการเริ่มงานในวันแรกของปี
โดย... ณ กาฬ เลาหะวิไลย
หายหน้าหายตากันไปพักใหญ่ ตั้งแต่ช่วงปลายปีก่อน เมื่อเจอกันอีกคร้้งก็ต้องขอกล่าว สวัสดีปีใหม่ สำหรับการเริ่มงานในวันแรกของปี
เจอหน้ากันก็อยากจะคุยกันเรื่องสบายๆ เป็นกำลังใจกันสำหรับ วันใหม่ ปีใหม่ที่จะมาถึง
ช่วงปลายปีที่ผ่านมา หลายคนคงมีสิ่งที่เกิดขึ้นมากมาย แต่สำหรับผมมีเหตุการณ์อย่างหนึ่งในชีวิต นั่นก็คือการตกบันได
เท่าที่จำความได้ ชีวิตนี้ตั้งแต่เล็ก ไม่เคยตกบันไดเลยสักครั้งเดียว เพิ่งมาตกบันไดก็คราวก่อนสิ้นปี 2560 ไม่นานมานี้
และการตกบันไดครั้งนี้ ถึงแม้จะเป็นอุบัติเหตุ แต่น่าจะเป็นโชคดี เป็นการตกบันไดสวรรค์ก็ว่าได้
การตกบันไดก็คงคล้ายกับคนอื่น คือเดินลงมาแล้วลื่น ทำเอาตัวลอยเหมือนอยู่กลางอวกาศได้สัก 2 วินาที จากนั้นก็ตกตุ๊บจ้ำเบ้ากระแทกกับบันไดอย่างถนัดถนี่ เสียงดังฟังชัด
อาการเจ็บแล่นปร๊าดดด จากบั้นท้ายขึ้นมา แต่สิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมๆ กับความเจ็บก็คือสติ
สิ่งที่เกิดขึ้น กลายเป็นการระลึกรู้ว่า ร่างกาย สังขาร ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม
หรือเรียกว่า ชักแก่แล้วก็คงไม่ผิด
เท้าที่เคยก้าวอย่างมั่นคงมันก็ไม่เป็นเช่นนั้นเสียแล้ว เดินอยู่ดีๆ กลับไถลพรวดลื่นถลำไปได้
มือที่เคยว่องไว เคยคว้าราวบันไดได้ทุกคราว มันก็ไม่เป็นอย่างเดิมเสียอีก ใจจะสั่งให้คว้า แต่ก็จับอะไรไม่ได้เลย
สติ จึงเป็นสิ่งที่ได้มาพร้อมกับการตกบันได การหวนกลับมาอยู่กับตัวเอง
จะยืน จะเดิน จะนั่ง จะนอน ก็พยายามมีสติควบคุม ระลึกรู้ตัวอย่างสม่ำเสมอ แม้จะเผลอไป แต่เมื่อรู้ตัวก็จะมีสติกลับคืนมา
ยิ่งเฉพาะอยู่ในพื้นที่อันตรายอย่างการขึ้นลงบันได การเข้าไปในที่เปียกชื้น สติกำกับอยู่ทุกขณะเรียกว่าไม่มีเผลอไผล
ผลที่ต่อเนื่องกับการมีสติ ก็คือการอยู่กับปัจจุบันมากขึ้น
จากเดิมที่เคยปล่อยปละละเลย ก็หันกลับมารู้กับปัจจุบัน อยู่กับลมหายใจ แม้บางคราวจะฟุ้งซ่าน ไปคิดเรื่องนั้น เรื่องนี้ แต่เมื่อมีสติก็จะหันกลับมาอยู่กับลมหายใจตามเดิม
อดีตล่วงไป ก็ปล่อยไป อนาคตยังไม่มาถึงก็ไม่ต้องกังวล
ระลึกรู้แบบสบายๆ ไม่มีการจินตนาการ ไม่มีการปรุงแต่ง รู้สักแต่ว่ารู้
ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นภายนอก แต่ก่อนก็มาสร้างความวุ่นวายภายใน เกิดความร้อนรนไม่ว่างเว้น เมื่อมีสติ อยู่กับปัจจุบัน อยู่กับ ลมหายใจ ความวุ่นวายภายในก็ลดน้อยถอยลง
นี่แหละ เป็นผลที่ต่อเนื่องกับการตกบันไดครั้งแรกในชีวิต
เลยเป็นเรื่องที่มาเล่าสู่กันฟังในช่วงวันแรกของการเริ่มต้นปี
หวังว่าทุกท่านจะมีความสุข อยู่กับปัจจุบัน ลดความวุ่นวายใจ
ไม่ว่าปีนี้ ปีไหน ปีต่อๆ ไป สารพันปัญหาก็ต้องเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ก็ขอให้มีสติ มีความสงบ ทำหน้าที่ตามที่ต้องทำ
เมื่อมีเวลาก็กลับมาอยู่กับลมหายใจ อยู่กับปัจจุบัน
แค่นี้ชีวิตก็มีความสุขอย่างที่ไม่ต้องมีสิ่งเจือปน
ไม่เชื่อลองทำดูเถอะ ไม่ต้องรอให้ตกบันไดเสียก่อน


