เรื่องที่หายไป

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ทีมเศรษฐกิจชุดใหม่กางแผนฟื้นฟูเศรษฐกิจให้เห็น จากคำอธิบายของ สุวิทย์ เมษินทรีย์ รมช.พาณิชย์

สิ่งที่กำลังทำคือการสร้างเรื่องเล่าใหม่ เพื่อดึงดูดนักลงทุนต่างชาติและสร้างความแข็งแรงให้เศรษฐกิจภายใน

5 ภารกิจที่กำลังลงแรง คือสร้างบรรยากาศที่ง่ายต่อการลงทุน การเร่งลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน การพัฒนาคลัสเตอร์อุตสาหกรรม การสร้างสังคมผู้ประกอบการ และการพัฒนาจากฐานราก ส่งเสริมการลงทุนระดับชุมชน

ทั้งหมดก็เพื่อการสร้างความสามารถในการแข่งขันขึ้นมาใหม่ สร้างความแข็งแกร่งทั้งภายในและภายนอกประเทศ

แต่สิ่งที่หายไปจากโมเดลดังกล่าว ก็คือการไม่พูดถึงรากฐานสำคัญของประเทศ นั่นคือเกษตรกรรม

ไม่มีสักคำพูดหรือประโยคเดียวที่แตะการยกระดับการผลิตสินค้าเกษตรเข้ากับมิติการแข่งขัน หรือเป็นเงื่อนไขการสร้างความแข็งแรงจากภายในประเทศเลย

อย่าลืมว่า กระดูกสันหลังของเศรษฐกิจไทยก็คือการเกษตร และไขสันหลังของการเกษตรก็คือน้ำ

บ้านเมืองนี้ถ้าไม่มองถึงสินค้าเกษตร ไม่มองระบบชลประทานก็ว้าเหว่เต็มทน

สิ่งที่ต้องทำคือการปฏิรูประบบน้ำโดยดึงน้ำจากแม่น้ำสาละวิน แม่น้ำโขงเข้ามาเติมในเขื่อน จากนั้นสร้างระบบชลประทานระบบท่อ และปฏิรูปการผลิตสินค้าเกษตรด้วยระบบน้ำแบบใหม่

ตัวอย่างที่เกิดขึ้นแล้วจากการปฏิรูปการเกษตรด้วยระบบน้ำ อาทิ การปลูกอ้อย เดิมได้ผลผลิตแค่ 8-9 ตัน/ไร่ แต่เมื่อมีระบบชลประทานน้ำหยด ผลผลิตก็เพิ่มเป็น 15-20 ตัน

นี่แหละคือสิ่งที่จะทำให้เกษตรกรลืมตาอ้าปาก สร้างความแข็งแรงจากฐานราก ก่อนต่อยอดไปสิ่งอื่นๆ

น้ำไม่เพียงสำคัญเฉพาะการเกษตร ในแง่การลงทุนถ้าไม่มีน้ำก็จบกัน วิสาหกิจชุมชนเกิดไม่ได้ถ้าไม่มีแรงซื้อจากฐานราก ถ้าเกษตรกรชาวไร่ชาวนาต้องปลูกข้าว ปลูกพืชไม่ได้ทุกอย่างก็เลิกคิดเป็นอันจบกัน

ภารกิจทั้งหมดจึงต้องดึงเอาการปฏิรูประบบน้ำ การปฏิรูปการเกษตรเข้ามาด้วย ไม่ใช่ปล่อยให้แยกเดี่ยวหรือยืนโดดๆ

โปรดระวัง "บิ๊กแบง" เรื่องที่เตรียมเล่าครั้งใหม่  Story to tell  อาจคว้าน้ำเหลวในช่วงสุดท้าย

เพราะเรื่องเล่าคราวนี้ลืมน้ำลืมชาวนาอย่างน่าเสียใจ