ใช้ กม.เท่าเทียม

โดย...ชัยรัตน์ พัชรไตรรัตน์

นับเป็นอุทธาหรณ์สอนใจครั้งใหญ่สำหรับครอบครัว “สุรัตน์ มณีนพรัตน์สุดา” พนักงานเก็บขยะ หลังศาลอาญายืนตามศาลฎีกาพิพากษาให้มีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาพยนตร์และวัสดุวีดิทัศน์ พ.ศ. 2551 จากกรณีนำแผ่นซีดีภาพยนตร์ 83 แผ่น และเพลง 13 แผ่น ซึ่งติดลิขสิทธิ์มาจำหน่ายในตลาดนัดสี่แยกกรุงเทพกรีฑา เขตบางกะปิ เมื่อวันที่ 16 ธ.ค. 2551

ทั้งนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษา สุรัตน์ ให้เสียค่าปรับเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 200,100 บาท แต่ยอมรับสารภาพในชั้นสอบสวน จึงลดค่าปรับเหลือ 133,400 บาท ทว่า เมื่อไม่มีเงินเสียค่าปรับจึงออกหมายกักขังแทนค่าปรับตามกฎหมาย โดยถูกส่งตัวไปยังสถานกักขังกลาง จ.ปทุมธานี เมื่อวันที่ 13 พ.ย.ที่ผ่านมา

หลังอยู่เรือนจำได้เพียงวันเดียว เช้ารุ่งขึ้นของวันที่ 14 พ.ย. ก็มีชายนิรนามใจบุญนำเงินมาประกันตัว ทำให้สุรัตน์ได้รู้จักกับคำว่าอิสรภาพอีกครั้ง

นับว่าการทำงานของผู้พิทักษ์ความยุติธรรม สามารถช่วยรักษาไว้ซึ่งความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายไทย ให้คนคิดกระทำผิดได้ไตร่ตรองก่อนลงมือ

ทว่า เป็นเรื่องน่าสังเกตว่ายังมีพ่อค้าซึ่งทำธุรกิจลักษณะเดียวกับสุรัตน์และถือเป็นรายใหญ่กว่า กลับยังไม่ถูกจับดำเนินคดีอีกเป็นจำนวนมาก แถมยังเปิดขายอย่างโจ่งแจ้งโดยเฉพาะภายในห้างสรรพสินค้าด้านไอที ถึงขั้นหากลูกค้าท่านใดสนใจหนัง-เพลงประเภทไหน สามารถสั่งของแล้วรอทางร้านดำเนินการก๊อบปี้เพียงไม่กี่นาทีเท่านั้นก็รับไปได้เลย

เป็นเรื่องแปลกแต่จริงสำหรับประเทศไทย ความสามารถของเจ้าหน้าที่ตำรวจในการจับกุมรายใหญ่ ก็ปรากฏเป็นเทศกาลสร้างผลงานเป็นพักๆ กว่าจะดำเนินการจับ ขบวนการเทปผีซีดีเถื่อนก็ไหวตัวทันทุกที

ดังนั้น จึงเป็นหน้าที่ของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ในการดำเนินการกวาดล้างกลุ่มคนเหล่านี้ให้หมดไปจากสังคม ไม่เช่นนั้น ทุบโต๊ะ...เลยว่า อาจถูกมองถึงความไม่เท่าเทียมต่อการใช้กฎหมาย