วาระซ่อนเร้น

โดย...ธรรมสถิตย์ ผลแก้ว

วงหารือในที่ประชุมสภากลาโหมเมื่อวันที่ 4 มี.ค.ที่ผ่านมา มีประเด็นหนึ่งที่นายกฯ รักษาการกล่าวถึงสถานการณ์ ชุมนุมทางการเมือง โดยร้องขอให้พิจารณาดำเนินการดูแลประชาชนทุกฝ่ายทุกกลุ่มอย่างเท่าเทียม พร้อมคำนึงถึงที่ตั้งที่เหมาะสมและคำนึงถึงภาพลักษณ์ของประเทศ

จู่ๆ นายกฯ ให้ความสนใจต่อการตั้งบังเกอร์ ช่างเป็นความบังเอิญเกินไปหรือไม่ เพราะวันเดียวกันอดีต สส.พรรคเพื่อไทยตั้งโต๊ะแถลงข่าวโจมตีกองทัพอ้างว่าเกิดภาพบาดตาบาดใจเห็นทหารติดตราสัญลักษณ์สภากาชาดไทย แต่ถือปืนอยู่ในบังเกอร์ ขณะที่แกนนำเสื้อแดงออกรายการทีวีดาวเทียมกล่าวว่าทหารกำลังปฏิวัติเงียบ

ทั้งที่กองทัพได้จัดกำลังพลเพื่อสนับสนุนศูนย์รักษาความสงบ (ศรส.) โดยจัดชุดช่วยเหลือประชาชนดูแลเรื่องการรักษาความปลอดภัย การรักษาพยาบาลและการเฝ้าระวังเหตุร้าย ยิ่งตำรวจปล่อยเกียร์ว่าง ทหารจึงจำเป็นต้องออกมาสนับสนุนดูแล

เมื่อย้ายบังเกอร์ปรับกำลังพลนั่นแสดงว่าสถานการณ์ใจกลางกรุงเทพฯ บริเวณที่ชุมนุมมีความปลอดภัยจากเหตุผู้ไม่ประสงค์ดีโยนระเบิดยิงประชาชน หรือแม้แต่การก่อความไม่สงบต่อองค์กรอิสระลดลงใช่หรือไม่

ถ้าหากเห็นว่าสถานการณ์ลดระดับความรุนแรง ทำไมไม่พิจารณายกเลิก พ.ร.ก.สถานการณ์ฉุกเฉินไปเสียเลย จะได้ไม่กระทบภาพลักษณ์ประเทศตามที่ยิ่งลักษณ์กล่าวอ้าง

แต่เป้าประสงค์รื้อบังเกอร์ก็ทำให้ทุบโต๊ะได้เหมือนกันว่า เพียงเพื่อรัฐบาลและฝ่ายสนับสนุนได้เบาใจขึ้นในการกระทำบางอย่างต่อผู้ชุมนุมและองค์กรอิสระ