วิสัยทัศน์ใหม่

โดย...e-ช้าน [email protected]

การนำลักษณะได้เปรียบทางภูมิศาสตร์ไปแลกกับการเปิดประตูการค้าที่หาความแน่นอนไม่ได้ e-ช้าน...ว่ายังไงก็ไม่คุ้ม

ฉะนั้น ถึงเวลาที่ประเทศเราต้องมากำหนดวิสัยทัศน์ประเทศกันใหม่ แทนที่หวังใช้การค้าการลงทุนเป็นตัวนำการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ต้องย้อนมาสำรวจตัวเองดูกันดีๆ กันอีกครั้ง...ประเทศเราควรให้น้ำหนักการพัฒนาไปในทิศทางใดกันแน่

บ้านเมืองเรามีมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติที่มีคุณค่ามากมายมหาศาลไม่แพ้ประเทศใดในโลก แต่เราไม่รู้จักนำคุณค่านั้นมาใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างแท้จริง

อาจกล่าวได้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา กลไกของรัฐไม่มีศักยภาพพอที่จะวางอนาคตที่ดีไว้ให้ลูกหลาน e-ช้าน...คิดว่าแทนที่ภาครัฐจะใช้ความพยายามทวงคืนการเป็นเบอร์หนึ่งประเทศที่ขายข้าวได้มากที่สุดของโลก เราอาจลองมาคิดใหม่ว่าจะทำอย่างไรให้กระดูกสันหลังของชาติมี “คุณค่า” มากกว่าการทุ่มเททำนาแล้วขายได้เพียงเกวียนละหมื่น

พื้นที่นาข้าวเขียวขจีสุดลูกหูลูกตากว่า 67 ล้านไร่ เพิ่มคุณภาพชีวิตให้ชาวนาได้อย่างมากที่สุดก็แค่มีเงินเหลือไปซื้อปัจจัยการผลิตรอบใหม่ แต่ชาวนาจำนวนมากไม่เหลือกินเหลือเก็บ คนที่มั่งมีจากการลงแรงปลูกข้าวคือคนส่วนน้อยที่ชุบมือเปิบกำไรส่วนเกิน คนส่วนใหญ่ที่ทุ่มเทเพื่อให้คนในชาติภาคภูมิใจในความเป็นเบอร์หนึ่งของโลกยังตกอยู่ในวังวนความยากจน

เมล็ดข้าวและแปลงนาไม่เคยถูกปรับเปลี่ยนไปใช้ประโยชน์ในมิติอื่น ไม่ว่าการท่องเที่ยว แหล่งเรียนรู้ หรือการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ในรูปอื่น วิถีชีวิตดั้งเดิมที่เป็นฐานสร้างประเทศมาจนทุกวันนี้ มีแต่จะถูกกลุ่มทุนทยอยกว้านซื้อที่ไปครอบครองเพื่อทำกำไรในอัตราเพิ่ม

ชาวนาจำนวนมากในประเทศเกษตรกรรมจึงต้องเช่าที่ทำกิน ขณะที่ผู้มีอำนาจเหนือกว่าคือคนที่ได้ประโยชน์จากนโยบายการสนับสนุนของรัฐ

ท้องทุ่งนาในบ้านเราไม่เคยสวยงามในสายตาคนไทยด้วยกัน มันเป็นได้เพียงแค่พื้นที่สัญลักษณ์ของคนเอาหลังสู้ฟ้าเอาหน้าสู้ดินไปตลอดชีวิต

พื้นที่ป่า พื้นที่อุทยานที่มีความหลากหลายทางชีวภาพติดอันดับโลกไม่มีราคามากพอเมื่อเทียบกับดอกซากุระและใบไม้เปลี่ยนสีในญี่ปุ่น ที่มีเรื่องเล่าคลาสสิกจนนักท่องเที่ยวจากทั่วโลกไปเยี่ยมเยือนไม่ขาดสาย

พื้นที่สีเขียวขนาดใหญ่ไม่ว่าจะอยู่ภายใต้กฎหมายใดกลายเป็นสถานที่หมายปองของกลุ่มทุนและชนชั้นนำ การบุกรุกป่าของคนยากไร้กลายเป็นผู้ร้ายในสายตารัฐ ป่านานาพรรณอันอุดมสมบูรณ์จึงไม่มีคุณค่ามากไปกว่าพื้นที่ “จับจอง” และ “การปักเต็นท์” สูดอากาศในหน้าหนาว เพราะ “ป่า” ไม่ได้ถูกสร้างความหมายให้เป็นศูนย์กลางระบบนิเวศที่เป็นปัจจัยสำคัญต่อการดำรงอยู่ของสรรพสิ่ง

e-ช้าน...เห็นว่าเราควรกำหนดวิสัยทัศน์ใหม่จากความได้เปรียบของลักษณะทางภูมิศาสตร์ในทุกพื้นที่ เพื่อหยุดยั้งการนำทรัพยากรไปเป็นเครื่องมือตักตวงประโยชน์ของคนบางกลุ่มได้แล้ว