อย่าเดินละเมอ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

กระทรวงพาณิชย์ เตรียมเสนอความคิดการรับจำนำข้าวครั้งใหม่ ด้วยการรับจำนำแบบขั้นบันได

วิธีการดังกล่าวก็คือ ชาวนาขนาดเล็ก รายได้ต่อครัวเรือนน้อย ก็จะได้รับเงินค่าจำนำข้าวสูงกว่าชาวนาขนาดกลาง ชาวนาขนาดกลางก็จะได้รับเงินจำนำข้าวสูงกว่าชาวนารายใหญ่

ทั้งหมดคงเพื่อตอบคำถามที่โครงการรับจำนำข้าวถูกโจมตีอย่างหนักว่า ไม่ได้ช่วยเหลือชาวนาที่ยากจน เนื่องจากการรับจำนำราคาสูง ผู้ได้ประโยชน์คือชาวนาขนาดใหญ่ ส่วนชาวนาขนาดเล็ก กลับไม่ได้รับผลอย่างที่ควรจะเป็น

ฟังดูก็น่าจะดี แต่ทว่าการรับจำนำเป็นขั้นบันไดจะทำให้เกิดความยุ่งยากอย่างมาก

ข้อมูลของราชการไม่มีมากเพียงพอ และถึงมีใครจะไปตรวจสอบว่าชาวนาที่เอาข้าวมาจำนำ เป็นชาวนาขนาดใหญ่ ขนาดกลาง ขนาดเล็ก

ทั้งหมดก่อให้เกิดความยุ่งยาก แถมยังเปิดช่องให้เกิดการทุจริตอีก

การแก้ปัญหาโครงการรับจำนำข้าว จึงไม่ใช่วิธีการรับจำนำอย่างเป็นขั้นบันได แต่ต้องคิดอะไรให้มันเรียบง่ายและปฏิบัติได้จริง

เริ่มตั้งแต่ จะต้องมีการลดราคาจำนำลงมา เพื่อให้กลไกตลาดทำงาน

ราคารับจำนำข้าวที่ 1.5 หมื่นบาทต่อเกวียน สูงเกินไป ทำให้การส่งออกมีปัญหา จึงต้องหาวิธีทำให้ราคาข้าวในประเทศลดต่ำ และส่งออกไปให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะเกิดสต๊อกข้าวล้นโกดัง กองเท่าภูเขาเลากา เป็นต้นตอแห่งการโกงทุกกระบวนการ เหม็นคลุ้งอยู่ในขณะนี้

ถัดมาต้องวางระบบตรวจสอบ ควบคุมการรับจำนำ ไม่ให้เอาข้าวมาเวียนเทียนจำนำซ้ำซ้อน ไม่ให้เอาข้าวพม่า เขมร มาสวมสิทธิ ไม่ให้โกงตัวเลข ไม่ให้เกิดสต๊อกลม ฯลฯ

นอกจากนั้น ต้องควบคุมคุณภาพข้าวที่รับจำนำ ยิ่งเฉพาะข้าวที่มีลักษณะเหมือนกัน อย่างข้าวหอมมะลิกับข้าวหอมปทุมธานี จะต้องส่งห้องตรวจสอบคุณภาพ โดยแม้จะต้องออกค่าตรวจสอบก็คุ้มค่า

หากการจำนำจุดใด คุณภาพข้าวไม่ตรงกับที่ระบุ โรงสีต้องเป็นผู้รับผิดชอบคุณภาพข้าวที่อยู่ในโกดัง

ทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ ล้วนเป็นงานใหญ่ งานช้าง อยู่แล้ว

อย่าได้วาดหัว เติมหางเพิ่มขึ้นอีกเลย เพราะมันเป็นไปไม่ได้ ไม่ต่างจากการนอนตอนกลางวัน แล้วก็ดันมาเดินละเมอเพ้อฝันไปเสียเปล่าๆ

ทำที่มันมีอยู่แล้วให้ดี ทำที่โกงอยู่แล้วให้หยุดโกง ทำที่เสียหายอยู่แล้วให้เสียหายน้อยลง

ทำแค่นี้ได้ก็พอแล้ว พ่อคุณ แม่คุณเอ๋ย