สงครามเครื่องจักรกล

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

สงครามจักรกลกำลังเริ่มต้นแล้ว

แต่มันไม่ใช่สงครามแบบในหนังฝรั่งที่เครื่องจักรสมองกลมารุกรานคน ยึดโลกแบบนั้น

สงครามที่ว่า เป็นสงครามการแย่งชิงอาชีพไปเสียมากกว่า

ยุคต่อไป คนจะต้องเผชิญกับคู่แข่งสำคัญคือเครื่องจักรกล เป็นการเข้าสู่ยุคปฏิวัติเครื่องจักรกลก็ว่าได้

หากมองย้อนไปในประวัติศาสตร์ การปฏิวัติด้วยเทคโนโลยีเกิดขึ้นมาตลอด และสร้างผลกระทบกับแรงงานในทุกครั้ง

เริ่มจากครัั้งแรกเป็นการปฏิวัติเขียว ด้วยการปลูกพืชด้วยการเกษตรแผนใหม่ แทนการปลูกพืชแบบดั้งเดิม ผลกระทบก็คือชาวนาเป็นผู้รับเคราะห์ไป

ถัดมาเป็นการปฏิวัติอุตสาหกรรม เอาเครื่องจักรกลมาใช้แทนแรงงานคน โดยเฉพาะเครื่องจักรไอน้ำที่เริ่มในอุตสาหกรรมทอผ้า ลามเรื่อยมาถึงหัวรถไฟที่ใช้ไอน้ำ

แรงงานภาคการเกษตรก็ต้องแปรเปลี่ยนไปเป็นแรงงานภาคอุตสาหกรรม และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการล่าอาณานิคมขนานใหญ่ เพื่อกระจายและยึดครองทรัพยากรในโลก

การปฏิวัติครั้งต่อมาคือการปฏิวัติคอมพิวเเตอร์ ที่ก่อกำเนิดเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่มีประสิทธิภาพสูงมากขึ้น ขณะนั้นอุตสาหกรรมแรกๆ ที่ได้รับผลกระทบก็คือผู้ผลิตเครื่องพิมพ์ดีด

ล่าสุดที่เกิดขึ้นไปแล้วก็คือการปฏิวัติเทคโนโลยีการสื่อสาร เมื่อมีการพัฒนาระบบอินเทอร์เน็ต ไว-ไฟ รวมไปถึงเทคโนโลยีสมาร์ทโฟน ที่เหมือนกับการย่อคอมพิวเตอร์เอามาไว้ในมือถือ

คราวนี้ผลกระทบแผ่กว้างไพศาล ทั้งด้านสื่อสารมวลชน ค้าปลีก ธนาคารพาณิชย์ ธุรกิจใหญ่น้อย ฯลฯ เนื่องจากเกิดการคิดสร้างสรรค์ธุรกิจใหม่ๆ และต้นทุนต่ำมาแทนที่ธุรกิจดั้งเดิม

และแน่นอนยุคต่อไปจะเป็นการปฏิวัติเครื่องจักรกล เข้าสู่ยุคหุ่นยนต์ ที่ไม่เพียงแต่จะมีเทคโนโลยีการผลิตหุ่นยนต์เท่านั้น แต่เทคโนโลยีอื่นๆ อาทิ ปัญญาด้านประดิษฐ์ (AI-Artificial Intelligence) ที่จะทำให้คอมพิวเตอร์และหุ่นยนต์ฉลาดกว่าเดิม ก็จะได้รับการพัฒนาอย่างจริงจัง รวมไปถึงเทคโนโลยีโลกเสมือนจริง (VR-Virtual Reality) ที่จะทำให้แยกไม่ออกระหว่างโลกดิจิทัลกับโลกแห่งความเป็นจริง

แรงงานในทุกสาขาอาชีพมีความเสี่ยงจะถูกเครื่องจักรกลที่ฉลาดขึ้น ราคาถูกลง เข้ามาแย่งชิง โดยเครื่องจักรกลจะทำงาน 24 ชั่วโมง 7 วัน ไม่มีวันหยุด ไม่บ่น ไม่ป่วย ไม่ต้องจ่ายค่าโอที

ไม่ต้องอื่นไกล แค่การทอดไข่ก็ยังมีหุ่นยนต์แสดงฝีมือให้เห็นแล้ว

แม้จะมีคำปลอบใจทำนองว่าเครื่องจักรกลจะก่อให้เกิดการจ้างงานมากขึ้น แต่เอาเข้าจริงแล้วเฉพาะแค่การปฏิวัติด้านการสื่อสารในยุคนี้ เทคโนโลยีที่ล้ำสมัยไปเรื่อยๆ ยิ่งทำให้เกิดว่างงานมากขึ้น

โอกาสมีอยู่ แต่วิกฤตดูเหมือนจะมากกว่า และมีอัตราเร่งมากขึ้นทุกขณะ จนนักคิด มหาเศรษฐีหลายคนในโลกก็เริ่มพูดถึงวิกฤตที่กำลังจะเกิดขึ้นในตลาดแรงงานของโลก

และสุดท้ายมันอาจจะเป็นอย่างที่เห็นในหนัง

เครื่องจักรกลครองโลกสำเร็จ ยึดงานเกือบทุกอาชีพโดยสิ้นเชิง